جعفر قنادباشی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «این ایده از زمان شکل‌گیری جریانی به نام صهیونیسم مطرح شد؛ یعنی در اواخر قرن  19و اوایل قرن 20، همزمان با جنگ جهانی اول، صهیونیست‌ها ایده اسطوره‌ای ارض موعود را مطرح کرده و برپایی و احداث مجدد بنای هیکل در مسجد‌الاقصی را نیز به عنوان شعار اصلی خود عنوان کردند.»

به گفته این کارشناس، همزمان با آغاز سیل مهاجرت به سرزمین‌های اشغالی، هدف تشکیل اسرائیل بزرگ آن هم از نیل تا فرات در دستور کار صهیونیسم جهانی قرار گرفت.

وی افزود: «لذا ایده اشغال فلسطین و توسعه سرزمین‌های صهیونیستی، ایده‌ای است که از ده‌ها سال پیش در میان صهیونیست‌ها شکل گرفته و به تدریج به مهاجرت یهودیان به منطقه فلسطین و سپس تشکیل دولت جعلی صهیونیستی منجر شده است.»

قنادباشی درباره اینکه این ایده تا چه حد مورد قبول واقع شده است، توضیح داد: «این ایده بین مذهبیون صهیونیسم و افرادی که اعتقادات مذهبی افراطی دارند، از جمله معتقدین مذهب یهود، بیشتر مورد توجه است، لیکن بخش بزرگی از جامعه که گرایشات سوسیالیستی یا چپ دارند و غیرمذهبی‌تر هستند، اعتقاد چندانی به چنین ایده‌ای ندارند.»

کارشناس مسائل غرب آسیا در ادامه گفت: «افراطیون صهیونیست با دروغ‌هایی که راجع به ارض موعود یا تشکیل اسرائیل بزرگ از نیل تا فرات گفتند، موفق به جذب سرمایه‌های یهودیان ثروتمند در گوشه و کنار جهان شدند. این شعارها پیوسته در شرایط مختلف، زمینه‌های حمایت مالی و همچنین تبلیغاتی معتقدان به صهیونیسم را در سراسر جهان فراهم کرده است.»

وی افزود: «در منطقه نیز همواره تلاش شده اعتقاد به صهیونیسم و ارض موعود به عنوان محوری‌ترین تحرک صهیونیست‌ها مورد بهره‌برداری قرار بگیرد و به همین دلیل آنها به دنبال این بوده‌اند که بعد از تصرف و اشغال شهر بیت‌المقدس، برنامه یهودی‌سازی را در این شهر و شهرک‌های اطراف آن به اجرا دربیاورند. همچنین به اعتراضات جهانی و حتی قطعنامه‌های بین‌المللی که لااقل نیمی از شهر بیت‌المقدس را اشغالی اعلام کرده‌اند، وقعی ننهند.»

قنادباشی تاکید کرد: «آنها بر اساس همین سیاست تشکیل اسرائیل بزرگ (نیل تا فرات)، قطعنامه‌های سازمان ملل را که کرانه باختری و منطقه جولان را اشغالی تلقی می‌کنند، نادیده گرفته و تلاش دارند تا این دو منطقه را که در سال 1967 اشغال شده به خاک فلسطین اشغالی الحاق کنند. البته دیگر سیاست‌های صهیونیست‌ها مبنی بر سازش با کشورهای عربی و حتی طرح صلح ابراهیم نیز بر اساس همین سیاست صهیونیستی اسرائیل بزرگ تدوین و در دستور کار رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. »

وی در خصوص دستاوردهای صهیونیست‌های افراطی در این سال‌ها برای پیشبرد این ایده به مواردی همچون جذب کمک‌های بین‌المللی به طور مستمر با مطرح کردن مسئله ارض موعود، سوءاستفاده از اعتقاد یهودیان ثروتمند در سراسر جهان، جذب مهاجران بر اساس اعتقاد به تشکیل اسرائیل بزرگ و در نهایت اندیشه دفاع از رژیم صهیونیستی و دفاع در برابر فلسطینی‌ها اشاره کرد.

این کارشناس افزود: «برجسته کردن انگیزه تشکیل اسرائیل بزرگ و احیای بنای هیکل در زمره انگیزه‌های قوی و بزرگ برای بالا بردن توان اسرائیلی‌ها برای مبارزه با فلسطینی‌ها است.»

قنادباشی در پاسخ به اینکه کشورهای منطقه چطور باید با این ایده گسترش‌طلبانه مقابله کنند، گفت:«کشورهای منطقه اگر فقط اجرای همان قوانین بین‌المللی و قطعنامه‌های سازمان ملل را پیگیری کنند، رویکردی مناسب برای مقابله با سیاست‌های تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی است. بر اساس قطعنامه‌های سازمان ملل، کرانه باختری و جولان از جمله مناطق اشغالی محسوب می‌شوند و حتی در تازه‌ترین مورد، دادگاه بین‌المللی لاهه نیز در رای مشورتی خود از رژیم اسرائیل خواسته است که ظرف یک سال از این مناطق خارج شود. بنابراین کشورهای منطقه می‌توانند از قطعنامه‌های سازمان ملل و همچنین رای دادگاه بین‌المللی لاهه برای تحت فشار قرار دادن رژیم صهیونیستی از منظر قانونی و حقوقی بهره ببرند.»