شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
دکتر اسعد کاظم شبیب در گزارشی در این باره در مرکز مطالعات المستقبل عراق نوشت: بحران همه پرسی کردها تنها چند هفته پس از آزادی تلعفر آخرین مخفیگاه تشکیلات تروریستی داعش به وجود آمده است و این امر بار دیگر مسأله همزیستی مسالمت آمیز از نظر فرهنگی، طایفه ای و نژادی میان طیف های مختلف عراق را تحت تأثیر قرار داده است.
در این باره نگرانی هایی درباره تظاهرات های اخیر در استان های موصل، دیالی، کرکوک و بالا گرفتن گفتمان تقابل در سانه ها و درگیری های خونین میان نیروهای کرد از یک سو و نیروهای ترکمن و عربی از سوی دیگر در زمان پیش و پس از برگزاری همه پرسی وجود دارد.
پس از سرنگونی نظام استبدادی عراق در سال ۲۰۰۳، مردم عراق هزینه سنگینی به خاطر تنش طایفه ای پرداخت نمودند و در حال حاضر بزرگترین استفاده را از این تنش طایفه ای گروه های تروریستی همچون تشکیلات تروریستی داعش و القاعده می برند، به شکلی که این گروه ها با برگه مقدسات دینی و مذهب برای همراه ساختن مردم با خود در طرح های سلطه جویانه خود استفاده کردند و بزرگترین متضرران پیامدهای این تنش های طایفه ای دولت، شهروندان و نهادهای عراق بودند.
در حال حاضر حوادث پس از زوال تشکیلات تروریستی داعش حاکی از خطر جدیدی است که همزیستی مسالمت آمیز میان ساکنان یک جغرافیای یکسان را تهدید می نماید.
در این باره مناطق مورد مناقشه که کردها در تلاش برای تسلط بر آنها هستند، در رأس درگیریهای ژئوپلتیک و سیاسی قرار دارند. در حال حاضر استان کرکوک به عنوان استان منابع انرژی و تعددیت قومی و دینی یکی از برجسته ترین مناطق مورد مناقشه میان حکومت اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق است، به شکلی که درهر مناسبتی مسعود بارزانی رئیس کردستان عراق تأکید می نماید که تسلط یافتن نیروهای پیشمرگ کرد بر استان کرکوک و مناطق مورد مناقشه به آن معناست که دیگر مجالی برای سخن درباره این مناطق وجود ندارد.
در این باره مناطق واقع در استان موصل مثل سنجار به عنوان خواستگاه دیانت ایزدی، منطقه شیخان و الحمدانیه و منطقه بعشیقه و قحطانیه که شامل شهروندانی از دیانت های مسیحی، شبک ، شیعه و کرد می باشد، از مناطق مورد مورد مناقشه به شمار می آیند.
اما در استان دیالی نزاع بر سر منطقه خانقین و اطراف آن و نیز منطقه بلدروز و برخی از مناطق شهر واسط همچون بدره و جصان ادامه دارد؛ مساله ای که بار دیگر عرب ها و ترکمن ها را در این مناطق بر آن داشته است که درباره پیامدهای هرگونه اقدام کردها در الحاق این مناطق به کردستان عراق هشدار دهند و این مسأله هشداری درباره خطر بالا گرفتن درگیری های قومی در این مناطق است.
در حال حاضر به نظر می رسد تمامی طیف های عراق باید بازنگری جامعی را در قانون اساسی این کشور انجام دهند تا ثبات سیاسی، اقتصادی و امنیتی دولت را فراهم آورند؛ به شکلی که کشور را از شائبه درگیری های قومی و مداخلات منطقه ای و خطر تجزیه جغرافیایی و انقسام سیاسی به دور سازند و منافع تمامی طیف های دینی و قومیتی عراق را محقق سازند تا کردها به گزینه های دیگری متفاوت از همه پرسی جدایی فکر کنند.
0 Comments