جدیدترین مطالب
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخستوزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بینالمللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا بهجای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرمهای مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش مییابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریمها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااینحال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقهای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعهای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال میکند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاریها در عرصه فناوری، سرمایهگذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
أحدث المقالات
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخستوزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بینالمللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا بهجای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرمهای مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش مییابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریمها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااینحال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقهای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعهای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال میکند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاریها در عرصه فناوری، سرمایهگذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
چشمانداز طرح دولتهای اروپایی برای شناسایی کشور فلسطین

سیدجعفر قنادباشی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: این اقدام نه نقطه عطفی واقعی در مسیر تشکیل کشور فلسطین که صرفاً تلاشی برای فرار رو به جلو از پاسخگویی به ۲۲ ماه جنایت و کشتار رژیم اسرائیل در نوار غزه است.
این تحلیلگر معتقد است که این اقدام، اگرچه به ظاهر در حمایت از فلسطین است، اما در واقع، نوعی ژست سیاسی و دیپلماتیک است که هیچ تضمینی برای تحقق حقوق فلسطینیان ارائه نمیدهد. با این حال، او هشدار میدهد که اگر کشورها این ژست را جدی بگیرند و به آن عمل کنند، میتواند نقطه شروعی برای پایان دادن به کشتار غزه و افزایش فشار دیپلماتیک بر رژیم اسرائیل باشد، هرچند که مسیر آن بسیار طولانی و پیچیده است.
ژست سیاسی غرب و ناکامی در فشار واقعی به رژیم صهیونیستی
قنادباشی میگوید: «بهرسمیتشناختن کشور فلسطین توسط دولتهای اروپایی، بیش از آنکه اقدامی واقعی برای پایان دادن به خشونتها باشد، واکنشی به فشار افکار عمومی جهانی است.» به باور او، «این دولتها با محوریت فرانسه، آلمان و انگلستان در طول ۲۲ ماه گذشته علیرغم حمایت سیاسی، تسلیحاتی و لجستیکی از رژیم اسرائیل، مسئولیت جنایات مکرر در نوار غزه را به شکل عملی بر عهده نگرفتهاند و اکنون نیز با یک ژست سیاسی و فرار رو به جلو میخواهند از پاسخگویی شانه خالی کنند». سیدجعفر قناد باشی، با اشاره به ساختار سرزمینی فلسطین توضیح میدهد که «غزه و کرانه باختری به صورت دو بخش جدا از هم قرار دارند و تعیین پایتخت در بیتالمقدس نیز عملاً معادلات تشکیل کشور مستقل فلسطینی را مختل کرده است. علاوه بر این، محدودیتهای معاهداتی مانند ممنوعیت تشکیل ارتش برای فلسطینیان، به همراه سیاستهای نتانیاهو برای اشغال کامل غزه و گسترش شهرکسازیها در کرانه باختری و تضعیف حکومت محمود عباس، نشان میدهد که مسیر عملی برای تشکیل کشور فلسطینی تقریباً وجود ندارد و تمامی اقدامات بینالمللی تاکنون بیشتر جنبه نمایشی و دیپلماتیک داشته است. ضمن آنکه با عدم موافقت آمریکا، همه تلاش ها برای تشکیل کشور فلسطینی بینتیجه خواهد بود. چون کاخ سفید با همه ابزارها از تشکیل کشور فلسطینی جلوگیری خواهد کرد.»
کارشناس مسائل غرب آسیا و شمال آفریقا معتقد است که «این ژستهای اروپا، اگرچه به ظاهر در راستای حمایت از حقوق فلسطینیان است، اما عملاً تغییری در شرایط واقعی ایجاد نمیکند.»
قنادباشی به رغم نگاه بدبینانه، این امید را هم دارد که «اگر این ژست سیاسی بتواند تبدیل به نقطه عطفی شود و کشورهای غربی و عربی آن را جدی گرفته و اقدامات عملی همراه با آن انجام دهند، آن زمان شاید بتوان شرایط را متفاوت از گذشته دید.» این کارشناس توضیح میدهد که «اولین گام باید پایان دادن به کشتار و جنایات رژیم اسرائیل در نوار غزه باشد و سپس معادلات دیپلماتیک میتواند فشار بر این رژیم را برای بهرسمیتشناختن حقوق فلسطینیان افزایش دهد». او ادامه می دهد که «مسیر تحقق این هدف بسیار طولانی، پیچیده و پر از اما و اگر است، اما ایجاد یک اجماع بینالمللی و فشار دیپلماتیک مستمر میتواند امید ایجاد کند.»
تحلیلگر ارشد مسائل غرب آسیا و شمال آفریقا به تجربههای گذشته اشاره کرده و توضیح میدهد که «جوامع بینالمللی معمولاً با ژستهای سیاسی محدود، بدون اعمال فشار واقعی، نتوانستهاند تأثیری عملی بر روند تشکیل کشور فلسطینی داشته باشند.» با این حال، او تأکید میکند که «اکنون این فرصت وجود دارد تا کشورهای اروپایی و غربی، با گامهای هماهنگ و اعمال فشار دیپلماتیک واقعی، شرایط را به نفع فلسطینیان تغییر دهند.»
سید جعفر قنادباشی همچنین بیان میکند که «در شرایط کنونی، حتی ژست سیاسی صرف، اگر با اقدامات اجرایی و پیگیری بینالمللی همراه شود، میتواند نقطه آغاز یک روند بلندمدت برای تحقق حقوق فلسطینیان باشد. او معتقد است که تنها با ترکیب فشار دیپلماتیک، شفافیت در معاهدات و اجماع جهانی، میتوان یک گام واقعی برای تغییر شرایط میدانی و دیپلماتیک فلسطین برداشت، هرچند مسیر آن همچنان دشوار و طولانی است.»
0 Comments