سید رسول موسوی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درباره دستاوردها و چالش‌های مقاومت ایران در برابر فشار غرب برای از بین بردن برنامه هسته‌ای کشور اظهار داشت: شاید بهتر باشد به جای استفاده از واژه “مقاومت هسته‌ای” از اصطلاح “ایستادگی برای تامین حقوق هسته‌ای صلح‌آمیز ” استفاده کرد.

این دیپلمات پیشین کشورمان با تاکید بر اینکه موضوع حقوق هسته‌ای و استفاده ایران از فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای در ادامه کارزار ایستادگی تاریخی مردم ایران برای پیگیری حقوق توسعه ملی خود است، افزود: شاید نسل امروز اطلاع نداشته باشد که زمانی به ایران اجازه نمی‌دادند حتی راه آهن یا کارخانه ذوب آهن داشته باشد. نباید فراموش کرد زمانی که دکتر مصدق، صنعت نفت ایران را ملی اعلام کرد، انگلیس، پرونده ملی شدن صنعت نفت ایران را در شورای امنیت سازمان ملل با عنوان اقدام علیه صلح و امنیت بین‌المللی به جریان انداخت و تحریم‌های سنگینی را هم علیه کشورمان اعمال کرد. در نهایت نیز با کمک آمریکا علیه حکومت ملی دکتر مصدق کودتا کرد و در قالب ایجاد کنسرسیومی، مجددا غارت نفت ایران را ادامه دادند.

وی ادامه داد: ایستادگی برای بهره‌مندی از حق فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای، در راستای همان اراده ملت ایران برای توسعه ملی است که زمانی برای داشتن راه‌آهن، زمانی برای داشتن ذوب آهن و زمانی هم برای داشتن صنعت ملی در نفت خود را نشان داده است. ایستادگی ایران در موضوع هسته‌ای، به توسعه ملی کشور مربوط است و آنچه را دشمنان مردم ایران هدف گرفته‌اند، توسعه و رشد ملی است. مطرح کردن ساخت بمب اتم هم بهانه است، همان‌گونه که ملی شدن صنعت نفت ایران را به عنوان تهدید صلح و امنیت بین‌المللی اعلام می‌کردند.

این دیپلمات پیشین کشورمان تصریح کرد: مردم ایران راه بازگشت از مسیر رشد و توسعه ملی را نمی‌دانند و حتما با وجود تمام سختی‌ها این مسیر را ادامه می‌دهند، همچنانکه امروز تمام دنیا اذعان داردکه مساله هسته‌ای ایران راه‌حل نظامی ندارد و ایران کشور پیشرفته‌ای است و نمی‌توان صنعت هسته‌ای آن را با بمباران از بین برد. کشورمان برای تحقق برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای هزینه‌های زیادی داده و در یک نقطه بازگشت‌ناپذیر قرار گرفته است و دنیا هم نهایتا به حقوق فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز ایران اعتراف خواهد کرد.

وی در پاسخ به اینکه توسعه برنامه هسته‌ای ایران با وجود تحریم‌ها و فشارها چه جایگاهی نزد کشورهای جهان و جامعه بین‌المللی دارد، تصریح کرد: اینکه در بمباران‌های اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه تاسیسات هسته‌ای چه اتفاقی افتاده است، هنوز اطلاعی وجود ندارد، ولی براساس آنچه مقامات رسمی گفته‌اند، خسارات سنگینی به تاسیسات وارد شده است، اما موضوعی که همگان بر آن تاکید دارند، این است که دانش هسته‌ای با بمباران از بین نمی‌رود و ایران دانش هسته‌ای را بومی‌سازی کرده است. بنابراین با وجود خسارات سنگینی که به تاسیسات هسته‌ای ایران وارد شده، اما دو عنصر دانش و اراده پابرجا مانده و همین امر پیام روشنی برای دنیا دارد.

موسوی درباره نقش دیپلماسی فعال ایران در میانه جنگ 12 روزه برای اثبات حقانیت هسته‌ای و دفاع از آن در مجامع بین‌المللی و همچنین در رایزنی با کشورهای مختلف، گفت: متاسفانه در نظام بین‌الملل کنونی، چیزی به عنوان منطق و متقاعد شدن وجود ندارد و اگر کسی تصور کند که می‌تواند با منطق و استدلال حقوق خود را بدست آورد، اشتباه می‌کند. در نظام بین‌الملل موجود که قانون جنگل در آن حاکم است، ابتدا باید حقوق خود را بدست آورد و بعد با منطق و استدلال آن را تثبیت کرد. بیان این سخن به معنی نادیده گرفتن اهمیت دیپلماسی و اقناع جامعه بین‌المللی نیست، بلکه درک این واقعیت است که علاوه بر بیان فلسفه حقوق خود، نیاز به قدرت در میدان هم هست.

وی ادامه داد: اساسا جنگ‌ها به این علت به وجود می‌آیند که حقوق دیگران را از بین ببرند. اگر هر کس به حقوق خود واقف و قانع بود که منازعه و جنگی رخ نمی‌داد. پس اگر جنگی وجود دارد برای این است که می­‌خواهند حقی را ناحق کنند و حتما کسی که تیغ کشیده تا حقی را از بین ببرد، با استدلال و منطق تیغ خود را زمین نخواهد گذاشت. بنابراین تیغ را باید با نشان دادن تیغ جواب داد، ولی همزمان باید قدرت استدلال و دفاع از حقوق را بالا برد تا شرایط عادلانه تثبیت شود.

وی درباره راه‌های افزایش و ارتقاء امنیت هسته‌ای کشور از جمله همکاری با کشورهای هسته‌ای دیگر اظهار داشت: امنیت هسته‌ای ایران را قدرت ملی تثبیت می‌کند و وقتی از قدرت ملی صحبت می‌شود، منظور برآیند قوای نظامی، اطلاعاتی، امنیتی، فناورانه، اقتصادی و انسجام ملی است که باید هم‌زمان به همه آنها توجه کرد و در جهت ارتقاء آنها کوشید. آنچه اخیرا مجلس شورای اسلامی با تصویب قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی انجام داد، در همین راستاست.

این دیپلمات پیشین کشورمان تصریح کرد: این قانون با توجه به نقض حاکمیت ملی و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران توسط رژیم صهیونیستی و ایالات متحده علیه تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز کشور، تصویب شد و دولت را مکلف کرده تا حصول اطمینان از رعایت کامل حاکمیت ملی و تمامیت ارضی و تامین امنیت مراکز هسته‌ای و دانشمندان هسته‌ای، همکاری‌های خود را با آژانس تعلیق کند. این قانون همه قوای کشور را در دفاع از حقوق هسته‌ای بسیج کرده و صیانت از حقوق هسته‌ای را در جهت و همسوی حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشور دانسته است. بنابراین می‌توان گفت که اجرای دقیق این قانون بهترین راه افزایش امنیت هسته‌ای برای کشور است.

وی ادامه داد: در مورد همکاری با دیگر کشورها نیز باید گفت که هیچ کشوری فناوری‌های فوق پیشرفته ( Cutting Edge ) را به ایران نمی‌دهد و پیشرفت در برخی عرصه‌ها محتاج سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه است. این موضوع به معنی نفی همکاری با دیگر کشورها در عرصه‌های علوم و فناوری‌های برتر از جمله فناوری هسته‌ای نیست، بلکه توجه به این حقیقت است که اول باید دانش را بومی کرد و بعد از طریق تحقیق و پژوهش، آن را توسعه داد و بعد از آن می‌توان به همکاری با دیگر کشورها فکر کرد.