علی رضوان‌پور در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: طبق اعلام وزارت دفاع انگلیس، کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر این کشور و امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، توافق کردند تا همکاری هسته‌ای خود را تعمیق بخشند و در زمینه بازدارندگی هسته‌ای بیش از پیش هماهنگ شوند. این توافق، ذیل معاهده لنکستر هاوس (۲۰۱۰)، یک «اتحاد صنعتی» جدید را تقویت می‌کند. این اعلامیه‌ جدید برای اولین بار تأکید می‌کند که بازدارندگی‌های هسته‌ای دو کشور مستقل اما قابل هماهنگی هستند و هرگونه «تهدید شدید علیه اروپا» واکنش مشترک هر دو کشور را در پی خواهد داشت. پاریس و لندن همچنین متعهد به افزایش تولید موشک‌های کروز Storm Shadow  و توسعه جایگزینی برای آن شدند. استارمر با اشاره به افزایش تهدیدات هسته‌ای، حملات سایبری و جنگ در اروپا، به‌ویژه درگیری اوکراین و روسیه، این همکاری را برای امنیت اروپا حیاتی دانست. او تأکید کرد که انگلیس و فرانسه، به‌عنوان شرکای نزدیک ناتو، با استفاده از قدرت مشترک خود، قابلیت‌های دفاعی را برای دهه‌های آینده تقویت می‌کنند. این توافق نه‌تنها امنیت دو کشور را تضمین می‌کند، بلکه از هزاران شغل در انگلیس حمایت می‌کند و نقش اروپا در بازدارندگی در برابر تهدیدات فزاینده را ارتقا می‌دهد.

اعلامیه نورث‌وود؛ تعهدی برای پاسخ مشترک هسته‌ای

علی رضوان‌پور، امضای «اعلامیه نورث‌وود را نقطه عطفی در روابط دفاعی انگلیس و فرانسه توصیف می‌کند». به گفته وی، «این پیمان که تعهد دو کشور به واکنش مشترک هسته‌ای در برابر تهدیدات علیه منافع حیاتی‌شان را تضمین می‌کند، پیامی قاطع به دشمنان بالقوه است.» از منظر تحلیلگر ارشد حوزه اروپا، «این توافق نشان می‌دهد که انگلیس و فرانسه، به‌عنوان تنها قدرت‌های هسته‌ای اروپا، آماده‌اند تا با هماهنگی کامل از امنیت قاره دفاع کنند.»

وی تأکید می‌کند: «این پیمان در چارچوب معاهده لنکستر هاوس (۲۰۱۰) شکل گرفته و همکاری صنعتی و نظامی دو کشور را به سطحی بی‌سابقه ارتقاء داده است.» او می‌افزاید: «مکرون با اشاره به تحولات ژئوپلیتیکی، به‌ویژه درگیری روسیه و اوکراین، این همکاری را ضرورتی برای کاهش وابستگی اروپا به چتر هسته‌ای آمریکا می‌داند.

رضوان‌پور معتقد است که اعلامیه نورث‌وود نه‌تنها بازدارندگی هسته‌ای را تقویت می‌کند، بلکه به دشمنان نشان می‌دهد که هرگونه تجاوز به یکی از این دو کشور، پاسخ هر دو را در پی خواهد داشت.»

پاسخ به تهدیدات نوظهور

علی رضوان‌پور خاطرنشان می کند: «افزایش تهدیدات هسته‌ای، حملات سایبری و درگیری‌های متعارف در اروپا، انگیزه اصلی این توافق بوده است.» این کارشناس حوزه اروپا، اظهارات استارمر را یادآور می‌شود که جنگ روسیه و اوکراین را نمونه‌ای از این تهدیدات می‌داند که نگرانی‌های گسترده‌ای در میان کشورهای اروپایی ایجاد کرده است. او توضیح می‌دهد: «خرید ۱۲ فروند جنگنده F-35A  با قابلیت حمل تسلیحات هسته‌ای توسط انگلیس، بزرگ‌ترین گام در تقویت موضع هسته‌ای این کشور در یک نسل محسوب می‌شود. این جنگنده‌ها، که توانایی حمل بمب‌های هسته‌ای را دارند، در برخی کشورهای عضو ناتو مستقر خواهند شد و بازدارندگی این ائتلاف را تقویت می‌کنند».

رضوان‌پور تصریح می‌کند: «این اقدام پاسخی به فشارهای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای خودکفایی دفاعی اروپا است که بارها از کشورهای اروپایی خواسته تا هزینه‌های دفاعی خود را افزایش دهند». تحلیلگر ارشد مسائل اروپا می‌افزاید: «ترامپ حتی تهدید کرده که ممکن است ناتو را ترک کند، که این امر اروپا را وادار به بازنگری در راهبرد‌های دفاعی خود کرده است.» او معتقد است که انگلیس و فرانسه، به‌عنوان دو قدرت هسته‌ای پیشرو، مسئولیت رهبری این تحول را بر عهده گرفته‌اند.

لنکستر هاوس ۲.۰؛ اتحاد صنعتی و نظامی برای آینده

علی رضوان‌پور، همکاری انگلیس و فرانسه را تحت عنوان «لنکستر هاوس ۲.۰» پروژه‌ای راهبردی می‌داند که همکاری‌های دفاعی دو کشور را روزآمد و نوسازی می‌کند. او توضیح می‌دهد: «دو کشور انگلیس و فرانسه قصد دارند تولید موشک‌های کروز Storm Shadow  را افزایش دهند و انبارهای تسلیحاتی خود را بازسازی کنند». به باور وی، «راه‌اندازی نیروی مشترک ترکیبی، که قابلیت فعالیت در حوزه‌های سایبری، فضایی و زمینی را دارد، نشان‌دهنده عزم دو کشور برای ایجاد توان رزمی مشترک در مقیاس بزرگ است.»

رضوان‌پور این نیرو را تکمیل کننده نیروی اعزامی مشترک کنونی می‌داند که در خط مقدم برنامه‌ریزی «ائتلاف اراده» قرار خواهد داشت. کارشناش ارشد مسائل اروپا همچنین به توافق دو کشور برای توسعه نسل بعدی موشک‌های Deep Strike و هوا به هوا اشاره می‌کند که بخشی از راهبرد تقویت توان نظامی مشترک است. وی تأکید می‌کند: «این همکاری نه‌تنها مکمل نقش ناتو است، بلکه مشارکت انگلیس با اتحادیه اروپا را در حوزه‌های امنیتی و دفاعی تقویت می‌کند.» او معتقد است: «این اقدامات، اروپا را در برابر تهدیدات عمیق امنیتی، به‌ویژه از جانب روسیه، مقاوم‌تر می‌کند.»

میراث برگزیت و ضرورت اعتمادسازی

علی رضوانپور به چالش‌های پیش‌روی این همکاری اشاره کرده و می‌گوید: «اعتماد میان انگلیس و فرانسه پس از تنش‌های ناشی از برگزیت و اختلافات بر سر حقوق ماهیگیری و معاملات زیردریایی با استرالیا به شدت آسیب دیده است.» او سفر مکرون به انگلیس را، که اولین سفر رسمی یک رئیس‌جمهور فرانسه از سال ۲۰۰۸ است، نشانه‌ای از تلاش برای ترمیم این روابط می‌داند. به گفته وی، مکرون پیش‌تر برگزیت را نتیجه «دروغ و وعده‌های نادرست» توصیف کرده بود، و این دیدگاه همچنان سایه‌ای بر روابط دو کشور انداخته است. رضوان‌پور می‌افزاید: «موفقیت این پیمان به توانایی دو کشور در غلبه بر اختلافات گذشته و ایجاد اتحادی منسجم در برابر تهدیدات مشترک بستگی دارد.» این تحلیلگر ارشد مسائل اروپا اعتقاد دارد که «همکاری با آلمان و سایر شرکای اروپایی نیز برای تقویت ساختار امنیتی یورو- آتلانتیک ضروری است.»

حمایت از اوکراین و نقش ناتو

رضوان‌پور به تأسیس ستاد جدید ائتلاف حامی اوکراین در پاریس هم اشاره کرد که در جلسه مجازی «ائتلاف مشتاقان» با حضور ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، اعلام شد. او، این اقدام را نشانه‌ای از تعهد انگلیس و فرانسه به حمایت از اوکراین در برابر تهاجم نظامی روسیه می‌داند. به زعم تحلیلگر مسائل اروپا، «تقویت بازدارندگی هسته‌ای و افزایش توان نظامی انگلیس و فرانسه، پیامی روشن به مسکو است که اروپا در برابر توسعه‌طلبی نظامی متحد خواهد ماند.» رضوان‌پور همچنین اظهارات مارک روته، دبیرکل ناتو، را یادآور می‌شود که این توافق را «مشارکت قوی انگلیس در ناتو» توصیف کرده است. او معتقد است که استقرار جنگنده‌های F-35A در کشورهای ناتو، بازدارندگی این ائتلاف را در برابر تهدیدات خصمانه تقویت خواهد کرد.