شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
امیرعلی ابوالفتح با اشاره به حملات اخیر آمریکا و انگلیس به اهدافی در چهار استان یمن و احتمال گسترش و ادامه درگیریها در منطقه اظهار کرد: مهمترین سوالی که بعد از حملات به یمن به رهبری آمریکا و انگلیس مطرح است، این است که با این حملات، اهداف و تدابیر امنیتی که مدنظر آمریکاست و ادعا میکند برای کشتیرانی آزاد در منطقه بابالمندب انجام میدهد محقق میشود یا خیر؟
وی در پاسخ به اینکه از زمان تشکیل ائتلاف از سوی آمریکا برای رویارویی با حملات یمنیها تا اولین حمله زمان زیادی به طول انجامید، گفت: اینکه با تاخیر حمله کردند برای آن بود که به این نتیجه رسیده بودند که حمله نظامی امنیت در دریای سرخ را تامین نمی کند و به این مساله باور دارند. قطعا آمریکا و انگلیس توان نظامی حمله به یمن را دارند، اما این تمام مساله نیست، موضوع این است که حمله نظامی چه نتیجهای در بر دارد؟ آیا به این نتیجه منجر میشود که کشتیهای تجاری احساس امنیت و باب المندب را برای تردد انتخاب کنند؟ طبعا پاسخ منفی است. مساله دیگر این است که آیا این حملات باعث توقف پرتاب موشکها از یمن میشود؟
ابوالفتح ادامه داد: الان وضعیت منطقه جنگی است و آمریکا عملیات نظامی انجام داده است و در مقابل ارتش یمن گفته است که اقدام متقابل میکنیم و شاهدیم که بعد از حمله اول آمریکا باز به کشتیهایی حمله شد و این وضعیت باعث شده نه تنها کشتیهای مربوط به رژیم صهیونیستی از مسیر دریای سرخ و باب المندب تردد نکنند، بلکه کشتی های دیگر هم مسیر طولانیتر را انتخاب کنند. این وضعیت اگر ادامه یابد و دو طرف به حملات خود ادامه دهند، منطقه ناامن میشود و اثرش روی اقتصاد جهانی قابل توجه خواهد بود و زنجیره تولید را مختل میکند و این اخلال مشکل ساز خواهد بود. پس حمله آمریکا خیلی مهم نیست، اینکه بتوانند حملات یمنیها را متوقف کند قابل توجه است که به نظر نمیآید چنین اتفاقی را شاهد باشیم.
این کارشناس مسائل آمریکا درباره رویکرد چین و روسیه و برخی کشورهای اروپایی که با آمریکا در این حملات همراه نشدند از جمله فرانسه تصریح کرد: چین و روسیه که منتقد رفتار آمریکا هستند و سیاست اشتباه آمریکا را عامل رفتار رژیم صهیونیستی و مساله غزه می دانند و خواستار خویشتنداری آمریکا در حمایت از این رژیم هستند. بعضی از کشورهای اروپایی هم این نگرانی را دارند که با حمله نظامی در این منطقه کشتیها و اموالشان در مسیر باب المندب مورد حمله قرار گیرد، از این رو بیشتر خواهان آن هستند که شعله جنگ و درگیری در غزه پایین کشیده شود تا به این شکل یمنیها دست از حمله بردارند، این کشورها راهحل مساله را حمله نظامی نمی دانند و آن را باعث تشدید فضای درگیری و تنش می دانند.
وی درباره مواضع تند انگلیس در این موضوع گفت: انگلیس همواره نزدیکترین مواضع را به آمریکا دارد؛ در جنگ عراق و افغانستان نیز همین طور بود و غیرمنتظره نبود که از حملات آمریکا و همراهی با آن در این رابطه حمایت کند. انگلیس و آمریکا سعی دارند با همراه کردن تعدادی از کشورها این طور القاء کنند که در نبود مجوز شورای امنیت سازمان ملل، نماینده جامعه جهانی هستند. این ائتلاف و حضور برخی کشورها که وزنی در تعاملات جهانی ندارند بیشتر اثر روانی دارد تا به نوعی افکار عمومی را با خود همراه کنند.
ابوالفتح درباره اینکه عدم مجوز شورای امنیت برای انجام اقدام نظامی ظاهرا به امری عادی در دنیا و در میان کشورهای قدرتمند تبدیل شده است، گفت: این یک معضل قدیمی است در عین حال باید به این مساله توجه داشت که فلسفه تشکیل شورای امنیت این نبوده که در دنیا جنگ نباشد، بلکه این بوده که پنج عضو دائم و دارای حق وتوی شورای امنیت با هم وارد جنگ نشوند. در عین حال شاهد هستیم که الان اختلافات بین روسیه و آمریکا بالا گرفته است و شورای امنیت در این رابطه هم چندان کارایی ندارد. 10 سال پیش شاید شورای امنیت جایگاهی داشت اما الان دیگر این را هم ندارد. ظرفیت و توان سازمان ملل همین است، حتی اگر قطعنامهای هم تصویب شود بعید است کسی آن را اجرا کند و به آن اهمیت دهد.
وی درباره گسترش حملات و استمرار پاسخ از سوی یمنیها، تصریح کرد: حمله اول آمریکا باعث نشد، یمنی ها متوقف شوند و حمله دوم به همین دلیل بود. اگر این طور باشد و حمله سوم هم رخ دهد، به نظر می رسد یمنیها موضع خود را محکم ادامه دهند. در عین حال حتی اگر حملات در همین جا متوقف شود، جو ناامن ایجاد شده در دریای سرخ، اقتصاد و ترانزیت دریایی را بر هم میزند و فعالان تجاری و کشورها مجبور به تغییر مسیر هستند و این هزینههای زیادی در بر خواهد داشت. از این رو وقتی احساس امنیت از منطقه برود عملا حملات آمریکا هم به نتیجهای نمی رسد و وضعیت عادی ایجاد نمی شود و از این جهت تحت فشار خواهد بود.
این کارشناس مسائل بینالملل درباره احتمال آتش بس در غزه خاطرنشان کرد: هیچ چشماندازی برای آتش بس نیست، آنچه روشن است اینکه فشار افکار عمومی جهانی، رژیم صهیونیستی را وادار کرده از شدت حملاتش بکاهد. در هفتههای اخیر بمباران و حملات رژیم صهیونیستی کاهش یافته و فضا تغییر کرده و خودشان هم گفتند وارد جنگ «کم شدت» شدند و امید دارند که این را به دنیا هم منتقل کنند. اما بعید است این رژیم زیر بار آتش بس برود. بلکه سعی دارد به این شکل فشار افکار عمومی را از خود کم کند و حامیانش در دنیا هم دارند این کار را برایش انجام میدهند.
0 Comments