قضایا برعکس شد. ایرانیان غیور و دشمن‌شناس همه فشارها و توطئه‌ها را تحمل کردند و به مقاومت دربرابر قلدری آمریکا و نفاق اروپاییان ادامه دادند و تهدیدها را به فرصت تبدیل کردند. فرصت اتکا به منابع داخلی، فرصت توسعه توانایی‌های علمی و فرصت تقویت تولیدات داخلی. ایرانیان نشان دادند که می‌توانند در برابر ابرقدرت آمریکا و حامیان آن از منافع خود و هم پیمانان خود دفاع کنند و نفوذ خویش را در قلب‌های سایر ملت‌های تحت ظلم گسترش دهند.

چه کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که ایرانیان بتوانند در برابر جنگی که هشت سال طول کشید و همه قدرت‌های مادی از دشمن قداری چون صدام حسین حمایت می‌کردند، ایستادگی کنند و پیروز شوند. چه کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که ایرانیان بتوانند در برابر تجاوز بیگانگان از تمامیت ارضی و شرف و حیثیت خود با اراده پولادین و سلاح‌های تولیدی خود دفاع نمایند و فراتر از مرزهای ایران به جنگ لشکر تروریستی داعش بروند که با هدف تسلط بر کشورهای همسایه ایران و سرانجام ایجاد ناامنی در ایران پدید آمده بود.

اما امروز تیری که دولت آمریکا به سمت ایران پرتاب کرد، کمانه کرد و به خود آن رژیم بازگشت. مردم آمریکا که از سلطه سرمایه‌داری عنان گسیخته و فرهنگ نژادپرستی پشتوانه آن عاصی شده‌اند به دلیل مرگ سیاه پوستی که مظلومانه زیر فشار زانوی پلیس حامی آن رژیم بر گردنش جان داد، به‌پا خواستند و عصیان و نافرمانی از دستورات دولت، سراسر آمریکا را فراگرفت تا آنجا که حکومت نظامی اعلامی نادیده گرفته شد و مردم شب را در خیابان‌ها باقی ماندند.

ایرانیان از تخریب اماکن عمومی و آتش زدن ماشین‌ها در هر جا که باشد حمایت نمی‌کنند، ولی این بومرنگی است که دولت آمریکا به سمت ایران پرتاب می‌کرد و اینک به خودش برگشته است. کجایند مدعیان حقوق بشر و آزادی بیان که همواره ایران را مورد فشار قرار می‌دادند و امروز در برابر آشکارترین موارد نقض حقوق بشر  ساکتند و دم بر نمی‌آورند. باشد که طغیان امروز آزادی‌طلبان و مبارزان ضد نژادپرستی منجر به تحول دیگری در جامعه آمریکا گردد همانطور که در گذشته تاریخ آمریکا شاهد لغو برده‌داری و تصویب قانون برابری سیاهان با سفید پوستان هرچند بر روی کاغذ بوده است.

به گفته مولانا:

در فتاد اندر چهی کو کنده بود     زانک ظلمش در سرش آینده بود

چاه مظلم گشت ظلم ظالمان      این چنین گفتند جملهٔ عالمان

هر که ظالم‌تر چهش با هول‌تر     عدل فرمودست بتر را بتر

ای که تو از جاه ظلمی می‌کنی     دانک بهر خویش چاهی می‌کنی

گرد خود چون کرم پیله بر متن     بهر خود چه می‌کنی اندازه کن

مر ضعیفان را تو بی‌خصمی مدان    از نبی ذا جاء نصر الله خوان

گر تو پیلی خصم تو از تو رمید     نک جزا طیرا ابابیلت رسید

گر ضعیفی در زمین خواهد امان    غلغل افتد در سپاه آسمان

گر بدندانش گزی پر خون کنی     درد دندانت بگیرد چون کنی

شیر خود را دید در چه وز غلو     خویش را نشناخت آن دم از عدو

عکس خود را او عدوی خویش دید    لاجرم بر خویش شمشیری کشید