در هر کجای جهان که به حکم ماموریت روزنامه نگاری و آکادمیک خود پا می گذارم که تازه ترین آن ها هند بود، برادران سوری خود را پیدا می کنم که اکثریت شان در زمینه فعالیت خود مبتکر و در کارشان سرآمد هستند و در موفقیت، هیچ کس رقیب آنان نیست.
پرسشی که پس از سلام و احوال پرسی و تعارف های رایج بر زبان آنان جاری می شود این است “استاد عطوان آیا اوضاع سوریه آرام خواهد شد؟ آیا سوریه مانند آنچه می شناختیم دوباره سرزمین امنیت، ثبات و هم زیستی مشترک خواهد شد… به خدا استاد خسته شدیم غریبی و رنج های ما طولانی شد… در جهان جایی زیباتر از کشورمان وجود ندارد”.
گوی جادویی در اختیار ندارم و طالع بین نیستم و از شیفتگان قهوه عربی ،یا ترک، نیستم – هرچند ما کسانی هستیم که این قهوه را به جهان صادر کردیم- اما می توانم بدون هیچ تردیدی بگویم سوریه متحد، قدرتمند و تابناک باز خواهد گشت که همه زیر چتر آن هم زیستی خواهند کرد و این ابرهای تیره که بر آسمان آن سیطره پیدا کرده مطمئنا کنار خواهد رفت و سپیده دم جدیدی متفاوت و پر از امید طلوع خواهد کرد و در نتیجه صبر و استقامت پاداش خود را می گیرید.
این اطمینان از خود ملت سوریه و تجربه های تاریخی سرچشمه می گیرد زیرا این ملت فرهنگ بسیار بالا، هوشیاری و قدرت تشخیص طرفی را دارد که در کنار او ایستاده و طرفی که علیه آن توطئه می کند و خواستار نابود کردن و تجزیه کشور و گرفتن عوامل قدرت، بزرگی و کرامت آن است و در این راه به دروغ هایی همانند آنچه برای ملت های یمن، عراق و لیبی به کار برده شد، متوسل می شود.
هر کس درباره تحولات بحران سوریه در طول شش سال گذشته تامل کند و این روزها با ملت سوریه آمد و شد کند به دور از هوچی گری و عوام فریبی و نوشته های گمراه کننده آنچه می گوییم را درک می کند، همانطور که هم زمان میزان تغییرات سریع در عرصه سوریه را متوجه می شود.
صدها مقاله درباره وقایع میدانی در جنگ سوریه نوشتیم و به نفع این طرف یا آن طرف اظهار نظر کردیم و بسیاری دیگر نیز همین کار را کردند، برخی ها بر اساس آمال و آرزوهای خود و دیدگاه سنگری که در آن ایستاده بودند ابراز عقیده کردند، برخی دیگر در نقطه مقابل ایستادند. آنان واقع گرایانی بودند که کل سوریه را دوست دارند و تمام ملت سوریه را بدون در نظر گرفتن اعتقادات، مذهب و مواضع و گرایش سیاسی، برادرانی عزیز می بینند، اما اینان اندک بودند و همچنان اندک هستند اما این تعداد اندک به سوریه ای ایمان دارند که ریشه های تمدنی بیش از هشت هزار ساله دارد.
شاید برخی ما را به احساسی بودن و انشا نوشتن متهم کنند ما کسانی که در قدیمی ترین دانشگاه های جهان درس خواندیم و سخنرانی کردیم، اما متاسفانه مردمان بسیاری وجود دارند که نمی خواهند کلمات مثبتی بشنوند که به سوری های زخم خورده امید می دهد و عزم و اراده آنان را قوی می کند و هر چند اندک، بدبینی آنان را برطرف می کند.
به استانبول رفتم و از دیدن رستوران ها و نیز بقالی های سوریه ای مملو از مشتری غافلگیر شدم، همانطور که این شهر را مملو از دفاتر بازرگانان و صنعتگران ماهر سوری دیدم که در مواردی از همتایان ترک خود برتر بودند. به شهر ششم اکتبر در حومه قاهره پایتخت مصر رفتم و بهترین قهوه خانه ها، رستوران ها و مغازه ها را دیدم که صاحبان آن ها سوری بودند، کسانی که این شهر را به بهشت تبدیل کرده بودند و با لبخندی گشاده از تو استقبال می کنند و کاری می کنند که تو احساس کنی هزاران سال است که آنان را می شناسی. حتی در هند که بیش از یک میلیارد و دویست و پنجاه میلیون نفر جمعیت دارد؛ داستان موفقیت سوری ها را می بینی اما درباره دبی، برلین، مالمو، لندن و پاریس که دیگر جای خود دارد.
این انسان سوری بزرگ و مبتکر کشورش را با بازوهای توانمند خود در کم تر از پنج سال بازسازی می کند. بلافاصله پس از این که امنیت، ثبات و آشتی ملی بازگردد، حلب به بهترین وضعیت خود باز می گردد. همچنن حمص، حما، تدمر، رقه و تمام شهرهای دیگر… و مهاجران نیز با پول، امید، اراده و نیز بخشش بازخواهند گشت.
به هیچ عنوان شهدایی را که قربانی این فتنه و توطئه بودند فراموش نمی کنیم و بر این توصیف و شرحی که دادیم پافشاری می کنیم و در این جا مجال این نیست که علل آن را دوباره شرح دهیم. چرا که هنگامی که مخالفان با نمایندگان دولت بدون مانع و اتهام زنی بر سر یک میز می نشینند، یعنی توافق ممکن است و آشتی نامحتمل نیست و تمام تابوها یا بیشترشان از میان رفته و آینده بسیار امید بخش است.
آری سوریه جدید قدرتمند، عزیز و عظیم است… آری سوریه بازخواهد گشت و ملت عربی اصیل این کشور روند آبادانی و بازسازی را در دو بخش عمرانی و نیروی انسانی آغاز می کند… آباد کردن روح و روان و از میان بردن مرض و کینه… و پیش رفتن به سمت آینده تابناک.

منبع: اداره کل رسانه های خارجی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی