جدیدترین مطالب
دیپلماسی پکن در قبال آمریکا؛ از تمدید آتش‌بس تجاری تا حفظ موازنه در غرب آسیا
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.
آیا پیشبرد «خودمختاری راهبردی» به تقویت توان دفاعی اروپا منجر خواهد شد؟
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»
معضل ژئوپلیتیک پیش روی ریاست هند بر بریکس در سال ۲۰۲۶
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در جهانی چندپاره و گرفتار بحران‌های چندگانه، بریکس با آزمونی جدی برای یکپارچه کردن اعضای جدید، پرهیز از تبدیل شدن به یک بلوکی در تقابل با دیگر بلوک‌ها و ایجاد اجماع درباره مهم‌ترین مسائل پیش روی جهان مواجه است. ریاست هند بر بریکس در سال ۲۰۲۶ با شعار «حرکت در مسیرتاب‌آوری، نوآوری، همکاری و پایداری» می‌تواند آینده این گروه را به‌عنوان یک پلتفرم مهم برای جهان در حال توسعه شکل دهد.»
أحدث المقالات
دیپلماسی پکن در قبال آمریکا؛ از تمدید آتش‌بس تجاری تا حفظ موازنه در غرب آسیا
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.
آیا پیشبرد «خودمختاری راهبردی» به تقویت توان دفاعی اروپا منجر خواهد شد؟
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»
معضل ژئوپلیتیک پیش روی ریاست هند بر بریکس در سال ۲۰۲۶
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در جهانی چندپاره و گرفتار بحران‌های چندگانه، بریکس با آزمونی جدی برای یکپارچه کردن اعضای جدید، پرهیز از تبدیل شدن به یک بلوکی در تقابل با دیگر بلوک‌ها و ایجاد اجماع درباره مهم‌ترین مسائل پیش روی جهان مواجه است. ریاست هند بر بریکس در سال ۲۰۲۶ با شعار «حرکت در مسیرتاب‌آوری، نوآوری، همکاری و پایداری» می‌تواند آینده این گروه را به‌عنوان یک پلتفرم مهم برای جهان در حال توسعه شکل دهد.»
تاثیر نفوذ نظامیان در کاخ سفید بر سیاست خارجی آمریکا
شورای راهبردی آنلاین- رسانه ها:پایگاه اینترنتی روزنامه واشنگتن پست نوشته است اعمال نفوذ نظامیان در کاخ سفید نشان دهنده اعتقاد ترامپ به نظامیان کشور و اشتیاق وی به نمایش قدرت نظامی است و این امر ممکن است سیاست خارجی آمریکا را تغییر دهد
روزنامه واشنگتن پست در گزارشی درخصوص نفوذ ارتش آمریکا در کاخ سفید نوشت: وقتی که مشاوران ارشد سیاست خارجی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به تازگی در کاخ سفید جمع شده بودند تا درباره طرح احیای استراتژی دولت خود در خصوص افغانستان بحث و رایزنی کنند، نوع آرایش افرادی که در آن اتاق جلسات حضور داشتند، نشان دهنده چرخش مهم در سیاست خارجی آمریکا بود.
در ردیف جلو و وسط آن اتاق جلسات چهار نفر از ژنرال های کنونی و بازنشسته نشسته بودند که بر هر تصمیم بزرگ مربوط به امنیت ملی که ترامپ اتخاذ می کند، تسلط دارند.
با این حال، آن جلسه و مباحثه برای آندسته از افرادی که غایب بودند، مهم و قابل توجه بود.
در حالی که آن جلسه برای مذاکره نهایی بسیار مهم قبل از ارائه طرح به رئیس جمهور تشکل شده بود، در همان روزی که رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه آمریکا- دیپلمات ارشد رئیس جمهور- در نیویورک به سر می برد، برگزار شد. معاون وی در آن جلسه حضور یافت.
ژنرال اچ. آر مک مستر، مشاور امنیت ملی؛ ژنرال جوزف اف. دانفورد، رئیس ستاد مشترک ارتش؛ و دو ژنرال بازنشسته چهار ستاره یعنی جیم ماتیس، وزیر دفاع؛ و جان اف کِلی، وزیر امنیت داخلی آمریکا؛ از جمله ژنرال هایی بودند که در آن جلسه حضور داشتند.
مقامات آمریکایی که در آن جلسه حضور داشتند، گفتند که بسیاری حاضران اعتقاد داشتند که طرح افغانستان برای ارائه به رئیس جمهور برای تصویب نهایی آماده است.
بدون آگاهی کاخ سفید، دیپلمات ارشد آمریکا یعنی تیلرسون در آن جلسه حضور نداشت. یکی از افراد نزدیک به وزیر امور خارجه آمریکا گفت، تیلرسون که ریاست وزارت خارجه را برعهده دارد و برخی از مقامات کاخ سفید در طول جلسه وی را «غایب بدون اجازه» توصیف کردند، فکر نمی کند که این طرح برای پرداختن به کشورهای دیگر منطقه که در افغانستان سهم دارند- از جمله پاکستان، ایران و هند- کافی باشد. تیلرسون همچنین نگران بود که این طرح بر تقویت نقش وزارت امور خارجه در مکان های خطرناک خارج از کابل تاکید داشته باشد.
به گفته مقامات وزارت خارجه آمریکا، با اینکه این وزارتخانه در رده های بالا دچار کمبود نیرو است با اینحال نقشی فعال در بررسی آن طرح داشت و تاکید آن بر این بود که تصمیم نهایی درباره این طرح احتمالا چند هفته دیگر اتخاذ خواهد شد.
سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا از اظهار نظر درباره بحث های جاری خودداری کرد و گفت فعلا تا رسیدن گروه به نقطه نهایی تصمیم گیری، در این باره اظهارنظر نخواهد کرد.
ناهماهنگی در زمینه یک تغییر عمده در سیاست- که پیامدهای مهمی برای پنتاگون، وزارت امور خارجه و بودجه فدرال دارد- نشان دهنده نفوذ افسران نظامی در دولت ترامپ است. افسران نظامی کنونی و بازنشسته نه تنها منصب هایی در بالاترین رده های دولت ترامپ در اختیار دارند بلکه شغل های کارمندی ارشد در کاخ سفید را که به طور سنتی در اختیار غیرنظامیان یا دیپلمات های با تجربه قرار می گیرد، تصاحب کرده اند و به عنوان کارمندان ارشد در کاخ سفید مشغول به فعالیتند.
طبق بررسی های روزنامه واشنگتن پست، حداقل هشت مورد از 25 منصب سیاسی و مدیریتی ارشد در شورای امنیت ملی آمریکا در اختیار مقامات نظامی فعلی یا بازنشسته است و این درحالی است که این تعداد در پایان دولت اوباما دو منصب بود.
تغییر در نحوه جذب نیروی انسانی نشان دهنده اعتقاد ترامپ به نظامیان کشور و اشتیاق وی به نمایش قدرت نظامی است.
ترامپ در طول مبارزات انتخاباتی خود و در زمانی که قدرت را در دست گرفت، وعده داد که داعش را نابود می کند و موضع سخت تری در برابر صفوفی از از دشمنان، از کره شمالی گرفته تا ایران، اتخاذ می کند.
از ماه ژانویه (که ترامپ به قدرت رسید)، آن نگرش در سراسر سیاست خارجی آمریکا و در شورای امنیت ملی موج می زد. ترامپ در خاورمیانه(غرب آسیا)، بر حمایت از متحدان عرب خود تاکید کرد و تمایل برای مهار ایران و سرکوب گروههای افراطی را بر حمایت ادعایی دولت اوباما از حقوق بشر و تغییرات طراحی شده برای بهبود زندگی در جوامع بسته و سرکوبگر ترجیح داد و آنها را در اولویت خود قرار داد. ارتش آمریکا از مدت ها قبل موافق چنین تغییری بود.
ترامپ در یمن و سومالی به ارتش آمریکا اجازه نفوذ و اعمال قدرت نظامی بیشتر برای از سرگیری حملات و شلیک موشک داده است و برخلاف کاخ سفید دولت قبلی، به فرماندهان نیروهای زمینی اختیار بیشتری برای تصمیم گیری داده است.
در خصوص افغانستان نیز با وجود مقاومت و مخالفت از سوی وزارت امور خارجه و برخی مقامات کاخ سفید- از جمله استیو بانون، مشاور ارشد – که نگران هستند این طرح پر هزینه کارآمد نخواهد بود، دولت ترامپ به نظر می رسد آماده تن دادن به افزایش نیروهای نظامی در این کشور باشد. درخواست مکرر فرماندهان نیروی زمینی برای اعزام نیروهای بیشتر و افزایش محدوده های حمله برای ضربه زدن به طالبان، به بیش از یک سال قبل بر می گردد.
به گفته برخی تحلیلگران، نفوذ قوی افسران نظامی در شورای امنیت ملی- که بسیاری از آنها در نحوه واکنش دولت بوش به شورش فزاینده در عراق نقش اساسی داشتند- از جمله اقدامات اصلاحی بسیار مورد نیاز در داخل کاخ سفید است. آنها معتقدند، ایجاد ثبات و نتیجه پایدار در نقاطی مانند عراق، یمن و سوریه را نمی توان خیلی سریع و ارزان به دست آورد.
برخی دیگر از کارشناسان نیز نگرانند که غرق شدن افسران در جنگ های 15 سال گذشته، کار را برای آنها در اتخاذ دیدگاه گسترده تری درباره قدرت و نفوذ آمریکا در جهان که فراتر از درگیری های مسلحانه در خاورمیانه و آسیای جنوبی باشد، سخت و دشوار کرده است.
0 Comments