جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
چشمانداز امنیت انرژی در اروپا

تامين امنيت انرژي براي کشوری چون آلمان که بيشترين رشد مصرف انرژي را در سطح اروپا تجربه ميکند، در سالهای پیش رو به يکي از ارکان مهم سياست انرژي و سياست خارجي تبديل خواهد شد. نگرانی اتحادیه اروپایی از هژمونی اقتصادی و سیاسی روسیه بر منابع انرژی موجب شده که این اتحادیه به دنبال متنوع نمودن نحوه تامین و همچنین مسیرهای انتقال نفت و گاز مورد نیاز خود برآید. تحریم انرژی روسیه، احتمالا رکود فعلی اقتصاد آلمان را تشدید میکند و نرخ بیکاری و تورم را افزایش خواهد داد. یکی از نگرانیهای دیگر، از دست دادن رقابتپذیری صنایع آلمان خواهد بود.
از مهمترین اهداف امنيت انرژي، عدم تهدید منابع انرژیست. برای این مهم، امکان پذير بودن انتقال انرژي (نفت و گاز) با رشد مستمر اقتصادي کشورها رابطهای اجتناب ناپذير دارد. روسيه از مهمترين كشورهاي توليد كننده انرژي جهان و از اصلیترین تامینکنندگان انرژی اروپاست.
جنگ علیه اوکراین منجر به بحثهای جدی در مورد تحریمهای اقتصادی اتحادیه اروپا علیه روسیه، به ویژه در مورد ممنوعیت ارسال گاز طبیعی روسیه به اتحادیه اروپا شده است. در عین حال، روسیه نیز میتواند در هر زمانی تصمیم بگیرد که تحویل گاز طبیعی خود به اتحادیه اروپا را متوقف کند – برای مثال، در صورت تمدید تحریمهای سوئیفت.
اما در هر دو صورت، قدرتهای اقتصادی اصلی اتحادیه اروپا، مخصوصا آلمان به شدت تحت تاثیر قرار خواهند گرفت. آلمان، تقریبا 50 درصد گاز طبیعی خود را از روسیه وارد میکند. حتی اگر توقف کامل کوتاه مدت عرضه گاز روسیه برای اقتصاد آلمان قابل مدیریت باشد، تنگناها در زمستان پیش رو بسیار جدیتر خواهد شد. چشم انداز بلند مدت امنیت انرژی بیانگر آن است که اروپا نمیتواند گاز طبیعی روسیه را به سرعت و به طور خاص با انرژیهای تجدیدپذیر داخلی و هیدروژنی جایگزین کند.
انتظار میرود کمبود گاز طبیعی در بازارهای جهانی به دلیل افزایش تقاضا، منجر به افزایش قابل توجه و طولانی مدت قیمت شود. تحریم انرژی روسیه میتواند بخشهای متعددی از صنعت را – از صنایع غذایی گرفته تا خودروسازی، دارو و ساختوساز – تحت تاثیر قرار دهد. اتحادیه اروپای واحد با میزان نابرابر مصرف انرژی و وابستگی کشورهای عضو به روسیه، حاضر به پرداخت بهای تحریم انرژی روسیه نخواهند بود.
بنابراین انسجام و همبستگی این اتحادیه – از مهمترین مولفههای تشکیل اتحادیه اروپا- در مورد سیاست و امنیت انرژی تضعیف خواهد شد. قیمتهای سرسام آور گاز، انبارهای خالی، ترس از جیره بندی و تعطیلی – در سایه جنگ روسیه و اوکراین، باعث افزایش تقاضا و رقابت بر سر منابع انرژی خواهد شد.
لذا حتی اگر خروج از گاز طبیعی روسیه در کوتاه مدت امکان پذیر باشد، آلمان و سایر کشورهای عضو، متحمل هزینههای بسیار خواهند شد. هزینههایی که مالیات دهندگان اروپایی بهویژه آلمانیها باید تاوان آن را پرداخت کنند و در صورت طولانی شدن، این روند میتواند زمینه ساز نارضایتیها و شکاف مردم اروپا با حاکمان شان شود.
در چنین شرایطی رهبران اروپا و ناتو یا باید منابع انرژی جدید را جایگزین نفت و گاز روسیه کنند که البته کار چندان سادهای نخواهد بود یا اینکه زمینههای صلح اوکراین و کاهش تحریمهای روسیه را در دستور کار خود قرار دهند.
0 Comments