جدیدترین مطالب

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

Loading

أحدث المقالات

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

Loading

آثار رقابت آمریکا و چین بر توسعه بین‌المللی

۱۳۹۸/۰۷/۱۰ | اقتصادی, خبر تاپ, رصد

شورای راهبردی آنلاین – رصد: مشخصه ژئوپلیتیک تعیین‌کننده نیمه اول قرن بیست و یکم، در صورت تشدید تنش‌های کنونی میان آمریکا و چین، مطمئنا رقابت راهبردی یا حتی یک جنگ سرد جدید میان این دو کشور خواهد بود.

مینشین پی در تحلیلی که انديشکده بروکینگز منتشر کرد، نوشت: وقوع درگیری راهبردی برای هر دو کشور، رويدادي پرهزینه خواهد بود. چنین رويدادي شاید حتی برای چین هم فاجعه بار باشد؛ کشوري که در آن مجموعه‌ای از یک رژیم تندروی لنینیستي بر سر کار است و احیای مکتبی با رهبری شخصیت‌محور را پيگيري مي‌کند؛ و در اين کشور، تاخير در اصلاحات اقتصادی در حال خارج کردن چين از مسیر خود در حالی است که پکن می‌کوشد به اقتصادی با درآمدی بالا تبدیل شود.

این مناقشه در حالت گسترده‌تر خسارات ثانویه فراوانی در سراسر جهان برجای خواهد گذاشت. رقابت راهبردی با حاصل جمع صفر ميان آمریکا و چین علاوه بر برچیدن زنجیره تامین کارآمد براي جهان و احتمالا استانداردهای فن‌آوری، می‌تواند مقابله با وضعیت اضطراری آب و هوایی را (عمدتا به این خاطر که سیاستگذاران هر کشور، دیگری را تهدید موجودیتی برای خودشان می‌بینند) برای بشریت غیرممکن کند. در عین حال سرعت کاهش فقر به اندازه قابل توجهی کاهش خواهد داشت، زیرا تجزیه اقتصاد جهانی، رشد جهانی را کاهش خواهد‌ داد.

برخلاف جنگ سرد، رقابت راهبردی در حال ظهور میان آمریکا و چین رقابتی میان ایدئولوژی‌های در حال مبارزه نخواهد بود. آن‌طور که اخیرا در واشنگتن و پکن بیان شده، این رقابت، رقابتی بر سر استیلا یا قدرت جهانی خواهد بود. همچنین رقابت آمریکا و چین، برخلاف جنگ سرد، بعید است به لحاظ جغرافیایی کل جهان را درگیر کند. آسیا با توجه به اولویت راهبردی که چين برای منطقه خود قائل است، عرصه اصلی رقابت امنیتی و اقتصادی علیه آمریکا خواهد بود.

در حال حاضر امید کمی وجود دارد که بتوان از وقوع یک جنگ سرد با حاصل جمع صفر و پرهزینه جلوگیری کرد. دو عامل علت این امر است. اول، عمدتا نخبگان عامل وخامت سریع روابط دوجانبه بوده‌اند و خوشبختانه، این استنباط که دو کشور به سمت یک مناقشه بلندمدت بی‌پایان پیش می‌روند، تا حد زیادی به نخبگان محدود بوده است. با توجه به اینکه نخبگان هیچ کدام از این دو کشور نتوانسته‌اند حمایت مردمی را برای یک مناقشه پرهزینه و بی‌انتها به دست آورند، همچنان امکان تنش زدایی وجود دارد؛ اگرچه اين امکان بسیار کم است. دوم، با توجه به تقریبا قطعی بودن پیامدهای ناخواسته و خسارات ثانویه، این احتمال نیز وجود دارد که دو کشور متوجه شوند هزینه‌های رو به رشد یک رویارویی بی‌پایان بیشتر از مزایای ژئوپلیتیک مفروض آن باشد. شاید هر دو کشور تحت فشار جامعه بین‌المللي و گروه‌های ذینفع داخلی، تنش‌زدایی را برگزینند و زمینه بهتری برای همکاری متقابل پیدا کنند.

در هر صورت، گرایش‌های کنونی در روابط دوجانبه نشانه‌های معدودی از تنش‌زدایی را به دست می‌دهد و بدتر اینکه سیاست‌هایی که همین حالا هم وجود دارند، مثل تصمیم واشنگتن برای قرار دادن شرکت هوآوی در «فهرست موجودیت» (اقدامی با هدف فلج کردن این غول ارتباطات راه دور چین)، پیامدهای برگشت‌ناپذیری دارد. این تلویحا بدان معناست که در کل، چشم‌اندازهای همکاری میان آمریکا و چین در زمینه توسعه احتمالا ضعیف است و به خصوص در آسیای جنوب شرقی، آسیای میانه و آسیای جنوبی کم خواهد بود. علت این امر آنست که هر یک از این دو کشور در آن نواحی اهداف ژئوپلیتیک خود را به برنامه‌های همکاری به توسعه پیوند خواهد زد و به برنامه‌های دیگری برای توسعه با تردید فراوان نگاه خواهد کرد.

در عین حال، برای باقی نقاط جهان، چشم‌اندازهای همکاری آمریکا و چین برای توسعه اگرچه عالی نیست، اما در عین حال کاملا تاریک هم نیست.

در تمامی احتمالات، چشم‌اندازهای همکاری به شدت بستگی دارد به: (1) حساسیت ژئوپلیتیک مسائل خاص، (2) اهمیت ژئوپلیتیک کشورهای مربوطه، (3) منافع هم پوشاننده، (4) حزبی که قوه مجریه آمریکا را کنترل می‌کند.

 

1. حساسیت ژئوپلیتیک مسائل خاص

احتمال همکاری میان آمریکا و چین در زمینه توسعه در صورتی بیشتر خواهد بود که مسائل مربوطه به لحاظ ژئوپلیتیک حساس نباشد. بهترین مثال مراقبت‌های بهداشتی و بیماری‌های واگیر است. همکاری در ارتقای مراقبت‌های بهداشتی و مبارزه با بیماری‌های واگیر عملا برای هیچ کدام از کشورها در زمینه از دست رفتن امنیت یا نفوذ ژئوپلیتیک هزینه‌ای در بر ندارد. به دلایل مشابه یک مسئله تسکین‌دهنده دیگر برای همکاری میان آمریکا و چین در زمینه توسعه حفاظت زیست محیطی (نظیر آب آشامیدنی پاکیزه) است. در هر صورت، اگر مشاهده شود که مسائل خاصی از اهمیت ژئوپلیتیک خاص برخوردارند، در مورد آن‌ها رقابت و نه همکاری غالب خواهد شد. یک مثال روشن برای این موضوع «ابتکار کمربند و جاده» چین است. حتی اگر قرار باشد این ابتکار دوباره طراحی شود و بیشتر یک برنامه کمک به توسعه باشد و نه یک ابتکار ژئوپلیتیک، احتمالا مخالفت آمریکا همچنان پابرجا خواهد بود، زیرا آمریکایی‌ها این ابتکار را تلاش در لفافه چین برای گسترش نفوذ ژئوپلیتیک پکن می‌دانند. عرصه فن‌آوری نیز عمدتا عرصه رقابتی خواهد بود؛ زیرا دربرگیرنده استانداردها و امنیت است. انتظار می‌رود ارتقای فن‌آوری‌ها توسط چین که شاید به لحاظ فن‌آوری نامرغوب باشد، اما برای کشورهای در حال توسعه مقرون به صرفه و رقابتی است، با فشار شدید آمریکا روبرو شود. به این دلیل که پذیرش استانداردهای چین احتمالا به ضرر استیلای فن‌آوری آمریکا و باعث از دست رفتن امنیت است.

 

2. اهمیت ژئوپلیتیک کشورهای مربوطه

در کل، آمریکا و چین به احتمال خیلی زیاد در کشورهایی همکاری خواهند داشت که از اهمیت امنیتی و اقتصادی ناچیزي برخوردارند. به لحاظ جغرافیایی، همکاری در کشورهایی از احتمال بیشتری برخوردار است که در جایی دور از آسیا و آمریکای شمالی واقع شده‌اند. حتی با وجودی که منافع امنیتی چین در آمریکای لاتین به لحاظ ماهیت ثانویه هستند، اما مطمئنا فعالیت‌های چین در حیاط خلوت آمریکا اقدامی غیردوستانه و بنابراین ناخوشایند محسوب خواهد شد. از لحاظ امنیتی، کشورهای واقع در نزدیکی نقاط محصور در خشکي، مانند آن‌هایی که در مسیرهای تجاری اصلی واقعند، عرصه رقابت آمریکا و چین و نه عرصه همکاری این دو کشور خواهند بود. به علاوه، آمریکا و چین، به احتمال خیلی زیاد، در برنامه‌های خود برای کمک به توسعه در کشورهایی که دارای کالاهای راهبردی نظیر نفت و گاز طبیعی (منابع انرژی مهم برای چین)، یا مواد معدنی کمیاب (مانند کبالت) هستند به جای همکاری با یکدیگر، با هم به رقابت خواهند پرداخت.

 

3. منافع هم‌پوشاننده

احتمال زیادی دارد آمریکا و چین در کشورهایی که در آن‌ها منافع مشترکی مثل امنیت، ثبات و سرمایه‌گذاری دارند، در زمینه کمک به توسعه همکاری کنند. مثلا افغانستان؛ حتی با وجودی که رقابت آمریکا و چین در آسیای جنوبی یک قاعده و نه یک استثناء خواهد بود، افغانستان کشوری است که احتمالا آمریکا و چین در آنجا از منافعی هم‌پوشاننده برخوردار هستند. هر دو کشور به دلایلی مختلف می‌خواهند شاهد افغانستانی با ثبات باشند. واشنگتن مشتاق است به جنگ طولانی مدتش در آنجا خاتمه دهد و رژیمی را برجای گذارد که بتواند در آنجا حکومت کند، در حالی که چین نیازمند ثبات در کشوری است که در مجاورت منطقه ناآرام شینجیانگ واقع شده است. اگر رژیمی که بعد از دوران مناقشه در افغانستان برجای می‌ماند، در برابر هر دو کشور بی‌طرف باشد، احتمال همکاری از رقابت بیشتر خواهد بود. یک احتمال دیگر برای همکاری می‌تواند سومالی باشد؛ کشوری که ثبات در آن می‌تواند ایمنی کشتیرانی تجاری را بهبود بخشد (اگرچه همکاری به میزان بی طرفی دولت این کشور در رابطه با رقابت راهبردی آمریکا –چین نیز بستگی دارد). سومین مجموعه گزينه‌ها می‌تواند سودان و سودان جنوبی باشد. برای آمریکا پایان خشونت فرقه‌ای و حفاظت از حقوق بشر در این دو کشور جنگ زده منافع مهمی هستند در حالی که چین باید از سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌اش در حوزه انرژی در هر دو کشور حفاظت کند.

همچنین احتمال زیادی وجود دارد که آمریکا و چین در تلاش برای ارتقای اقتصاد کم کربن و حفاظت از اقیانوس ها منافع هم پوشاننده‌ای داشته باشند (البته در دولت‌های جمهوری خواه راست‌گرا غیر قابل تصور است). عمده علت آن این موضوع است که ایفای یک نقش مثبت در این عرصه‌های غیر امنیتی، سرمایه سیاسی بین‌المللی ارزشمندی را به دست می‌دهد در حالی که خطر هیچ گونه فقدانی را در زمینه امنیت ملی در برندارد.

 

4.حزبی که قوه مجریه آمریکا را کنترل می‌کند

احتمال این که دولت‌های جمهوری‌خواه در زمینه کمک به توسعه، کالاهای عمومی جهانی و تغییرات اقلیمی با چین همکاری کنند، از احتمال همکاری دولت‌های دموکراتیک کمتر است، زیرا به لحاظ سنتی برای منافع امنیتی بیشتر از کمک به توسعه اولویت قائلند و به صراحت با اقدام جمعی بین‌المللی در خصوص اقتصاد کم کربن و تغییرات اقلیمی مخالف بوده‌اند. به علاوه، سیاستگذاران جمهوری‌خواه تمایل دارند جهان را از منظر مجموع صفر مشاهده کنند و به احتمال زیاد فعالیت‌های چین در زمینه توسعه را برای منافع آمریکا مضر می‌دانند. یک موضوع مهم‌تر این است که با توجه به این که در دهه‌های پیش رو کمک به توسعه مبتنی بر تغییرات اقلیمی خواهد بود که برای حزب جمهوری خواه تابو محسوب مي‌شود، همکاری با چین در زمینه تغییرات اقلیمی برای یک دولت جمهوری خواه امری غیرقابل تصور خواهد بود. برعکس، دولت‌های دموکراتیک به احتمال زیاد با چین در جایی همکاری خواهند کرد که به مسائلی مانند تغییرات اقلیمی و کاهش فقر که از نظر آن‌ها مهم است، مربوط شود.

 

نتیجه

مبحث بالا نشان می‌دهد که حوزه‌های بالقوه‌ای برای همکاری میان آمریکا و چین در زمینه توسعه وجود دارد، اگرچه احتمالا محدود است. علاوه بر چهار عامل محدودکننده‌ای که در بالا شناسایی شد، باید آگاه باشیم که رقابت راهبردی این دو کشور نیز شکل و محتوای همکاری آن‌ها را به شدت محدود خواهد کرد. به احتمال زیاد همکاری آن‌ها به تبادل اطلاعات، خودداری از دوباره کاری و محدود کردن اقدامات مانع‌تراشانه محدود خواهد بود.

موضوعی که دانستن آن در این مرحله دشوار است، این است که آیا نتیجه نهایی رقابت راهبردی آمریکا-چین برای توسعه سودمند خواهد بود یا مخرب؟ استدلال‌هایی در حمایت از هر دو مورد وجود دارد. از یک سو، این رقابت ممکن است مشوقی باشد تا هر دو طرف منابع بیشتری را برای کمک به توسعه به ویژه در حوزه‌ها یا مسائلی اختصاص دهند که به لحاظ راهبردی مهم در نظر گرفته می‌شود. از سوی دیگر تزریق اهداف راهبردی ژئوپلیتیک به فعالیت‌های مربوط به توسعه احتمالا به پروژه‌هایی منجر می‌شود که ارزش آن‌ها به لحاظ توسعه نامعلوم است، زیرا معیار انتخاب، معیاری ژئوپلیتیکی و نه یک معیار اقتصادی و اجتماعی خواهد بود. به علاوه، رقابت راهبردی آمریکا-چین احتمالا درجه شفافیت را کاهش خواهد داد (زیرا هر دو طرف می‌خواهند نیات و برنامه‌های خود را به صورت محرمانه محافظت کنند) و به نفع نخبگان حاکم در کشورهای هدف خواهد بود.

در سیاست‌های واشنگتن و پکن در زمینه کمک به توسعه هر اتفاقی رخ دهد، کشورهای در حال توسعه مانند سایر نقاط جهان میان این دو غول اقتصادی گرفتار خواهند شد که درگیر همزیستی خصمانه و رقابت ژئوپلیتیک غیر قابل مصالحه هستند. این بدون تردید بزرگ‌ترین تراژدی ژئوپلیتیک قرن بیست و یکم است. با این حال به نظر می‌رسد اين مسير، مسيري است که جهان در حال هدایت به سوی آن است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *