شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
یک روزنامه آمریکایی در مطلبی به نقل از تحلیلگران از احتمال بقای برجام و فشارهای غیرهسته ای واشنگتن به تهران به منظور خروج ایران از توافق هسته ای اشاره کرده است.
واشنگتن پست نوشت: «وقتی دونالد ترامپ به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد، انقضای خود توافق هستهای هم ممکن شد. در جریان کارزار انتخاباتی، ترامپ مرتبا از توافق ایران به بدی یاد میکرد. او برخی اوقات متعهد به خروج از آن یا مذاکره مجدد درباره آن شد یا اینکه آن را به طوری شدید و به سختی اجرا کند که شاید این کار باعث فروپاشی توافق شود».
انتظار میرود که ترامپ رویکرد تهاجمیتری در قبال ایران اتخاذ کند و حتی نشان دهد که هیچ مدارایی حتی با نقضهای کوچک آنچه موارد مورد توافق (در برجام) ندارد. به نظر میرسد استراتژی اینطور طراحی شده باشد که فشار بر ایران افزایش یابد و آنچه منتقدان آن را عقبگرد یا تقلب (در قبال ایران) میخوانند پایان یابد و همچنین این کشور را مجبور کند اقداماتش در جاهای دیگر در منطقه را تعدیل کند».
یک تحلیلگر اندیشکده آمریکایی «کارنگی» درباره بقای برجام در دولت ترامپ اینطور گفته است: «من تردید داشتم که توافق باقی بماند حتی اگر کلینتون برنده میشد اما احتمال اینکه در دولت ترامپ این توافق به تاریخ انقضای خود برسد، خیلی کم است».
«کریم سجادپور» ادامه داد: «من میتوانم سناریویی را ببینم که در آن ایران به اقدامات تحریک آمیزش ادامه میدهد. هم ترامپ و هم کنگره با تحریمهای جدید به آن پاسخ دهند و ایران بگوید “شما تعهدتان در توافق را منسوخ کرده و ابطال کردید. در نتیجه ما دوباره پایمان را روی پدال گاز فشار داده و برنامه هستهای مان را دوباره میسازیم”».
او افزود: «اما احتمال اینکه هیچ یک از طرفین بی خود و بی دلیل از توافق خارج شود، خیلی کم است. هیچ یک از طرفین نمیخواهد مقصر پاره شدن توافق شود».
در ادامه گزارش واشنگتن پست آمده است: «ترامپ یک سال و نیم پس از حصول توافق در وین که توانایی ایران برای جمع آوری مواد لازم به منظور ساخت سلاحهای هسته ای را محدود میکند، به منصب خواهد آمد. اگرچه برخی ابعاد توافق برای 10 یا 15 سال باقی خواهد ماند اما جان کری وزیر خارجه گفته که ایران باید به بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی دسترسی “ابدی و همیشگی” به تاسیسات هستهایاش بدهد».
رسانه آمریکایی در ادامه مدعی است که در ایران دو نگاه درباره بقای برجام وجود دارد. یکی معتقد بر لزوم ابطال آن دارد و دیگری بر تداوم آن تاکید میکند.
واشنگتن پست نوشت: «در میان کشورهایی که با آمریکا توافق را مورد مذاکره قرار دادند- بریتانیا، چین، فرانسه، آلمان و روسیه- ترک و کنار زدن توافق اقدامی نامحبوب و منفور است. از زمانی که توافق حاصل شده، بریتانیا سفارتش در تهران را بازگشایی کرده است. بسیاری از شرکتهایی اروپایی سفرهای آزمایشی برای بررسی فرصتهای تجاری به تهران انجام دادند و روسیه که با ایران در درگیری روسیه متحد شده، هم با هر تلاشی برای رها کردن توافق مخالفت خواهد کرد؛ اقدامی که میتواند تمایل ترامپ برای بهبود روابط با مسکو را پیچیده کند».
«علیرضا نادر»، تحلیلگر اندیشکده آمریکایی «رند» در این باره گفته است: «بسیاری در جهان خواهان قطع پیوندها و روابط با ایران نیستند. این مساله واقعا استفاده آمریکا از اهرم اقتصادی را محدود میکند البته مگر اینکه ایران کاری انجام دهد که جامعه بینالمللی را ناامید کند از قبیل انتخاب یک شخص تندرو به عنوان رئیسجمهور آینده».
واشنگتن پست ادامه میدهد: «تحلیلگران میگویند که یک سیاست محتمل این خواهد بود که روی هرگونه نقضهای ایران در قبال توافق هستهای حتی نقضهای بسیار کوچک سرمکایه گذاری شود؛ نقضهایی که دولت اوباما برای تصحیح آن با ایرانیها کار میکرد».
تحلیلگر اندیشکده محافظهکار و جمهوریخواه «بنیاد هریتیج» بر لزوم فشارهای غیرهستهای به ایران به منظور اجبار این کشور به ابطال و خروج از توافق هستهای پیشنهاد کرده است.
«مایکل روبین» گفت: «با تحریمهای غیرهستهای بیشتر، فشار به آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای بازرسی بیشتر، ما میتوانیم آنها (ایرانیها) را مجبور کنیم که دکمه (ابطال برجام) را فشار دهند».
0 Comments