سیدرضا میرطاهر در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با اشاره به تلاش آمریکا برای افزایش تسلیحات راهبردی تایوان و هشدارهای چین نسبت به پیامدهای رقابت تسلیحاتی ایجاد شده در منطقه و تلاش آمریکا برای حمایت از مواضع سیاسی تایوان و استقلال خواهی در این منطقه، تصریح کرد: ارسال و تقویت تسلیحاتی تایوان از جمله شالوده‌های این سیاست واشنگتن محسوب می‌شود.

وی ضمن مرور حجم بالای تسلیحات ارسال شده در دوره روسای جمهور مختلف آمریکا به تایوان، ادامه داد: فقط در دوره ترامپ، 18میلیارد دلار سلاح به تایوان فروخته شد و به رغم اینکه دولت بایدن مدعی شده حداکثر 2.2 میلیارد دلار تسلیحات به تایوان خواهد فروخت، اما گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد واشنگتن قصد دارد حدود 19میلیارد دلار انواع تسلیحات را به تایوان بفروشد.

این کارشناس مسائل بین الملل،با اشاره به ارسال انواع موشک‌های ضدکشتی و انواع پیشرفته موشک‌های جدید هوا به هوا برای جنگنده‌های F-16V نیروی هوایی تایوان، گفت: اکنون بحث ارسال مقادیر زیادی سامانه‌های راکتی – موشکی «هیماس» به تایوان مطرح شده که از سوی واشنگتن در اختیار ارتش اوکراین گذاشته شد.این سامانه ها درجریان جنگ اوکراین، عملکرد نمایانی از خود به جاگذاشته‌اند و با توجه اینکه تایوانی‌ها براین تصورند که با سناریوی مشابه اوکراین مواجه خواهند شد، پیگیر دریافت اینگونه سلاح‌ها هستند.

میرطاهر بابیان اینکه آمریکا سیاست خود در قبال تایوان را بر دوپایه استوارکرده، پایه نخست را ارائه انواع پشتیبانی‌ها و حمایت‌های سیاسی و امنیتی عنوان کرد و با اشاره به سفر روسای مجلس نمایندگان آمریکا به تایوان و سفر رئیس تایوان به کالیفرنیا توضیح داد: پکن ضمن اعتراض شدید، رزمایش‌های بسیار بی‌سابقه و گسترده هوایی و دریایی در اطراف جزیره تایوان صورت داد.

وی ارائه انواع کمک‌های نظامی – تسلیحاتی به تایوان را شالوده دوم سیاست آمریکا در قبال این جزیره برشمرد و افزود: آمریکا می‌خواهد بدین ترتیب بر میزان آمادگی‌های نظامی آن برای مقابله با هرگونه تهاجم احتمالی نظامی از جانب چین بیفزاید. البته تایوانی‌ها آگاهند که به هیچ عنوان قادر نیستند به تنهایی برابر هرگونه تهاجم احتمالی هوایی، دریایی و آبی – خاکی و موشکی چین به این جزیره مقاومت کنند. بنابراین آمریکا از مدت‌ها قبل در چارچوب پیمان‌ها و توافقاتی که با جزیره تایوان منعقد کرده، خود را متعهد به دفاع از آن کرده است.

میرطاهر اقدامات نیروی دریایی آمریکا و انجام رزمایش در دریای چین جنوبی در واکنش به رزمایش‌های هوایی و دریایی چین در اطراف جزیره تایوان به ویژه در تنگه تایوان را نشانگر عزم واشنگتن برای دفاع از این جزیره در مقابل هرگونه تهاجم نظامی احتمالی از جانب چین دانست.

این تحلیلگر مسائل بین الملل با بیان اینکه کارشناسان غربی، از جمله آمریکایی، دو دیدگاه متفاوت درباره حمله احتمالی چین به تایوان در پرتو تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه 2022 دارند، اضافه کرد: برخی بر این گمان هستند که با توجه به نتایج جنگ اوکراین و تصرف چهار استان این کشور توسط روسیه، انگیزه مضاعفی نزد رهبران چین برای اقدام مشابه در قبال تایوان ایجاد کرده و جمعی دیگر معتقدند هزینه‌های هنگفت انسانی، نظامی و تجهیزاتی روسیه به دلیل حمله به اوکراین و چشم انداز نامعلوم این جنگ، این انگیزه را در میان رهبران چین از بین برده است که بخواهند از طریق نظامی تایوان را مجددا به خاک اصلی چین منضم کنند.

وی درعین حال اظهارداشت:  به رغم تنش‌های شدید سیاسی میان تایوان و چین، روابط اقتصادی میان آن‌ها بسیار گسترده است. چین بزرگترین شریک تجاری تایوان محسوب می‌شود و سال 2021 بیشترین صادرات تایوان، با رقمی بالغ بر 60درصد، به چین انجام شد.

میرطاهر با یادآوری اینکه تایوان تولید کننده بیش از 60درصد تراشه نیمه هادی در جهان است و هرگونه حمله به آن می‌تواند اقتصاد و صنعت جهانی، خصوصا در بخش الکترونیک و تجهیزات مخابراتی و ارتباطاتی را به شدت دچاربحران کند، خاطرنشان کرد: عوامل بازدارنده متعددی وجود دارد که چینی‌ها بخواهند به صورت فوری، حمله ای به تایوان صورت دهند.

این کارشناس مسائل بین الملل تاکیدکرد: چینی‌ها به فراست دریافته اند اقدامات آمریکا دراین باره باید با واکنش‌های متناسبی همراه باشد تا آن‌ها به خوبی درک کنند که پکن به هیچ عنوان درقبال گسترش روابط آمریکا و تایوان و ارسال روبه تزاید تسلیحات آمریکایی به تایوان بیکار نخواهد نشست و واکنش‌های متناسبی انجام خواهد داد.

به گفته میرطاهر؛ در قرن21، بزرگ‌ترین حوزه دارای اهمیت بین المللی، حوزه آسیاپاسیفیک است و تقابل آمریکا و چین در این منطقه، درچارچوب تقابل کلی واشنگتن – پکن، برای به دست گرفتن رهبری جهانی، مهم‌ترین چالشی است که این منطقه در این قرن تجربه خواهد کرد. طبق پیش‌بینی‌ها، حداکثر تا سال 2030 میلادی، چین مبدل به بزرگترین اقتصاد جهانی خواهد شد و این مساله درکنار افزایش قابل توجه توانمندی نظامی چین و پروژه‌های بسیار گسترده و بلندپروازانه ای که سران چینی برای گسترش ارتش خود در حوزه‌های مختلف دارند، مسلما آسیاپاسیفیک را تبدیل به یکی از نقاط احتمالی تعرض و تنش در جهان، می‌کند.

وی با بیان اینکه آمریکا به لحاظ افزایش توان نظامی و مسائل لجستیکی از تجربه اوکراین درس‌هایی گرفته، ادامه داد: باید دید آمریکا برای محدودکردن قدرت چین به قدرت نظامی متوسل خواهد شد یا کماکان این تنش‌ها به صورت مداوم و مزمن سیاسی، اقتصادی و تجاری ادامه پیداخواهدکرد. همانطور که اکنون روند تحریم شرکت‌های چینی تشدید شده و واشنگتن تلاش می‌کند گام‌های جدیدی برای کاهش وابستگی به چین، خصوصا درزمینه محصولات پیشرفته الکترونیکی از قبیل مدارهای مجتمع و یا تراشه‌های نیمه رسانا، با تولید آن‌ها در آمریکا پیدا کند.

میرطاهر درعین حال یادآور شد: با اینکه اساسا چینی‌ها به دلایل متعدد به دنبال تنش نظامی در قبال تایوان نیستند، پکن تلاش خواهد کرد تا حد ممکن از طریق سایر ابزارهایی که در اختیار دارد و با تحت فشار قرار دادن تایوان، در نهایت هدف نهایی خود، یعنی الحاق دوباره این جزیره به خاک اصلی خود را محقق کند.

این تحلیلگر مسائل بین الملل گفت: در حوزه‌های دیگر، خصوصا در جزیره چین جنوبی، با توجه به ساخت جزایر مسکونی توسط چین و ادعای دریایی دراطراف آنها که به هیچ عنوان موردقبول آمریکا و متحدان منطقه ای اش، از قبیل استرالیا، فیلیپین و یا حتی مالزی و دیگران نیست، مسلما خطر بروز برخی درگیری‌های نظامی در این منطقه میان یگان‌های دریایی و هوایی چین و آمریکا و متحدانش وجود خواهد داشت.