جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
اهداف ژاپن از تقویت توان نظامی خود در شرق آسیا

مرتضی رحمانی موحد در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درباره تحرکات سالهای اخیر ژاپن در حوزههای دفاعی و نظامی و همچنین افزایش همکاریهای امنیتی با کشورهای منطقه و فرامنطقه اظهار داشت: توسعه فعالیتهای نظامی ژاپن از ابتدای دولت شینزو آبه، نخستوزیر فقید ژاپن آغاز شد. این فرایند آن قدر جدی بود که حتی در زمان دونالد ترامپ برخی از ناترازیها بین دو کشور را ژاپنیها از طریق تامین تسلیحات ازجمله خرید کروز و هواپیمای اف 35 جبران کردند تا علاوه بر تقویت توان نظامی خود، مقابل زیادهخواهیهای ترامپ نیز مقاومت کرده و اجازه ندادند به بخشهای دیگر اقتصادشان ازجمله تعرفههای خودرو آسیب وارد شود.
سفیر پیشین ایران در ژاپن با اشاره به تغییر قوانین داخلی ژاپن بهویژه ماده 9 قانون اساسی که اجازه نظامیگری به ژاپن نمیدهد، گفت: با وجود این قانون، ژاپنیها توانستند با تفسیر و توجیهاتی این فرایند را بهنوعی، دفاع از خود تلقی کرده و بازآفرینی کنند و زمینه را برای چرخش به سمت افزایش توان نظامی فراهم کنند. در سالهای اخیر، این روند، توسعه قابل توجهی داشته و پیشبینی میشود تا 2027، ژاپن حدود 300 میلیارد دلار به تقویت قدرت نظامیاش اختصاص دهد تا بعد از چین و آمریکا، سومین کشوری باشد که از ظرفیت مالی خود برای توسعه بخش دفاعی یا نظامی استفاده میکند.
این کارشناس مسائل شرق آسیا تصریح کرد: در این شرایط، ما شاهد افزایش بودجه نظامی ژاپن، تغییر قوانین داخلی، گسترش مناسبات دفاعی دو و چندجانبه منطقهای هستیم.
وی با بیان اینکه ژاپن بهطور سنتی از ناحیه فعالیتهای نظامی، هستهای و موشکی کره شمالی نگرانی داشته و دارد، گفت: اخیرا ژاپن بهواسطه توسعه حضور و نفوذ چین در بخشهایی از اقیانوس و دریای چین بر روی این مساله تمرکز کرده است که این حضور از خط قرمزهای توکیو این کشور عبور نکند، ضمن آنکه ان کشور با کره جنوبی نز در شرق آسیا رقابت دارد؛ این سه عامل باعث شده تا ژاپنیها به ارتقاء روابط دفاعی با آمریکا توجه ویژه داشته باشند.
این کارشناس مسائل شرق آسیا درباره ورود ژاپن به ترتیبات امنیتی منطقهای اظهار داشت: ورود ژاپن به این ترتیبات ازجمله همکاری اخیرش با فیلیپین و برخی از کشورهای آسیای جنوب شرقی در چارچوب درخواست آمریکا از این کشور برای افزایش مشارکت در ماموریتهای امنیتی منطقه است. بر این اساس، شاهد تجدیدنظر در عناصر امنیت دفاعی ژاپن هستیم که بسیار محسوس در حال انجام است.
رحمانی موحد گفت: هرچند ژاپن معتقد است این تمهیدات و ترتیبات، تدافعی بوده و مبتنی بر ارزیابی شرایط امنیتی خود و منطقه است، اما برای دوازدهمین سال متوالی است که این کشور هزینههای دفاعی خود را افزایش داده است. همچنین در بخشهای مختلف نظامی همچون پرتاب موشک به فضا، همکاری با شرکتهای داخلی ژاپن برای تولید تجهیزات نظامی، احداث پناهگاهها برای مقابله با تهدید موشکها و پهپادها و کاهش ریسکهای مختل کننده امنیت در منطقه شاهد افزایش همکاریها و فعالیتهای ژاپن هستیم.
وی با اشاره به تصمیم این کشور برای لغو محدودیت صادرات تسلیحات تصریح کرد: این محدودیتها عمدتا شامل لغو محدودیت صادرات هواپیمای پیشرفته، نیمه هادیها و تراشهها، انتقال بخشهایی از تولیدات نظامی به بخش خصوصی و همچنین تعامل و تقویت کانون پشتیبانی در اقیانوس آرام میشوند که امنیت سایبری را تامین میکند.
سفیر پیشین ایران در توکیو با تاکید بر اینکه روند افزایش بودجه نظامی و تقویت مشارکت در فعالیتهای نظامی ژاپن از سال 2016 به سمتی میرود که این کشور به سرعت توان نظامی مستقل و مقتدر خود را ارتقا دهد، گفت: البته همکاری ژاپن با آمریکا به هیچ وجه کاهش نمییابد و امروز آمریکا مرکز فرماندهیاش در ژاپن را ارتقاء داده است.
وی گفت: روند تقویت فعالیتهای نظامی ژاپن یک برنامه 25 ساله است تا شاید بتواند بهنوعی تحقیری که بعد از جنگ جهانی دوم متحمل شد را ترمیم کند تا نقشآفرینی بیشتر ژاپن در سطح منطقه و بینالملل را بسترسازی نماید. ژاپنیها سعی دارند با اتکا به ارزشها و داراییهای نظامی شان نشان دهند که این توانایی را دارند و به نظر میرسد این روند بهشکلی در جریان است که ژاپن را به یکی از قدرتهای نظامی منطقه و جهان تبدیل خواهد کرد.
0 Comments