پایگاه اینترنتی تینک تنک واچ در مقاله‌ای دراین‌باره نوشت: یکی از این نمونه‌ها به‌تازگی در پایگاه اینترنتی پولیتیکو برجسته شد که در آن آمده است فیل گرام، سناتور سابق، پژوهشگر مدعو در اندیشکده امریکن اینترپرایز (AEI) به‌تازگی مقاله‌ای را ضد مالیات اصلاحات مرزی (BAT) نوشته، اما اشاره‌ای به این نداشته که در استخدام یک شرکت خصوصی است که احتمالا مخالف BAT است.

پولیتیکو (در این لینک) دراین‌باره نوشته است:

«مقاله گرام به جایگاه او در شرکت لون استار اشاره‌ای نداشته، بلکه به‌جای آن بر وابستگی‌اش به موسسه امریکن اینترپرایز، اندیشکده ای راست‌گرا تأکید کرده است. گرام گفته هیچ‌کس در نگارش این مقاله به او کمک نکرده و با شرکتی که در استخدام آن است، هماهنگی نداشته، اما بعد از نگارش آن با یکی از همکارانش در امریکن اینترپرایز بحث کرده است.

برادران کوخ حامیان عمده این اندیشکده و مخالفان اصلی مالیات اصلاحات مرزی هستند. سخنگوی این اندیشکده گفت کمک‌کنندگان مالی این اندیشکده بر پژوهش‌هایش اعمال‌نفوذ نمی‌کنند. گرام هم گفت که از این اندیشکده حقوق نمی‌گیرد.»

دنیای اندیشکده‌های آمریکا لبریز از افرادی است که برای اندیشکده‌ها کار می‌کنند (یا به آن‌ها وابسته هستند) اما صرفاً از این عنوان برای مشروعیت بخشیدن بی سروصدا به لابی‌گری برای (یا از طرف) دیگر نهادها استفاده می‌کنند.

تینک تنک واچ نوشته که ده‌ها نمونه از افراد بانفوذ را سراغ دارد که از سمت‌های خود در اندیشکده‌ها استفاده می‌کنند تا ایده‌ای را که حامی شغل دیگری باشد که دارند، ترویج دهند.

سال گذشته هم روزنامه نیویورک‌تایمز یک سلسله گزارش منتشر کرد که هم این مسئله و هم دیگر زد و بندها در جهان اندیشکده‌های آمریکایی را افشا می‌کرد.

نیویورک تایمز نوشته بود که ده‌ها پژوهشگر را شناسایی کرده است که در اندیشکده‌ها پژوهش می‌کنند، اما در همین حال شرکت‌هایی به آن‌ها حقوق می‌دهند تا به سیاست‌های دولت شکل دهند.