هومی خاراس، کریستوفر هامل و مارتین هوفر در گزارشی که برای اندیشکده بروکینگز تهیه کردند، نوشتند: اکنون اولین داده های واقعی را داریم که زنگ خطر را درباره روایت جدیدی از کاهش فقر در جهان به صدا در می آورد، اما محبوبیت آن بسیار کمتر از مقاله «چرا سال 2017 بهترین سال در تاریخ بشر بود؟» نوشته نیک کریستف در نیویورک تایمز است.

این داده های جدید به لطف ساعت فقر جهانی در دسترس هستند، یک ابزار شبکه ای وب که توسط لابراتوار داده های جهانی تولید شده است و نویسندگان این مقاله به وسیله آن به هم مرتبط شدند. (مقاله ای که ارائه دهنده روش شناسی موید ساعت فقر جهانی است و توسط مجله آنلاین Palgrave Communications منتشر شد).

داده های ساعت فقر جهانی در هر آوریل و اکتبر  به روزرسانی می شود تا نظرسنجی های داخلی  (در آوریل سال جاری 97 نظرسنجی در دسترس قرار گرفت) و پیش بینی های جدید درباره رشد اقتصادی کشورها را مبتنی بر گزارش چشم انداز اقتصاد جهانی صندوق بین المللی پول لحاظ کند. این ها شکل دهنده عناصر اصلی بنیادین خط سیر فقر است که برای 188 کشور یا سرزمین توسعه یافته و در حال توسعه در سراسر جهان محاسبه شده است.

این داده ها دو خط داستانی جدید را درباره آنچه برای فقر شدید جهانی در حال رخ دادن است به نمایش می گذارد.

اول: فقر شدید در جهان امروز بیشتر به آفریقا مربوط می شود

طبق پیش بینی های ما نیجریه در اوایل سال 2018  به عنوان دارنده بیشترین جمعیت دچار فقر شدید از هند پیشی گرفت و جمهوری دموکراتیک کنگو نیز ممکن است به زودی جایگاه شماره 2 را به خود اختصاص دهد.

خط سیرهای ما نشان می دهد که در پایان ماه مه سال 2018 در نیجریه حدود 87 میلیون نفر دچار فقر شدید خواهند بود؛ این رقم در هند 73 میلیون نفر است.  به علاوه در نیجریه هر دقیقه 6 نفر به جمعیت دچار فقر شدید اضافه می شود، در حالی که فقر در هند همچنان رو به کاهش است. در کل تا پایان سال 2018 احتمالا حدود 3.2 میلیون فرد دیگر نیز در آفریقا به جمعیت دچار فقر شدید امروز اضافه خواهد شد.

آفریقا حدود دو سوم جمعیت مبتلا به فقر شدید جهان را در خود جای داده است. اگر روند کنونی ادامه یابد این رقم تا سال 2030 به نه دهم می رسد. 14 کشور از 18 کشور جهان – که در آنها رقم فقر شدید رو به افزایش است- در آفریقا واقعند.

دوم: رسیدن به هدف اول اهداف توسعه پایدار (خاتمه دادن به فقر) روز به روز دشوارتر می شود

جهان در فاصله زمانی میان اول ژانویه 2016 که اجرای برنامه اهداف توسعه پایدار با توافق جامعه بین المللی آغاز شد تا ژوئیه 2018 شاهد گریز 83 میلیون نفر از فقر شدید بود، اما اگر باشد فقر شدید تا 2030 پایان یابد، باید این رقم را تا الان به 120 میلیون نفر کاهش داده بودیم که یک مسیر خطی به نظر می رسد. برای خلاصی این جمعیت حدود 35 میلیون نفری باید این روند را سرعت بخشیم.

با این وجود پویایی اساسی کاهش فقر شدید جهانی امری واضح است، ما برای رسیدن به این هدف، با در نظر گرفتن نقطه شروع با حدود 725 میلیون نفر دچار فقر شدید در ابتدای سال 2016، باید در هر ثانیه 1.5 نفر کاهش فقر داشتیم، در حالیکه با آهنگ 1.1 نفر در هر ثانیه حرکت کرده ایم. با توجه به اینکه خیلی از برنامه عقب مانده ایم، نرخ هدف جدید تا سال 2030 باید به 1.6 نفر در هر ثانیه افزایش یابد. در عین حال به دلیل این که تعداد بسیاری از کشورها از برنامه عقب هستند، سرعت فعلی کاهش فقر سر نزولی دارد. پیش بینی های ما نشان می دهد که تا سال 2020 این سرعت ممکن است به 0.9 نفر در ثانیه و تا سال 2022 به 0.5 نفر در هر ثانیه سقوط کند.

با توجه به این که از سرعت هدف خیلی عقب هستیم، وظیفه خاتمه دادن به فقر شدید تا سال 2030 به شدت دشوارتر شده است، زیرا زمان ما رو به پایان است. ما باید دستاوردهای مان را جشن بگیریم، اما زنگ خطر را بیش از پیش به صدا در آوریم و بگوییم که در این زمینه به ویژه در آسیا اقدامات کافی انجام نگرفته است.