شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: کارشناس مسائل غرب آسیا گفت: رونمایی از برنامه چشم‌انداز ۲۰۵۰ عراق توسط محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر این کشور، نقطه عطفی در مسیر توسعه اقتصادی و کاهش وابستگی این کشور به درآمدهای نفتی ارزیابی می‌شود. این برنامه با هدف ایجاد اقتصاد متنوع، توسعه زیرساخت‌ها و قرار دادن عراق در کانون کریدورهای تجاری آسیا و اروپا طراحی شده و در صورت تحقق، می‌تواند معادلات ژئوپلیتیکی منطقه را تغییر دهد. السودانی در این طرح، بر عبور ۲۰ درصد از تجارت آسیا به اروپا از مسیر عراق تأکید کرده که در صورت موفقیت، این کشور را به بازیگری محوری در تجارت جهانی بدل خواهد کرد. از سوی دیگر، بحران‌های زیست‌محیطی، چالش‌های امنیتی و ضرورت اصلاح ساختارهای حکمرانی در عراق، این برنامه را به موضوعی چندبعدی و پیچیده تبدیل کرده است. برای ایران، اجرای چشم‌انداز ۲۰۵۰ نه تنها فرصت‌های اقتصادی در حوزه انرژی و ترانزیت ایجاد می‌کند، بلکه امکان تقویت همکاری‌های سیاسی و امنیتی را نیز فراهم می‌سازد. با این حال، موفقیت این برنامه منوط به رفع موانع داخلی و مدیریت هوشمندانه روابط خارجی بغداد است؛ موضوعی که می‌تواند آینده تعاملات ایران و عراق و جایگاه منطقه‌ای هر دو کشور را در دهه‌های پیش‌رو بهبود بخشد.

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: تحلیلگر مسائل بین‌الملل گفت: اعمال تعرفه ۵۰ درصدی آمریکا بر کالاهای صادراتی هند، نه تنها مناسبات اقتصادی دو کشور را به شدت تحت تأثیر قرار داده، بلکه مسیر تازه‌ای را در سیاست خارجی دهلی‌نو گشوده است.
در حالی که واشنگتن این اقدام را به‌عنوان «تنبیه» هند به دلیل خرید نفت از روسیه توجیه کرده، دولت نارندرا مودی آن را غیرمنصفانه خوانده و بر ضرورت تضمین امنیت انرژی کشورش تأکید کرده است. اما واکنش هند صرفاً به موضع‌گیری‌های لفظی محدود نمانده است؛ سفر مودی به چین و شرکت در اجلاس سازمان همکاری شانگهای، عملاً در راستای چرخشی راهبردی به سوی شرق قابل ارزیابی است. هم‌زمان، رفت‌وآمدهای دیپلماتیک میان سه قدرت آسیایی سرعت گرفته است: وزیر خارجه چین به دهلی‌نو سفر کرده، همتای هندی او راهی مسکو شده و مودی نیز در دیدار با رهبران پکن، پیام آشکاری از تمایل هند به همکاری نزدیک‌تر با روسیه و چین ارسال کرده است. در این میان، بی‌پاسخ ماندن چندین تماس تلفنی ترامپ از سوی نخست‌وزیر هند، نشان می‌دهد که دهلی‌نو در برابر فشارهای واشنگتن در حال بازتعریف اولویت‌های سیاست خارجی خود است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که اقدامات اخیر هند نه صرفاً واکنشی کوتاه‌مدت، بلکه نشانه‌ای از شکل‌گیری موازنه‌ای تازه در معادلات قدرت در آسیا است.

شورای راهبردی آنلاین-رصد: رئیس‌جمهور اندونزی به تازگی به ترکیه سفر کرد؛ این سفر مدت کوتاهی پس از آن انجام شد که در ماه فوریه در جاکارتا میزبان رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه به عنوان بخشی از تور آسیایی اردوغان بود. این دیدارها تنها یکی از نشانه‌های روابط قوی و رو به رشد میان دو کشور است.

شورای راهبردی آنلاین-رصد: با توجه به تاکید نارندرا مودی بر تداوم سیاست خارجی و امنیتی ملی هند در دولت سوم خود، روابط هند و چین چه مسیری را طی خواهد کرد؟

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل روسیه با بیان اینکه فارغ از برخی چالش‌ها و عدم قطعیت‌ها، رابطه مسکو و پکن به نحوی اقتصاد روسیه را بیمه کرده است، در عین حال گفت: غرب برای تضعیف روسیه از طریق تحریم‌ها برنامه بلندمدتی دارد.

شورای راهبردی آنلاین-رصد: روابط آمریکا و چین در ماه‌های اخیر در ظاهر، علائمی از ثبات را نشان داده است. هموار شدن ظاهر این روابط به عوامل مختلفی مرتبط بوده است: اول، همسویی در انتظارات دو طرف. واشنگتن و پکن هیچ یک امیدی واهی به پیشرفت یا بهبودی قابل توجه در روابط با یکدیگر ندارند. دوم، مقامات هر دو کشور، به دلایل خاص خود، کاهش تنش را در سطوح فعلی مفید می‌دانند. و سوم، مشاوران جو بایدن و شی جینپینگ از ماه ژوئن تا کنون برای آماده کردن مقدمات نشست رهبران دو کشور در حاشیه اجلاس سران سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا-پاسیفیک که ماه نوامبر در سان‌فرانسیسکو برگزار می‌شود، رایزنی‌های فشرده‌ای داشته‌اند.

شورای راهبردی آنلاین-رصد: ژاپن اولین کشوری بود که در سال 1973 با آ.سه.‌آن همکاری کرد. این رابطه در سال 1997 با دکترین فوکودا، رویدادی برجسته که شامل اعلام خودداری ژاپن از برخورداری از قدرت نظامی و تعهدش به تقویت روابط و همکاری با کشورهای آ.سه.آن بود، تقویت شد.

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: دبیر دپارتمان ترکیه شناسی در انجمن مطالعات غرب آسیا گفت: ترکیه تلاش دارد با عبور از تنش‌هایی که در سال‌های گذشته با برخی کشور‌های منطقه و همسایگانش تجربه کرد، سیاست کاهش تنش را به طور جدی در دستور کار قرار دهد. افزایش تنش‌ها، تاثیرات منفی بر اقتصاد این کشور داشته و آنکارا اکنون موقعیت مناسبی برای تحمل هزینه های بیشتر ندارد.