این آشوب ها سرانجام با کشته شدن مهاجمانی که به شارلی ابدو حمله کرده بودند، خاتمه یافت. دولتمردان فرانسوی خطر وقوع سوء قصدهای دیگر در این کشور را رد نمی‌کنند.

آسوشیتدپرس گزارش داده که شاخه القاعده در یمن مسئولیت حمله به دفتر این مجله فرانسوی را پذیرفته و اعلام کرده است “رهبر القاعده در شبه جزیره عرب” این عملیات را هدایت کرده و آنها “به دقت” هدف خود را برگزیده اند.

هم اکنون چنین حملاتی در فرانسه سوال برانگیز شده و مسائل بسیاری درباره آن بی‌جواب مانده است. روند رسیدگی به این حملات، این سوال را مطرح می کند که چه کسانی در حوادث اینچنینی برنده و چه کسانی بازنده هستند؟

در هر صورت، وقوع حادثه تروریستی شارلی ابدو، فرانسه و غرب را در شوک فرو برد. اما مسلما چنین رویدادی بدون دلیل رخ نداده و توجه به زمینه های وقوع آن ضروری است.

گزارش‌های متعددی وجود دارد که نشان می‌دهد رویه دولت‌های غربی از جمله فرانسه نقش تعین‌کننده‌ای در تقویت گروه تروریستی و تکفیری داعش داشته است. آنها به بهانه سرنگونی حکومت بشار اسد و آنچه دفاع از آزادیخواهی مردم سوریه می‌خوانند، استفاده از هر وسیله‌ای از جمله گروه‌های تروریستی و تکفیری را مجاز می‌شمردند.

این حمایت تا جایی پیش رفت که داعش با کمک دولت‌های غربی و متحدان منطقه‌ای‌شان به خطرناک‌ترین گروه تروریستی در جهان با شبکه گسترده ای از منابع مالی و زنجیره انسانی در کشورهای مختلف تبدیل شد.

از زمان آغاز بحران داخلی در سوریه در سال 2011 میلادی، فرانسه موضع‌ تند و صریحی در حمایت از نیروهای مخالف اسد اتخاذ کرد. این حمایت‌ها با تعمیق بحران داخلی سوریه و تبدیل آن به جنگ داخلی، ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد؛ به‌گونه‌ای که فرانسه نخستین کشوری بود که ائتلاف نیروهای مخالف سوری را به عنوان تنها نماینده مشروع مردم سوریه به رسمیت شناخت.

پاریس در چند سال اخیر همواره از این گروه ها حمایت کرده است، حمایت بی‌دریغ در ارائه کمک‌های مالی و تسلیحاتی به مخالفان و پیدایش داعش، ادامه حیات این گروه تروریستی و گسترش فعالیت تروریستی این گروه کمک شایان توجهی کرد.

آلن ژوپه، وزیر امور خارجه وقت فرانسه (2011) آنچه وی آن را اعمال سرکوبگرانه دولت اسد خواند، وحشیانه و جنایت علیه بشریت توصیف کرد. در همین راستا فرانسه کمک‌ها و حمایت‌های سیاسی و مالی خود را از شورشیان سوری آغاز و حتی پیشنهاد تسلیح آنها را مطرح کرد.

با روی کار آمدن فرانسوا اولاند از حزب سوسیالیست در فرانسه، سیاست‌های دولت قبلی در قبال سوریه ادامه یافت. در ژوئیه 2012، فرانسه میزبان یک کنفرانس بین‌المللی برای جمع‌آوری کمک به شورشیان شد و گروه‌های مخالف را تشویق به ایجاد جبهه‌‌ای واحد برای مبارزه با اسد کرد.

فرانسه معتقد بود که ائتلاف مخالفان باید به صورت یک دولت جایگزین عمل کند و در همان حال صحبت از راه‌حل سیاسی به میان می‌آورد.

در مه 2013، فرانسه به همراه بریتانیا موفق شد تحریم تسلیحاتی اتحادیه اروپا را مرتفع سازد تا بدین ترتیب کمک نظامی به شورشیان سوری امکان‌پذیر شود.

اما اکنون می بینیم جریان ستیزه جویان مسلحی که به مانند بومرنگی از اروپا و فرانسه به سوی سوریه پرتاب شد، درحال برگشت است.

براساس خبرهای منتشر شده، کواشی، مظنون اصلی حمله به مجله طنز شارلی ابدو پیش از این به خاطر ارتباط با ستیزه جویان بازداشت شده بود. وی در سال 2008 به سه سال حبس محکوم شده بود که بعداً به 18 ماه کاهش یافت. جرم وی مشارکت در یک شبکه اعزام مبارزان داوطلب به عراق برای جنگیدن در کنار افراطیون القاعده بود.

وی مجدداً دو سال بعد به خاطر شرکت در توطئه ای برای فراری دادن یک رهبر القاعده از زندان بازداشت شده بود. این که چرا مقامات امنیتی فرانسوی کواشی را زیر نظر نداشتند، جای سوال است.

حالا حمایت‌ از این گروه‌های تروریستی دیگر غربی‌ها را هم به فکر انداخته است. بعد از حادثه شارلی ابدو، دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس نیز در مصاحبه‌ای اعلام کرد: البته که من بسیار نگران تهدیدی هستم که ما در کشور خود با آن روبرو هستیم، ما باید در این باره هوشیار و مراقب باشیم.