جدیدترین مطالب

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

اهمیت انتخاب رئیس‌جمهور عراق و پیامدهای آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پارلمان عراق با رأی قاطع خود به نزار محمد سعید آمیدی از اتحادیه میهنی کردستان، رقابت را به سود این حزب پایان داد. آمیدی توانست با کسب ۲۰۸ رأی از مجموع ۲۴۹ رأی مأخوذه، رقبای خود از جمله فؤاد حسین، نامزد حزب دموکرات کردستان را شکست داده و به عنوان رئیس‌جمهور جدید عراق انتخاب شود. این نتیجه در واقع، نشان‌دهنده شکل‌گیری نوعی اجماع نسبی در میان طیفی گسترده از نیروهای سیاسی عراق برای حفظ توازن موجود در ساختار قدرت بود.

برسام محمدی – کارشناس مسائل منطقه

روند شکل‌گیری ساختار قدرت در عراق پس از سال ۲۰۰۳ همواره با ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های فراوانی همراه بوده است. قانون اساسی عراق برای ایجاد توازن میان گروه‌های قومی و مذهبی مختلف اعم از شیعه، سنی و کرد و …، سازوکارهایی را برای توزیع قدرت میان آنها در نظر گرفته است که طی دو دهه گذشته به شکل عرف‌های سیاسی نسبتاً تثبیت‌شده‌ای درآمده‌اند.

در این چارچوب، انتخاب سران سه قوه یکی از حساس‌ترین مراحل در روند سیاسی این کشور محسوب می‌شود. در میان این مراحل، انتخاب رئیس‌جمهور از جایگاهی ویژه برخوردار است، زیرا تحقق آن نیازمند اجماع گسترده در پارلمان و کسب دو سوم آرای نمایندگان است. از همین رو، هرگونه اختلاف میان جریان‌های سیاسی می‌تواند این مرحله را با بن‌بست مواجه کند.

پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۲۵ عراق، شکل‌گیری ساختار جدید قدرت با چالش‌های جدی همراه شد. نخستین مرحله با انتخاب هیئت‌رئیسه پارلمان طی شد؛ جایی که هیبت الحلبوسی به ریاست پارلمان و عدنان فیحان و فرهاد اتروشی به عنوان معاونان او برگزیده شدند. اما تعیین رئیس‌جمهور، به‌واسطه رقابت تنگاتنگ احزاب کردی و تأثیر آن بر معادلات قدرت در بغداد، یکی از پیچیده‌ترین مراحل بود.

در ساختار سیاسی عراق، بر اساس عرفی که از سال‌های نخست پس از سقوط رژیم صدام شکل گرفته است، منصب ریاست‌جمهوری به کردها، ریاست پارلمان به اهل سنت و منصب نخست‌وزیری به شیعیان اختصاص یافته است. این الگو اگرچه در متن قانون اساسی تصریح نشده، اما در عمل به سازوکاری برای حفظ توازن میان نیروهای اصلی سیاسی تبدیل شده است. در همین چارچوب، رقابت اصلی برای تصدی ریاست‌جمهوری عراق همواره میان دو حزب اصلی کردستان عراق، یعنی حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی کردستان، جریان داشته است.

در انتخابات اخیر نیز حزب دموکرات کردستان با استناد به کسب بیش از یک میلیون رأی در مناطق کردنشین تلاش کرد این بار منصب ریاست‌جمهوری عراق را به دست آورد و بدین ترتیب معادله سنتی تقسیم قدرت در میان احزاب کردی را تغییر دهد. در مقابل، اتحادیه میهنی کردستان با حمایت بخش مهمی از احزاب شیعه و سنی بر حفظ الگوی پیشین تأکید کرد. از دید بسیاری از بازیگران سیاسی در بغداد، تغییر این عرف می‌توانست پیامدهایی فراتر از رقابت درون‌کردی داشته باشد و حتی مطالبات جدیدی را از سوی سایر گروه‌ها برای بازتعریف سهم خود در ساختار قدرت ایجاد کند.

در نهایت، پارلمان عراق با رأی قاطع خود به نزار محمد سعید آمیدی از اتحادیه میهنی کردستان، این رقابت را به سود این حزب پایان داد. آمیدی توانست با کسب ۲۰۸ رأی از مجموع ۲۴۹ رأی مأخوذه، رقبای خود از جمله فؤاد حسین، نامزد حزب دموکرات کردستان را شکست داده و به عنوان رئیس‌جمهور عراق انتخاب شود. این نتیجه در واقع نشان‌دهنده شکل‌گیری نوعی اجماع نسبی در میان طیفی گسترده از نیروهای سیاسی عراق برای حفظ توازن موجود در ساختار قدرت بود.

نزار آمیدی متولد سال ۱۹۶۸ در شهر عمادیه از استان دهوک در اقلیم کردستان عراق است. او تحصیلات خود را در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه موصل به پایان رسانده و به دو زبان عربی و کردی تسلط دارد. آمیدی از اعضای شورای رهبری و دفتر سیاسی اتحادیه میهنی کردستان به شمار می‌رود و در سال‌های اخیر نیز در ساختار دولت مرکزی عراق نقش داشته است. وی بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ به عنوان وزیر محیط زیست عراق فعالیت می‌کرد و پیش از آن نیز در دوره‌های مختلف ریاست‌جمهوری، از جمله در زمان فؤاد معصوم و برهم صالح، مسئولیت مدیریت دفتر رئیس‌جمهور را بر عهده داشت. این سوابق باعث شده است که او با سازوکارهای قدرت در بغداد و تعامل با بازیگران مختلف سیاسی آشنایی قابل توجهی داشته باشد.

از منظر تحولات سیاسی، انتخاب نزار آمیدی صرفاً رقابت درونی کردها نبود، بلکه بازتابی از تقابل دو نسل سیاستمداران عراق پس از ۲۰۰۳ بود. مسعود بارزانی با تکیه بر شبکه‌های سنتی و همراهی نسل اول سیاستمداران شیعه مانند نوری المالکی، از حزب دموکرات حمایت می‌کرد؛ در مقابل، بافل طالبانی با اتکا به نسل جوان‌تر شیعه و سنی مانند قیس الخزعلی و محمد الحلبوسی ائتلافی نو ساخت که نهایتاً توانست حمایت بیشتری در پارلمان به دست آورد.

اهمیت انتخاب رئیس‌جمهور را باید در تأثیر مستقیم آن بر مراحل بعدی روند سیاسی این کشور جست‌وجو کرد. بر اساس قانون اساسی عراق، رئیس‌جمهور پس از انتخاب، مأموریت تشکیل دولت را به نامزد فراکسیون بزرگ‌تر پارلمان واگذار می‌کند. به همین دلیل، تعیین رئیس‌جمهور در واقع گامی تعیین‌کننده در آغاز فرآیند انتخاب نخست‌وزیر و تشکیل کابینه محسوب می‌شود. از این منظر، یکی از دشوارترین موانع در مسیر تکمیل ساختار سیاسی عراق یعنی حل‌وفصل پرونده ریاست‌جمهوری برداشته شده است.

پیامدهای این انتخاب را نیز می‌توان عمدتاً مثبت ارزیابی کرد. نخست آنکه انتخاب آمیدی نشان داد که با وجود رقابت‌های شدید سیاسی، همچنان امکان دستیابی به اجماع در میان بازیگران اصلی عراق وجود دارد. چنین اجماعی می‌تواند به کاهش تنش‌های سیاسی و جلوگیری از ورود کشور به دوره‌های طولانی بن‌بست سیاسی کمک کند. دوم آنکه تثبیت عرف تقسیم قدرت میان گروه‌های اصلی، از بروز مطالبات جدید و رقابت‌های پرهزینه برای بازتعریف سهم گروه‌های مختلف در ساختار حاکمیتی جلوگیری می‌کند.

از سوی دیگر، انتخاب رئیس‌جمهور جدید می‌تواند روند تشکیل دولت را نیز تسهیل و تسریع کند. با مشخص شدن این مرحله، اکنون توجه نیروهای سیاسی به حساس‌ترین گام یعنی تعیین نخست‌وزیر و تشکیل کابینه معطوف شده است. در این میان، نقش ائتلاف بازسازی و توسعه به رهبری محمد شیاع السودانی در حمایت از روند انتخاب رئیس‌جمهور می‌تواند شانس وی برای ادامه حضور در مقام نخست‌وزیری را افزایش دهد، هرچند همچنان احتمال مطرح شدن گزینه‌های توافقی دیگر نیز وجود دارد.

در مجموع، انتخاب نزار آمیدی را می‌توان گامی مهم در تکمیل ساختار قدرت پس از انتخابات پارلمانی عراق دانست. این انتخاب نه‌تنها از بروز تنش‌های گسترده در معادلات سیاسی جلوگیری می‌کند، بلکه زمینه را برای ورود کشور به مرحله تشکیل دولت فراهم خواهد کرد. اگر این روند با توافق نسبی نیروهای سیاسی ادامه یابد، می‌توان انتظار داشت که عراق در دوره پیش رو از ثبات سیاسی بیشتری برخوردار شود؛ ثباتی که پیش‌شرط اساسی برای تقویت امنیت، توسعه اقتصادی و پیشرفت این کشور در سال‌های آینده به شمار می‌رود.

 

0 Comments