۱۳۹۹/۰۳/۲۷
شورای راهبردی آنلاین- رصد: از زمان دستیابی ترکیه به سامانه موشکی اس-400 روسیه، این روایت در پایتخت‌های اروپایی در حال ریشه گرفتن است که اتحادیه اروپا در شرق با چالش توأمان روسیه و ترکیه روبرو است. اغلب به ترکیه و روسیه به‌عنوان رژیم‌هایی مستبد اشاره می‌شود که تحت اداره رهبرانی قدرتمندند که دولت مطلقه را به بهای از دست رفتن آزادی‌های اساسی و نهادهای دموکراتیک لیبرال ترجیح می‌دهند. بااین‌حال قرار دادن این دو در یک سبد و تدوین سیاستی هماهنگ برای برخورد با آن‌ها مشکل‌ساز خواهد بود.
۱۳۹۹/۰۳/۲۶
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: به نظر می‌رسد ائتلاف آمریکا-عربستان، در سال ۲۰۱۲ بحران سوریه را به‌عنوان جولانگاهی برای پایان خط هلال شیعی در منطقه ترسیم کرده بود و در گام بعد با ورود نظامی روسیه به این کارزار موافقت کرد، چراکه آن را باتلاقی برای کرملین می‌دانست؛ اما بحران سوریه نه‌تنها سیاست خارجی روسیه را پس از دو دهه فعال کرد، بلکه دستاوردهای مهم دیگری نیز برای کرملین به دنبال داشت
احمد وخشیته – دانشیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه ملی اوراسیا
۱۳۹۹/۰۳/۲۶
شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل اروپا با اشاره به پیامدهای خروج نیروهای آمریکا از آلمان، گفت: برخلاف منتقدان که معتقدند این تصمیم ترامپ یک مزیت استراتژیک برای کرملین است و روسیه را در موقعیت برتر قرار می‌دهد، تصمیم ترامپ برای انتقال نیروها از آلمان به لهستان باعث تقویت جبهه شرقی ناتو و به ضرر روسیه خواهد شد.
۱۳۹۹/۰۳/۲۶
شورای راهبردی آنلاین – رصد: در آستانه نشست ناتو در لندن در دسامبر گذشته دبیر کل ناتو درباره لزوم پاسخ جمعی به ظهور چین به‌عنوان یک قدرت جهانی صحبت کرد. او گفت که مسئله «حرکت ناتو به سمت دریای چین جنوبی نیست» بلکه «در نظر داشتن این موضوع است که چین به ما در اقیانوس اطلس، در آفریقا و با سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت ما در اروپا و در فضای سایبر نزدیک‌تر می‌شود.» روسای دولت‌های عضو ناتو در این نشست اعلام کردند که چین به یک نگرانی تبدیل شده است و «نفوذ رو به رشد و سیاست‌های بین‌المللی چین هم فرصت و هم چالش‌هایی را باعث می‌شود که ما باید به همراه هم به‌عنوان یک اتحاد به آن پاسخ دهیم.»
۱۳۹۹/۰۳/۲۶
شورای راهبردی آنلاین – رصد: امضای توافق بین آمریکا و طالبان در 29 فوریه 2020، نقطه عطفی در طولانی‌ترین جنگ آمریکا محسوب می‌شود. بر این اساس، انتظار می‌رود که اکثر نیروهای آمریکا تا پایان 2021 از افغانستان خارج شوند. در مقابل (درصورتی‌که این توافق به‌طور موفقیت‌آمیز اجرا شود)، بخش‌هایی از طالبان در سیاست افغانستان احتمالاً نقش بیشتری ایفا خواهند کرد. چنین امری برای کشوری مثل هند چندان مطلوب نیست.
