سینان اولگن در تحلیل که اندیشکده کارنگی منتشر کرد، نوشت: اداره ضعیف بین المللی فضای سایبری در تناقض شدید با گام های شتابان چالش هاست. آمریکا و اتحادیه اروپا نیاز به اتخاذ چشم انداز سیاسی مشترکی برای تعیین نظام هایی دارند که بتواند فضای سایبری را در جهت منافع نسل آتی اداره کند.

نقش شرکای فراآتلانتیک

با در نظر گرفتن مرزهای اقتصادی و فناوری، منافع ذاتی آمریکا و اروپا ایجاب می کند که نقش تاثیرگذاری در ایجاد قواعد سایبری ایفا کنند. به همین خاطر، واشنگتن و بروکسل برای ایجاد هنجارهای چندجانبه، کشورهای ثالث را در مسائل سیاست سایبری شرکت دادند.

فعالیتهای فراآتلانتیکی می تواند تاثیر این فعالیت های مختلف را در تعیین و شکل دهی مشترک این دستور کار جهانی بلندپروازانه بهبود بخشد.

میسر بودن هر نوع اقدام مشترک به پتانسیل همگرایی بین واشنگتن و بروکسل در حوزه های سیاسی مهم مربوط به فضای سایبری نظیر حریم آنلاین، آزادی و اداره اینترنت، امنیت سایبری و جنگ افزار سایبری بستگی دارد.

در این خصوص، تا اندازه زیادی همگرایی عملی و بالقوه بین شرکای فراآتلانتیکی وجود دارد و این حوزه ها بایستی اساس رویکرد جدید در ایجاد چارچوب سیاسی جهانی را برای فضای سایبری ارائه کند.

چگونگی سرمایه گذاری در حوزه های همگرایی

بایستی هنجارهای مربوط به همکاری دولتی- صنعتی درباره جمع آوری و بازیابی انبوه داده ها ایجاد شود و برای ارتقای اعتماد در اینترنت، شرکای فراآتلانتیک باید قانون رفتاری مشترکی برای تنظیم تعامل بین بنگاه های دولتی، شرکت های بزرگ اینترنتی و گردانندگان داده ها در دسترسی آنلاین داده ها ایجاد کنند.

علاوه بر این، ابزار چندجانبه جدیدی برای جلوگیری از جرایم سایبری تولید شود و شرکای فراآتلانتیک باید برای تشخیص و تحلیل حملات سایبری، روش های مطمئن جدیدی خلق کنند تا اینکه مجرمان به راحتی قابل شناسایی باشند و بیش از پیش از حملات آتی جلوگیری شود.

برای تعیین مجازات جاسوسی سایبری اقتصادی، قوانین تجارت بین المللی اصلاح شود و چنین تغییراتی در قوانین سازمان تجارت جهانی مستلزم اقدام مشترک به رهبری شرکای فراآتلانتیک است. مضاف بر این، تلاش ها برای تدوین قوانین مربوط به فن آوری های نظارتی عملی شود و شرکای فراآتلانتیک بایستی این تلاش ها را رهبری کنند تا ظرفیت نظام‌های غیرلیبرال در تحدید آزادی اینترنتی به حداقل برسد.

و در نهایت اینکه، برای بازدارندگی سایبری باید توافقی حاصل شود تا ناتو رویکرد قدرتمندانه‌ای اتخاذ کند. سازمان پیمان آتلانتیک شمالی راهبردی را اتخاذ کرده که بر ارتقای مقاومت این ائتلاف در برابر حملات سایبری متمرکز است. با این حال، ناتو در بهبود بازدارندگی کلی خود به موضع تهاجمی تری نیازمند است.