ادوارد لوکاس در مرکز تحلیل های سیاسی اروپا نوشت: در طول جنگ سرد، مطالعه گزارش آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا (DIA) درباره نیروی نظامی شوروی برای ناظرانی که سیاست های کرملین را رصد و دنبال می کردند اجباری بود. اینک نیز پس از نزدیک به سی سال، سرویس جاسوسی داخلی پنتاگون این موضوع را مجددا در دستور کار خود قرار داده است که می تواند حائز اهمیت باشد. بویژه آنکه در بیشتر دوران پس از 1991، برای مقامات آمریکا (حداقل در محافل عمومی) سخن گفتن از روسیه به عنوان یک رقیب نظامی بالقوه، تابو قلمداد می شد.

این گزارش 116 صفحه ای، بسیاری از موضوعات اصلی از نوسازی نظامی گرفته تا سرویس های اطلاعاتی را دربرمی گیرد. سرهنگ دوم وینسنت استوارت، رئیس آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا، در این گزارش نوشته است:

روسیه به نوسازی نیروی عظیم هسته ای خود ادامه می دهد و به توسعه سامانه های دوربرد هدایت شونده دقیق متعارف می پردازد. این کشور اطلاعات جهانی زیست-محیطی را تحریف کرده، از ابزار اقدام غیرمستقیم علیه کشورهای پیرامون خود استفاده کرده و ارتش خود را برای قدرت طلبی و اعزام نیرو به فراسوی مرزهای خود بکار می گیرد. بازدارنده نهایی این کشور نیز نیروی هسته ای قدرتمندی است که در عرض چند دقیقه از توان انجام حملات هسته ای متعدد علیه اهدافی در آمریکا برخوردار است.

این گزارش همچنین دارای جمع بندی های مفیدی است از جمله اینکه چگونه آمریکا و روسیه از واژگان یکسان برای تعریف نیات و اهداف متفاوت استفاده می کنند.

روسیه جنگ را غالبا مبارزه ای از پیش اعلان نشده، برای اهداف سیاسی نسبتا محدود، و در برگیرنده تمامی زمینه ها از جمله فضا و حوزه اطلاعات قلمداد می کند.

همچنین:

از نظر مسکو، واژه «بازدارندگی»، که معادل روسی آن sderzhivaniye می باشد، بیشتر به معنای محدودیت فعال بوده و در ترجمه واژه به واژه به معنای جلوگیری از حرکت چیزی با زور و اجبار است.

علاوه بر این، جمع بندی این گزارش درباره محورهای اصلی پروپاگاندای روسی نیز قابل توجه است که براساس آن، روس ها معتقدند:

نظم جهانی لیبرال غربی شکست خورده است و جای آن را باید نظم جهانی پسا-لیبرال نومحافظه کار اوراسیاگرایی بگیرد که مدافع سنت، ارزش های محافظه کارانه و آزادی واقعی است. در حالیکه غرب، روسیه را شیطانی جلوه می دهد، اما مسکو تنها برای دفاع از استقلال و منافع خود تلاش می کند و در امور جهانی به عنوان کشوری مستقل عمل می نماید. آمریکا مصمم است که در کشورهای مستقل سراسر جهان دخالت کرده و آنها را سرنگون کند.

گفتنی است اسناد این گزارش، منابع آزاد بوده و اطلاعات چندان محرمانه ای در آن استفاده نشده است. البته نویسندگان آن به گزارش ها و تحلیل های محرمانه در مورد روسیه دسترسی داشته اند. با این حال تصور می شود که در تهیه این گزارش از تحلیل های قابل دسترس عموم نیز استفاده شده است. همچنانکه اشاره به این اظهارات گستاخانه در گزارش که باعث شگفتی است می تواند گواهی بر تائید این تصور باشد:

کرملین متقاعد شده است که آمریکا زمینه تغییر رژیم در روسیه را فراهم کرده است و حوادث اوکراین، این عقیده را بیش از پیش تقویت کرد.

شاید رهبری روسیه پروپاگاندای خود را باور کرده باشد، اما واقعیت این است که روسیه اساسا کشوری ضعیف بوده و توهم نفوذ خارجی این کشور نیز مربوط به قرون گذشته است. “دکترین گراسیموف” نیز طرحی برای مداخله روسیه در کشورهای همسایه نیست، هرچند برخی مواقع اینگونه استنباط شده و از سوی دیگران مورد توجه قرار می گیرد. اما در هر صورت، این طرح اساسا به عنوان تحلیلی از اقدامات غرب در قبال روسیه، تهیه شده بود.

با این حال، این ایده که غرب واقعا مشغول آماده سازی نظام مند برای تغییر رژیم روسیه است، و اینکه «حوادث» (نامشخص) «اوکراین» بخشی از این تصویر را تشکیل می دهد، مستلزم بحث و تفسیر زیادی است. چرا که بیان اینگونه اظهارات می تواند موجب آرامش کسانی شود که معتقدند مشکلات جاری روسیه همه تقصیر خودخواهی غرب و جنگ افروزی آنهاست.

این گزارش بطور شگفت آوری از تسلیحات هسته ای (کم کارآمد) «تاکتیکی» فزاینده روسیه  و از توسعه تسلیحات پیشرفته این کشور، از جمله تجهیزات پالس الکترومغناطیسی (EMP) که می تواند مدارهای تجهیزات دشمن را بسوزاند، بی اطلاع است. براین اساس احساس می شود که افسران نظامی- اطلاعاتی واقعا به این چیزها علاقمند هستند و احتمالا به همین خاطر نیز در مورد آنها آشکارا اظهارنظر نکرده اند.