شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
‘رابرت هانتر’، عضو ارشد ‘مرکز روابط فرا آتلانتیک’ (the Center for Transatlantic Relations) و سفیر پیشین آمریکا در پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو در گفتگویی اختصاصی با ایرنا گفت که یکی از دلایل هجوم دیپلماتیک و اقتصادی عربستان به قطر روابط خوب دوحه با ایران بوده است و دولت آمریکا به جای جانبداری از ریاض، باید عربستان و دیگر کشورهای عرب منطقه را به گفتگو و همکاری با ایران فرابخواند.
این عضو ارشد مرکز روابط فرا آتلانتیک از لایحه تحریم های ایران در سنای آمریکا انتقاد و تاکید کرد: اعمال تحریم های تازه علیه ایران تامین کننده منافع غرب و ایالات متحده نخواهد بود.
هانتر تصریح کرد: من فکر می کنم که دو طرف باید تعهدات خود را در خصوص برجام، بطور کامل به اجرا گذارند. من بر این باورم که غرب، از جمله ایالات متحده، باید از فرصت ها برای همکاری با ایران در سطح بین المللی استفاده کند. برای همین فکر نمی کنم که افزایش تحریم ها علیه ایران کار درستی باشد؛ آن هم در مقطعی که گزارشی مبنی بر نقض برجام توسط ایران وجود نداشته است.
مشاور وزارت خارجه آمریکا مصلحت ایالات متحده را ایجاد ثبات در خاورمیانه دانست و گفت نقش ایران برای این منظور کلیدی خواهد بود.
هانتر گفت: دستیابی به این هدف، نیازمند تحقق چند موضوع خواهد بود. یکی، همکاری مستقیم میان ایران و همسایگانش بویژه عربستان سعودی است. دوم، ایالات متحده در این خصوص باید نقش مشوق را داشته باشد و عربستان سعودی و دیگر کشورهای عرب خلیج فارس را به سمت گفتگو و همکاری با ایران فرابخواند. سوم اینکه، ایالات متحده باید از هرگونه مانع تراشی در روند گفتگوهای احتمالی میان ایران و همسایگانش و همچنین میان تهران و پایتخت های غربی پرهیز کند.
رابرت هانتر درباره این گمانه زنی که خروج ترامپ از پیمان اب و هوایی پاریس که یک توافق بین المللی بود می تواند درباره برجام نیز تکرار شود گفت: چنین مقایسه ای نادرست بوده و نمی توان این دو توافق را از لحاظ حقوقی با یکدیگر برابر دانست.
سفیر اسبق آمریکا در پیمان ناتو تصریح کرد: پیمان پاریس و برجام دو توافقنامه کاملا متفاوت هستند. پیمان پاریس از لحاظ حقوقی الزامی نبود. ترامپ، درست یا غلط، به این نتیجه رسیده بود که ماندن در پیمان پاریس به نفع ایالات متحده نخواهد بود. اما توافق با ایران(برجام) به نفع آمریکا هم است.
وی اضافه کرد: از این گذشته، ترامپ خودش گفته است که قصد خروج از توافق هسته ای با ایران را ندارد. وی پس از اینکه به ریاست جمهوری رسید گفت که به این نتیجه رسیده است که خروج از برجام کار درستی نخواهد بود.
هانتر با تاکید بر اینکه ایده دولت ترامپ را برای ایجاد ائتلاف ناتوی به اصطلاح ‘سنی’ علیه جمهوری اسلامی نمی توان جدی گرفت، تصریح کرد: با وجود این که من پشتیبانی دولت آمریکا از عربستان را بر خلاف تعهدات برجام نمی دانم؛ ولی به نظرم سیاست دولت برای منزوی کردن ایران در منطقه نادرست است. مصلحت غرب در این است که دولت ایالات متحده زمینه مشارکت بیشتر ایران را در عرصه بین المللی فراهم کند.
وی افزود: عربستان سعودی دلایلی برای واکنش علیه قطر داشته است که یکی از آن دلایل البته روابط نسبتا خوب قطر با ایران بوده است. به استثنای عمان، قطر در مقایسه با دیگر کشرهای خلیج فارس همواره روابط نزدیکی با ایران داشته است. اکنون به نظر می رسد کسانی که به دنبال منزوی کردن ایران هستند، از این سیاست عربستان علیه قطر پشتیبانی می کنند. به نظر من این رویکرد اشتباه است.
0 Comments