جدیدترین مطالب

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

أحدث المقالات

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

فرانسه ی ماکرون چگونه خواهد بود؟

۱۳۹۶/۰۲/۲۰ | موضوعات

شورای راهبردی آنلاین- رسانه ها:لورنتزو ویتا، تحلیلگر روزنامه ایل جورناله چاپ ایتالیا بااشاره به پیروزی ماکرون در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه می نویسد: متأسفانه درخصوص وضعیت آتی رییس جمهور بسیاری از نشانه ها بر خوش بینی دلالت ندارند

اکنون فرانسه چه برخوردی با سایر کشورهای جهان در پیش خواهد گرفت؟ زمانی که پیروزی امانوئل ماکرون مسجل گردید (هفتۀ پیش نیز این پیروزی قطعی تلقی می شد)، جهان از خود می پرسد که رئیس جمهور جدید فرانسه در سیاست خارجی چه اقداماتی در پیش خواهد گرفت. زیرا بدیهی است که انتخابات فرانسه جایگاه سیاسی مهمی داشته و کشور را به یک الگوی لیبرالیستی و لیبرال که وجدان کل اروپا را زنده کرده، سپرده است لیکن به همان اندازه نیز صحت دارد که در نهایت برای اتباع سایر کشورها درک این موضوع حائز اهمیت است که فرانسه در عرصۀ بین المللی چگونه حرکت خواهد کرد.
بسیاری از افراد معتقدند که ماکرون می تواند رئیس جمهوری اساساً ضعیف و تحت قدرت همان اختیارات محکمی باشد که در این پویش انتخاباتی او را به پیش بردند. یک جوان سودجو که اکنون خود را بر مسند قدرت در فرانسه می بیند، به نظر می رسد حلقۀ اتصال مطلوب میان مال و سیاست باشد. بازارها با خوشحالی از روی کارآمدن وی استقبال کردند همچنین اروپا. لیکن چنانچه این موضوع، با نقل بیان از این سخن مارکس که اقتصاد ساختار بوده و سپس مابقی چیزها روبنا می باشند، صحت داشته باشد، این موضوع نیز صحت دارد که فقط اقتصاد در مورد سرنوشت کشور فرانسه تصمیم گیری نخواهد کرد. باید در این راستا یک سیاست خارجی را نیز به پیش برد.
زیرا شایان ذکر است که فرانسه فقط یک کشور مهم اتحادیۀ اروپا نیست. فرانسه کشوری است که از بیشترین توان برای استقرار و مانور نیروهای مسلحش در درون اتحادیۀ اروپا برخوردار است. فرانسه عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل است. فرانسه یک امپراتوری سابق استعماری به شمار می آید که امروز نیز از شبکه ای از منافع در آفریقا برخوردار است که موجبات غبطۀ بسیاری از کشورها را که به همان اندازه با نفوذ می باشند، فراهم می آورد. فرانسه در ضمن عضو ناتو نیز هست، به عنوان تنها قدرت در اروپا که برای خود یک زرادخانۀ هسته ای دارد.
در جبهۀ اروپا همه چیز به نظر می رسد به سمت اروپایی که همچنان تحت کشش آلمان است، گرایش دارد لیکن با وجود فرانسه ای که به طرز قاطعانه ای بیشتر قادر است چند تصمیم اضافه اتخاذ کند. مسئله ای که به معنای آن نیست که سیاست های اتحادیۀ اروپا را دگرگون خواهد ساخت. تنها با توجه به همزمانی انتخابات فرانسه قبل از انتخابات آلمان و با توجه به مداومت مطلق ماکرون با دستور کار بروکسل، ممکن است که در آینده فرانسه بتواند بار دیگر یک راهنمای سیاسی همین اروپا گردد بعد از آن که اولاند هر گونه ایده ای را در خصوص یک محور فرانسه – آلمان را کان لم یکن کرده بود و برعکس به سمت چشم پوشی کامل به نفع برلین سوق یافته بود.
بنا بر این بازگشت یک محور فرانسه – آلمان چه در صورت تأیید آنگلا مرکل و چه در صورت پیروزی مارتین شولتز به نظر یک امکان می آید. سپس باید دید که آیا این نزدیکی با مرکل به معنای انقیاد خواهد بود همان گونه که فرانسوا اولاند انجام داده بود یا به معنای همزیستی.
به طور قطع ما از جانب ماکرون شاهد تلاش هایی به منظور تجدیدنظر دستور کار اروپا نخواهیم بود. کاری که پیش از او شیراک و سارکوزی انجام داده بودند. همچنین کمتر از آن تجدیدنظر گفتگوهای اروپا. ماکرون قاطعانه یک اروپاگرا بوده و به شدت به تمام آن چیزهایی که از بروکسل می آید، اعتقاد دارد. لیکن باید یادآور شویم که واروفاکیس [وزیر دارایی یونان در کابینه سیپراس] که به طرز خاصی یکی از حامیان مسلم سرسختی دارای خاستگاه آلمان به شمار نمی رفت، به تازگی اظهار داشته بود که ماکرون یکی از معدود وزرای اقتصاد بود که امکان تبیین مجدد طرح مربوط به بدهی یونان را مدنظر گرفته بود و خواستار تلاش برای یک رویکرد متفاوت با مشکل بحران آتن شده بود.
در جبهۀ بین المللی این ترس و واهمه وجود دارد که ماکرون بتواند آنچه را بارها اظهار داشته، دنبال کند یعنی ضرورت انجام حمله ای در سوریه علیه اسد. رئیس جمهور فرانسه در خلال نشستی در آمیان اظهار داشته بود که در صورت انتخاب، دست به هر کاری خواهد زد تا تهدید شیمیایی اسد را حتی بدون کمک سازمان ملل خنثی نماید. بنابراین باید پی برد که آنچه ماکرون بیان داشته تا چه اندازه صرفاً جنبۀ یک پیام تبلیغاتی داشته یا این که یک اصل برنامه ریزی شده بوده که رعایت خواهد شد.
مسئلۀ دیگر به روابط با روسیه مربوط خواهد شد. بسیاری از افراد بر این باورند که روابط میان پاریس و مسکو اساساً همان روابط دوران اولاند خواهند بود و در عمل به نظر نمی رسد چیزی بر عکس این قضیه دلالت داشته باشد. نزدیکی به آنگلا مرکل و نیز فاصله هایی که از سوی ماکرون در رابطه با پوتین گرفته شده و میل به حفظ تحریم ها تا رعایت کامل قوانین مینسک، تصور یک بازگشت نزدیک به عادی سازی روابط میان این دو کشور را در ذهن متبادر نمی سازند. علی رغم این امر سال گذشته ماکرون بارها به روسیه اشاره کرده و آن را یک شریک راهبردی اقتصاد فرانسه قلمداد کرده و بارها بر لزوم تغییر چیزی در وضعیت کنونی روابط، تأکید نموده است.
اکنون کاری جز این نمی ماند که منتظر اولین تحرکات ماکرون باشیم. متأسفانه بسیاری از نشانه ها بر خوش بینی دلالت ندارند هم به سبب رزومۀ رئیس جمهور فرانسه و هم به سبب جملاتی که در نشست های مختلف انتخاباتی ایراد نموده است. مانند همیشه عمل نشان خواهد داد که او از چه خمیره ای است.

منبع: اداره کل رسانه های خارجی وزارت فرهنگ وارشاداسلامی 

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *