جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
واشنگتن پست:
شاید توافق هستهای ایران در دولت ترامپ بقا نیابد
یک روزنامه آمریکایی در مطلبی به نقل از تحلیلگران از احتمال بقای برجام و فشارهای غیرهسته ای واشنگتن به تهران به منظور خروج ایران از توافق هسته ای اشاره کرده است.
واشنگتن پست نوشت: «وقتی دونالد ترامپ به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد، انقضای خود توافق هستهای هم ممکن شد. در جریان کارزار انتخاباتی، ترامپ مرتبا از توافق ایران به بدی یاد میکرد. او برخی اوقات متعهد به خروج از آن یا مذاکره مجدد درباره آن شد یا اینکه آن را به طوری شدید و به سختی اجرا کند که شاید این کار باعث فروپاشی توافق شود».
انتظار میرود که ترامپ رویکرد تهاجمیتری در قبال ایران اتخاذ کند و حتی نشان دهد که هیچ مدارایی حتی با نقضهای کوچک آنچه موارد مورد توافق (در برجام) ندارد. به نظر میرسد استراتژی اینطور طراحی شده باشد که فشار بر ایران افزایش یابد و آنچه منتقدان آن را عقبگرد یا تقلب (در قبال ایران) میخوانند پایان یابد و همچنین این کشور را مجبور کند اقداماتش در جاهای دیگر در منطقه را تعدیل کند».
یک تحلیلگر اندیشکده آمریکایی «کارنگی» درباره بقای برجام در دولت ترامپ اینطور گفته است: «من تردید داشتم که توافق باقی بماند حتی اگر کلینتون برنده میشد اما احتمال اینکه در دولت ترامپ این توافق به تاریخ انقضای خود برسد، خیلی کم است».
«کریم سجادپور» ادامه داد: «من میتوانم سناریویی را ببینم که در آن ایران به اقدامات تحریک آمیزش ادامه میدهد. هم ترامپ و هم کنگره با تحریمهای جدید به آن پاسخ دهند و ایران بگوید “شما تعهدتان در توافق را منسوخ کرده و ابطال کردید. در نتیجه ما دوباره پایمان را روی پدال گاز فشار داده و برنامه هستهای مان را دوباره میسازیم”».
او افزود: «اما احتمال اینکه هیچ یک از طرفین بی خود و بی دلیل از توافق خارج شود، خیلی کم است. هیچ یک از طرفین نمیخواهد مقصر پاره شدن توافق شود».
در ادامه گزارش واشنگتن پست آمده است: «ترامپ یک سال و نیم پس از حصول توافق در وین که توانایی ایران برای جمع آوری مواد لازم به منظور ساخت سلاحهای هسته ای را محدود میکند، به منصب خواهد آمد. اگرچه برخی ابعاد توافق برای 10 یا 15 سال باقی خواهد ماند اما جان کری وزیر خارجه گفته که ایران باید به بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی دسترسی “ابدی و همیشگی” به تاسیسات هستهایاش بدهد».
رسانه آمریکایی در ادامه مدعی است که در ایران دو نگاه درباره بقای برجام وجود دارد. یکی معتقد بر لزوم ابطال آن دارد و دیگری بر تداوم آن تاکید میکند.
واشنگتن پست نوشت: «در میان کشورهایی که با آمریکا توافق را مورد مذاکره قرار دادند- بریتانیا، چین، فرانسه، آلمان و روسیه- ترک و کنار زدن توافق اقدامی نامحبوب و منفور است. از زمانی که توافق حاصل شده، بریتانیا سفارتش در تهران را بازگشایی کرده است. بسیاری از شرکتهایی اروپایی سفرهای آزمایشی برای بررسی فرصتهای تجاری به تهران انجام دادند و روسیه که با ایران در درگیری روسیه متحد شده، هم با هر تلاشی برای رها کردن توافق مخالفت خواهد کرد؛ اقدامی که میتواند تمایل ترامپ برای بهبود روابط با مسکو را پیچیده کند».
«علیرضا نادر»، تحلیلگر اندیشکده آمریکایی «رند» در این باره گفته است: «بسیاری در جهان خواهان قطع پیوندها و روابط با ایران نیستند. این مساله واقعا استفاده آمریکا از اهرم اقتصادی را محدود میکند البته مگر اینکه ایران کاری انجام دهد که جامعه بینالمللی را ناامید کند از قبیل انتخاب یک شخص تندرو به عنوان رئیسجمهور آینده».
واشنگتن پست ادامه میدهد: «تحلیلگران میگویند که یک سیاست محتمل این خواهد بود که روی هرگونه نقضهای ایران در قبال توافق هستهای حتی نقضهای بسیار کوچک سرمکایه گذاری شود؛ نقضهایی که دولت اوباما برای تصحیح آن با ایرانیها کار میکرد».
تحلیلگر اندیشکده محافظهکار و جمهوریخواه «بنیاد هریتیج» بر لزوم فشارهای غیرهستهای به ایران به منظور اجبار این کشور به ابطال و خروج از توافق هستهای پیشنهاد کرده است.
«مایکل روبین» گفت: «با تحریمهای غیرهستهای بیشتر، فشار به آژانس بینالمللی انرژی اتمی برای بازرسی بیشتر، ما میتوانیم آنها (ایرانیها) را مجبور کنیم که دکمه (ابطال برجام) را فشار دهند».
0 Comments