شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
دیوید کورانیی در پژوهشی که اندیشکده شورای آتلانتیک منتشر کرد، نوشت: اقدام نکردن در این حوزه به آسیبپذیریهای پایدار در حوزه های اقتصادی و امنیتی منجر خواهد شد و بدین ترتیب موقعیت آمریکا را به عنوان قدرت جهانی پیشرو در قرن 21 را به خطر خواهد انداخت. این ضرورت نوسازی، فرصت منحصر بهفردی برای دستیابی آمریکا به یک سامانه مترقی سختافزاری و نرمافزاری انرژی فراهم می کند.
تغییرات جوی، خطراتی همچون وقوع حوادث آبوهوایی ویرانگر، بالاآمدن آب دریاها در شهرهای ساحلی و تخریب زیستگاههای حیاتوحش و زیباییهای طبیعت را برای مردم آمریکا ایجاد می کند. تغییرات جوی و تاثیرات آن بر وضعیت امنیتی، سیاسی و اقتصادی سایر کشورها نیز می تواند پیامدهای عظیمی برای رونق اقتصادی و امنیت ملی آمریکا به همراه داشته باشد. در واقع آمریکا نمیتواند خود را از بیثباتی های سیاسی و اجتماعی، مهاجرت گسترده، نزاع بر سر منابع، فقر و بیماریهای همهگیر و تغییرات گسترده آبوهوایی جدا سازد و تاثیرات آن ها بر نسل آینده را نادیده بگیرد.
اقدام قاطع برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای میتواند آثار حاد و باور نکردنی تغییرات آبوهوایی را کاهش دهد. ضمن آنکه در جهان به هم پیوسته امروز، واکنش به نیازهای فزاینده انرژی در جهان درحال توسعه برای امنیت اقتصادی و سیاسی آمریکا حیاتی است.
در این شرایط، اقدام عملی به منظور ایجاد تحولات اساسی در حوزه انرژی در سراسر جهان، بسیار دشوار و پیچیده است و به اراده سیاسی، ابتکار فناورانه، ظرفیت تجاری و همکاری بین المللی در سطح کاملا جدید نیاز دارد. بر این اساس جلوگیری از نتایج وخیم تغییرات آب و هوایی، تامین امنیت اقتصادی و محیطی و همچنین ایجاد تحول در حوزه انرژی آمریکا به عنوان بزرگترین تولیدکننده گازهای گلخانهای، بسیار حیاتی است.
مزایای چنین تحولی، مهمتر از هزینههای کوتاه مدت آن است. گذار جهانی به یک اقتصاد کمتر مبتنی بر سوخت کربنی، مستقیما بر مزیتهای نسبی آمریکا تاثیر خواهد گذاشت که از جمله آنها میتوان به افزایش توانمندسازی فردی، نوآوری و مهارت مهندسی اشاره کرد. دنیایی که برای کاهش یک و نیم درجهای دمای جهانی اقدام کند، به نحو منحصر به فردی به ایجاد صلح پایدار کمک خواهد کرد و در چنین شرایطی ارتقای ثبات، گسترش ارزشهای لیبرال و دستیابی به اهداف راهبردی آمریکا راحتتر محقق می شود. در مقابل، عدم حرکت در مسیر تحول انرژی جهانی و دنبال نکردن اقدامات آبوهوایی، رهبری اخلاقی آمریکا در جهان را زیر سوال خواهد برد.
راهبردی که در این مقاله ارائه شده است، سه رکن اساسی را به آمریکا برای پیشرو شدن در این مسیر پیشنهاد میدهد.
این راهبرد براساس تجربیات پیشگامان عرصه تحولات انرژی عمل میکند و تاکید اساسی بر شفافیت مقیاسهای بازار انرژی دارد. در حالیکه روند کاهش انتشار گازها و جلوگیری از پیامدهای فاجعه بار تغییرات آب و هوایی از دهه گذشته شروع شده است، این راهبرد بر تسریع نوسازی بخش انرژی بازار برای تامین سوخت رشد فزاینده اقتصادی، افزایش بهرهوری اقتصادی و ارتقای ارزش انرژی موجود تاکید دارد. این استراتژی همچنین آمریکا را در صدر دامنه حفظ و ارتقای انرژی قرار می دهد، رقابت در اقتصاد را افزایش می دهد، ارائه انرژی پایدار در سطح جهانی را تسهیل می کند، امنیت انرژی متحدان اصلی در اروپا و آسیا را تضمین می نماید، از استفاده رقبا از منابع انرژی به عنوان سلاح جلوگیری می کند و نوسانات بازارهای جهانی انرژی را با هدف تقویت رشد جهانی اقتصاد کاهش خواهد داد.
اولین پایه این راهبرد بر پتانسیل بینظیر آمریکا در حوزه ظرفیت های انسانی و طبیعی ایجاد شده است. این پتانسیل به فراوانی منابع آمریکا برای پرداختن به موضوع تغییرات آب و هوایی به شیوهای پایدار با اتخاذ تصمیمات صحیح و به موقع اشاره دارد. تسریع کربنزدایی از اقتصاد آمریکا بر اساس سنجش هزینه – فایده، در مرکز این راهبرد قرار دارد. این “کربن زدایی” از همه بخشها و نه فقط تولید برق، به عنوان عامل هوای پاک مزیتهای عمدهای دارد. در واقع این یک مسیر طولانی در کمک به احیای تجاریکردن انرژی هستهای به منظور ارائه ظرفیت تولید بدون کربن برای غلبه بلندمدت بر مشکلات متعدد خواهد بود.
عواید این روند میتواند برای شش هدف عمده مورد استفاده قرارگیرد.
رکن دوم راهبرد نیز تضمین می کند که آمریکا اقدامات آبوهوایی جهانی را هدایت و ناامنی انرژی متحدان کلیدی اش را خنثی کند. رهبری پایدار آمریکا برای تقویت یک اجماع بین المللی به منظور انجام اقدامات تغییرات آبوهوایی به ویژه بعد از برگزاری “کنفرانس تغییر اقلیم پاریس” ضروری است. در این میان وابستگی گسترده به ذخایر انرژی خارجی از منبع واحد میتواند توانایی متحدان آمریکا را برای اعمال یک سیاست خارجی مستقل در حوزه منافع ملی و متحدان به خطر اندازد.
بنابراین آمریکا در حد ظرفیت خود باید تلاش کند تا به متحدان و شرکا در بهبود امنیت انرژی شان کمک کند. آمریکا همچنین باید با متحدان کلیدی و موسسات بین المللی برای تقابل با بیثباتی های جاری در حوزه انرژی و تاثیرات آن بر امنیت اقتصادی همکاری کند.
رکن سوم راهبرد نیز بر آزادسازی بازار انرژی به منظور بهبود عملکرد بازارهای داخلی و با هدف ایجاد یک سیستم حاکمیت بین المللی انرژی تاکید دارد. آمریکا باید به سمت ایجاد یک شبکه جهانی از شبکهها، اتحادها و ابزارها برای ارتقای شفافیت و بهرهوری بازارهای انرژی و اقدامات آبوهوایی موثر حرکت کند. هر چند که تحقق این استراتژی در پرتو واقعیتهای سیاسی آمریکای امروز، کمی بلندپروازانه به نظر می رسد.
در حالیکه حمایت از اقدامات آب وهوایی و نوسازی حوزه انرژی در میان رای دهندگان آمریکایی افزایش یافته است و هزینههای اقدامات، به پشتوانه صرفه جوییها و تحولات فناوری کاهش یافته است، فضای سیاسی نوظهوری ایجاد شده است که در پرتو آن این اقدامات مورد توجه هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه قرار گرفته است.
0 Comments