شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
فرصتهای راهبردی انصارالله در سایه آتشبس
حسن لاسجردی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: آتشبس کنونی نتیجه فشارهای نظامی و سیاسی انصارالله بر آمریکا و رژیم صهیونیستی است. برخلاف تصور اولیه که این توافق را صرفاً تاکتیکی و مرتبط با سفر دونالد ترامپ به منطقه میدانست، آن را باید نشانهای از قاطعیت یمن در میدان نبرد تلقی کرد. چرا که انصارالله با حملات موفق به اهداف اسرائیلی و ایجاد اختلال در تجارت با رژیم صهیونیستی از طریق کشتیرانی در دریای سرخ، آمریکا را به پذیرش این توافق واداشت.
به باور این تحلیلگر، یمن میتواند از این فرصت در سه محور کلیدی بهرهبرداری کند: نخست، تقویت دیپلماسی منطقهای با کشورهای عربی تأثیرگذار برای فشار بر رژیم اسرائیل، که میتواند جایگاه سیاسی انصارالله را تحکیم کند. دوم، گسترش ارتباطات نظامی و دفاعی، که از اهداف دیرینه آنها بوده و توان بازدارندگی یمن را ارتقا میدهد. سوم، حفاظت از زیرساختهای راهبردی، مانند مراکز موشکی و تسلیحاتی، در برابر حملات رژیم اسرائیل، که با بمباران فرودگاه صنعا و تأسیسات نفتی شدت گرفته است.
لاسجردی بر این نکته تاکید کرد که رژیم صهیونیستی با هدف حذف انصارالله از معادلات منطقهای، به تخریب زیرساختهای یمن ادامه میدهد، از همین رو، انصارالله باید با هوشیاری، روابط خارجی و داخلی خود را مستحکم کند تا در برابر این فشارها بهتر مقاومت نماید.
به گفته این تحلیلگر، تقویت استحکامات داخلی و رایزنی با بازیگران مؤثر منطقهای، از جمله کشورهای مخالف رژیم اسرائیل، میتواند یمن را در موقعیت برتری قرار دهد. این رویکرد، بهویژه در شرایطی که انصارالله با موفقیتهای نظامی اخیر خود هیمنه رژیم اسرائیل را به چالش کشیده، از اهمیت بسزایی برخوردار است.
پیامدهای ژئوپلیتیکی و تثبیت یمن بهعنوان قدرت منطقهای
در ادامه حسن لاسجری اظهار داشت: انصارالله با قدرتنمایی در دریای سرخ و خلیج عدن، خود را بهعنوان بازیگری تأثیرگذار در مسیرهای راهبردی منطقه در معرض عموم قرار داده است. حملات دقیق به اهداف اسرائیلی، از جمله فرودگاه بنگوریون، نهتنها رژیم صهیونیستی را در موضع ضعیفتر قرار داده، بلکه اقتدار آن را در منطقه نیز تضعیف کرده است.
تحلیلگر مسائل غرب آسیا میافزاید: این اقدامات، که با خسارات سنگین به ناوگان آمریکایی و اختلال در کشتیرانی مرتبط با رژیم اسرائیل همراه بوده، دست برتر انصارالله را در معادلات ژئوپلیتیکی نشان میدهد.
بااینحال، این تحلیلگر هشدار میدهد که رژیم صهیونیستی، با حمایت برخی کشورهای منطقه، تلاش میکند این برتری را خنثی کند. لذا او معتقد است انصارالله باید با تقویت آمادگی نظامی و طراحی مسیرهای دیپلماتیک، مانع تلاشهای رژیم صهیونیستی برای حذف آن از معادلات منطقهای شود.
لاسجردی با اشاره به خطر فشارهای غیرمستقیم رژیم اسرائیل از طریق کشورهای همسو اظهار داشت: انتظار میرود انصارالله با حفظ رفتارهای حسابشده، از اقدامات هیجانی پرهیز کند.
به گفته وی، بلوغ سیاسی – نظامی انصارالله در سالهای اخیر، این جنبش را قادر ساخته تا بحرانها را با منطق و ثبات مدیریت کند. این رویکرد، میتواند تأثیرات ژئوپلیتیکی یمن را در آینده تقویت کرده و نقش آن را در تحولات منطقه تثبیت نماید.
چشمانداز آتشبس؛ پایداری یا وقفه تاکتیکی؟
لاسجردی در ادامه اظهار داشت: امکان تبدیل آتشبس به راهحلی سیاسی پایدار به رفتار آمریکا و رژیم اسرائیل بستگی دارد.
این تحلیلگر مسائل غرب آسیا با اشاره به سخنان محمد عبدالسلام، سخنگوی انصارالله، که بر حمایت یمن از غزه تأکید کرد، این موضع را نشانه پایبندی یمن به اهداف مقاومت میداند.
به زعم این تحلیلگر، از آنجایی که آمریکا که به دنبال کاهش تنشها در منطقه است، احتمالاً تلاش خواهد کرد رژیم صهیونیستی را از تجاوزات بیشتر علیه یمن بازدارد. میانجیگری عمان این تمایل را تقویت کرده و میتواند به توافقی پایدار منجر شود. با این حال، رژیم اسرائیل، برخلاف آمریکا، به دنبال پیروزی قاطع نظامی و ژئوپلیتیکی است و آتشبس را فرصتی تاکتیکی برای تجدید قوا میبیند.
لاسجردی تأکید میکند که رفتار متعادل انصارالله، همراه با هماهنگی با دیگر بازیگران منطقهای، شانس پایداری این توافق را افزایش میدهد.
او به عوامل متعددی، از جمله مذاکرات ایران و آمریکا، مدیریت منابع انرژی و رویکرد کشورهای عربی اشاره میکند که بر این فرآیند تأثیر دارند. به نحوی که آمریکا با تکیه بر موضع برتر خود میتواند با مهار رژیم اسرائیل، زمینهساز ثبات در یمن و غزه شود.
آینده تقابل با رژیم اسرائیل؛ از نبرد نظامی تا جنگهای چندوجهی
تحلیلگر ارشد غرب آسیا پیشبینی میکند که رژیم صهیونیستی پس از آتشبس، از درگیریهای نظامی به روشهای دیگر، مانند جنگ سایبری، ترور و فشار اقتصادی علیه یمن روی بیاورد.
به گفته لاسجردی، رژیم اسرائیل با ایجاد نیروهای رقیب در داخل یمن یا تضعیف اقتصاد این کشور، تلاش خواهد کرد انصارالله را تضعیف کند.
ابن کارشناس پیشنهاد میکند که انصارالله با تقویت روابط منطقهای و همکاری با کشورهای مخالف رژیم اسرائیل، این فشارها را خنثی کند.
او بر اهمیت حفظ انسجام داخلی و جلوگیری از نفوذ رقبا تأکید دارد. تجربه انصارالله در مدیریت بحرانها، این جنبش را قادر میسازد تا در برابر چالشهای چندوجهی رژیم اسرائیل مقاومت کند.
وی میافزاید: انصارالله با تکیه بر موفقیتهای نظامی اخیر، مانند ساقط کردن پهپادهای آمریکایی و هدف قرار دادن زیرساختهای رژیم اسرائیل، میتواند جایگاه خود را بهعنوان بازوی قدرتمند مقاومت حفظ نماید.
0 Comments