اندرو پی. کلی در مقاله‌ای که اندیشکده امریکن اینترپرایز منتشر کرد، نوشت: با همین قیاس، دوره های آموزشی آنلاین نیز در راستای فراگیری مهارت های جدید، گام بزرگی محسوب می شوند، اما به گونه ای هستند که بیشتر به افرادی که از هوش بالاتری برخوردارند، کمک می کنند تا تواناتر شوند و برای آنهایی که از نظام آموزشی فعلی عقب افتاده باشند، کار چندانی نمی کنند.

کوین کری در کتاب جدید و بحث‌انگیز خود می‌نویسد: در آینده تمامی کتاب‌ها، مقالات، سخنرانی ها، فیلم ها و عکس‌ها به صورت دیجیتال و از طریق اینترنت، در دسترس تمام مردم در هر کجای دنیا قرار خواهد گرفت و در نتیجه آموزش سطح عالی که به طور تاریخی محدود به دانشگاه‌ها با هزینه های بالا بوده، همه جا در اختیار همه قرار خواهد گرفت.

کری می‌پذیرد که عدم شخصی بودن و سازگاری با ویژگی های فردی از نواقص عمده این شیوه از آموزش است، اما امیدوار است که این امر با پیشرفت‌های آتی در زمینه هوش مصنوعی برطرف گردد.

در مقابل با کمی دقت در می‌یابیم که شیوه های آموزش آنلاین تا حد زیادی از سوی دانشجویان فعال و باانگیزه که در سطح مطلوبی از تحصیلات هستند، مورد استفاده قرار می گیرد و در میان آنها که اینگونه نیستند، چندان مورد استقبال نیست.

محرک‌های آموزشی در حال حاضر گزینشی، نیازمند تماس مستقیم و نسبتا گران هستند. دانش آموزان اغلب 60 ساعت در هفته را در همکاری نزدیک با مربیان و همسالان خود در پروژه های گروهی می گذرانند و این محرک ها با آنچه که در دوره های آموزشی مجازی فراهم می‌شود، شباهت چندانی ندارد.

از سوی دیگر کری عقیده ویلیام بونز در خصوص اینکه چگونه فناوری می تواند تحصیلات عالی را تغییر دهد تشریح می کند، اما باید توجه داشت نظر بونز نتیجه بررسی دوره های مرکب (حضوری و مجازی) در کالج‌های 4 ساله بود، نه آنهایی که به صورت تماما آنلاین در دسترس همه بوده اند.

در مجموع می توان گفت از آنجا که مجموعه دانش آموزان و دانشجویان آینده بزرگ و متنوع است، آینده آموزش یک چادر بزرگ خواهد بود که شامل ایده های جدید می شود، نه فقط شیوه های آموزش مجازی. بعضی از شیوه های آموزشی از جمله همین شیوه‌های مجازی کم هزینه و با ارتباطات بین فردی اندک خواهند بود و بعضی دیگر از طریق تماس های منظم و هزینه های مالی قابل توجه و به این ترتیب پیشگامان این عرصه محصولات متنوع و مختلفی را در این رابطه ایجاد خواهند کرد، چرا که محصلان تمایلات مختلفی دارند.

نویسنده (اندرو پی. کلی) با این دیدگاه کری موافق است که تحصیلات عالی سنتی به سرعت در حال رفتن در یک بحران عمیق است و بنابراین نیازمند یک جایگزین. وی همچنین می‌پذیرد که تحصیلات تکمیلی باز منجر به ایجاد طیف گسترده ای از محصولات می شود که به خوبی به نیازهای دانش آموزان امروز پاسخ می گوید، اما تصریح می کند که باید پذیرفت آینده آموزش فراتر از آموزش های آنلاین صرف است. “دانشگاه در همه جا” برای عده ای یک شیوه عالی است، اما دانشگاه برای همه نیست.