وزیر خارجۀ اسبق آمریکا خطاب به اروپایی ها: کرملین سیاستی مبتنی بر سلطه جویی را دنبال نمی کند. وی دعوت به در پیش گرفتن احتیاط با ترامپ می نماید: به اساس باید نگاه کرد
« پوتین هیتلر نیست. گفتگو با وی با شروط معین به نفع همه است ». این سفارشی است که هنری کیسینجر در سخنرانی اش در دیدار سالانۀ کمیسیون سه جانبه که در خلال پایان هفته در واشنگتن برگزار گردید، انجام داده است. وزیر خارجۀ اسبق آمریکا افزود که مخالف مداخلۀ یکجانبۀ آمریکا در کرۀ شمالی است. جایی که راه حل، یک توافق کلی با چین برای تأمین امنیت کل منطقه است. در همین حال به اروپایی ها در رابطه با پیشبرد رابطه با دولت ترامپ این پیشنهاد را مطرح می کند: « اهمیت چندانی به اظهارات بالبداهه ندهید لیکن روی اساس متمرکز شوید زیرا شکست کلی یک رئیس جمهور آمریکا به نفع شما هم نیست. »
کیسینجر یک رابطۀ دوستی طولانی مدت با دونالد ترامپ دارد و در هفته های اخیر فعالیتی را به منظور آسان ساختن گفتگو میان واشنگتن و مسکو انجام داده است. چند روز دیگر تیلرسون، وزیر خارجۀ آمریکا به منظور ارزیابی امکان گفتگو و احتمالاً کاوش عرصه به منظور برگزاری نشستی میان رئیس کاخ سفید و رئیس کرملین از این کشور دیدار خواهد کرد. بنابراین از این نقطه است که استراتژیستِ گشایش ارتباط با کشور چین در دورۀ ریاست جمهوری نیکسون تفکر خود را آغاز می کند: « من تصور می کنم که در مورد روسیه یک عدم تفاهم وجود داشته باشد. پوتین، بدل هیتلر نیست و قصد ندارد یک سیاست مبتنی بر سلطه جویی را در پیش بگیرد. هدف وی اعادۀ حیثیت کشورش از سن پترزبورگ گرفته تا ولادی وستوک است همان گونه که همواره بوده است. این امر با یک ملی گرایی دیرینه و نیز با تاریخی متفاوت با تاریخ ما مطابقت دارد. قلمداد کردن مسکو به عنوان یک عضو بالقوۀ ناتو کار اشتباهی است. » بنابراین « ترسیم پوتین همچون اًبًر شرور جهان یک اشتباه جوهری و به لحاظ چشم انداز به شمار می آید. »
وزیر خارجۀ اسبق آمریکا همچنین معتقد است که مقداری اغراق گویی در رابطه با خطری که کرملین به همراه دارد، وجود دارد: « روسیه در عرصۀ نظامی قادر به مغلوب کردن ما نیست. از یک اقتصاد کوچکتر از اقتصادهای تمامی کشورهای اروپایی عضو گروه ٧ به تنهایی می باشد و اهمیت آن قابل مقایسه با اهمیت رقابت راهبردی ما با کشور چین نیست. » در همین حال حتی اگر غرب در شرایطی باشد که بتواند باعث فروپاشی روسیه گردد، « این امر نباید هدف ما را تشکیل دهد » زیرا وضعیتی حاکی از بی ثباتی ایجاد خواهد کرد که به نفع هیچ کس نیست.
همۀ اینها کیسینجر را به سمت کمک به گفتگو سوق می دهد زیرا « جایگزین آن یک درگیری زیانبار برای همه خواهد بود هر چند مسکو قادر نیست در عرصۀ نظامی ما را شکست دهد. » لیکن از سرگیری میانجی گری دیپلماتیک باید بر پایۀ برخی از شروط کاملاً معین استوار باشد: « اوکراین باید استقلال خود را حفظ کند البته بدون آنکه وارد ناتو شود » این حالی است که سرنوشت کریمه می تواند جزیی از مذاکره باشد. در رابطه با سوریه که پوتین در آن بیشتر نگران حمایت از اسد است تا مبارزه با داعش و نیز در رابطه با کل منطقه باید به وضوح این موضوع را مقرر ساخت که « روسیه حق باقی ماندن در منطقۀ خاورمیانه را ندارد. » با شروع از این موارد، آغاز یک گفتگو با هدف خنثی ساختن تهدید مسکو در ازای پیوستن آبرومندانه به جامعۀ مسئول بین المللی امکان پذیر خواهد بود.
کیسینجر پیشنهاد یک چنین رویکرد واقع گرایانه ای را نیز برای مسألۀ کرۀ شمالی و سپس چین می دهد. وی با قاطعیت گفت: « من مخالف یک مداخلۀ نظامی یک جانبۀ آمریکا علیه ساختارهای هسته ای پیونگ یانگ هستم. » به عقیدۀ وی راه حل، بالعکس در « یک گفتگوی مستقیم میان واشنگتن و پکن به منظور دستیابی به یک توافق جامع بر سر امنیت کل منطقه نهفته می باشد. به عبارت دیگر ما نمی توانیم بدون اشاره به تسلیحات اتمی موجود در کرۀ جنوبی و حضور نظامی آمریکا، در خصوص تسلیحات اتمی کرۀ شمالی بحث کنیم. » پیشنهاد تلویحی این است که چنانچه جمهوری خلق چین نه تنها در جهت خنثی کردن برنامۀ هسته ای پیونگ یانگ بلکه همچنین در جهت اعطای تضمین های امنیتی به سایر متحدان مانند توکیو، سئول و تمامی کشورهای درگیر در بحث مربوط به جزایر دریای چین جنوبی چین تلاش کند، آمریکا می تواند از برخی از مواضع در خاور دور چشم پوشی کند.
کیسنجر اروپا را ترغیب به حفظ شکیبایی می کند: « شکست کامل یک رئیس جمهور آمریکا به نفع شما هم نیست. بنابراین چندان به اظهارات بالبداهه توجه نکنید بلکه روی اساس رابطۀ فرا اقیانوس اطلس تمرکز کنید. » برخی از موضع گیری های ترامپ دقیقاً دو ستون تاریخی این رابطه یعنی ناتو و اتحادیۀ اروپا را زیر سوال برد لیکن به عقیدۀ مشاور وی این امر نیز می تواند به بارقه ای برای بهبود روابط تبدیل شود: « من مخالف خروج انگلیس از اتحادیۀ اروپا بودم اما اکنون که این مسأله اتفاق افتاد فکر می کنم که بتواند به فرصتی برای بحث مجدد پیرامون آیندۀ این اتحادیه تبدیل شود که نمی تواند فقط یک بُعد دیوانسالارانه داشته باشد. » مانند ناتو که « امری مهم باقی می ماند لیکن خوب است ابرازها و اهداف آن را در طول زمان مورد بازبینی قرار داد. »

منبع: اداره کل رسانه های خارجی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی