جدیدترین مطالب
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
ترامپ: نفت سوریه متعلق به آمریکاست؟!

لورن دی یونگ شولمن در یادداشتی که مرکز امنیت نوین آمریکا منتشر ساخت، نوشت: تمدید ماموریت نیروهای آمریکا در 10 میدان نفتی همسو و مطابق نظر پنتاگون است که متحدان ترامپ در کنگره حامی و پشتیبان این نظر هستند.
ارتش آمریکا اعلام داشت که یک واحد نظامی با تجهیزات زرهی شامل خودروهای زرهپوش جنگی در منطقه دیرالزور حضور دارد. ارتش آمریکا اعلام نکرد چه تعداد سرباز آمریکایی به نیروهای این کشور در شرق سوریه اضافه شدند، اما مقامات آمریکایی اعلام داشتهاند که تعداد نهایی این نیروها 500 نفر شامل 200 نفر از سربازانی است که قبل از اعلام طرح ترامپ برای عقبنشینی از سوریه در آنجا مستقر بودهاند.
ترامپ توضیحات مختلفی در خصوص نقش ارتش آمریکا در شرق سوریه ارائه کرده است. در 25 اکتبر 2019، اعلام داشت که ما امنیت نفت سوریه را تضمین کردهایم و تعداد اندکی از نیروهای ما در منطقه مد نظر در سوریه باقی خواهند ماند.
رئیس جمهور آمریکا سه روز بعد اعلام داشت که نفت سوریه متعلق به آمریکا است و ما نفت سوریه را حفظ میکنیم و این را به خاطر داشته باشید. من همواره گفتهام که نفت را حفظ کنید. ما میخواهیم نفت سوریه را حفظ کنیم و این امر به معنای درآمد 45 میلیون دلاری در ماه است؛ لذا نفت سوریه را حفظ کنید.
از آن زمان تاکنون مقامات کاخ سفید نسبت به تشریح نیت ترامپ مبنیبر حفظ نفت سوریه و ارزش تقریبی اعلام شده، امتناع کردهاند.
سوریه از 2011 درگیر جنگی مخرب شده است. براساس اعلام جیم کرین، کارشناس انرژی در دانشگاه رایس آمریکا از آن زمان تاکنون تولید نفت این کشور از 400 هزار بشکه در روز به 80 هزار بشکه در روز کاهش یافته است.
روسیه خشم خود را نسبت به ادعای مالکیت ترامپ بر نفت سوریه ابراز داشت و آن را راهزنی دولتی برشمرد. ژنرال ایگور کوناشنکوف، سخنگوی وزارت دفاع روسیه اعلام داشت که چنگ انداختن بر نفت سوریه توسط آمریکا نشان دهنده دروغ بودن ادعاهای واشنگتن برای مبارزه با تروریسم است.
سالهاست که آمریکاییها میگویند هدف از مداخلات نظامی آنها در سراسر جهان برای برقراری و تقویت نظم و امنیت است و نه تصاحب منابع و سرزمین سایر کشورها. ادعاهای اخیر ترامپ در ارتباط با تصاحب نفت سوریه نشان دهنده دروغ بودن ادعاهای یادشده است.
استفن ولادک، استاد حقوق امنیت ملی در دانشگاه تگزاس در آستین در خصوص ادعای مالکیت ترامپ بر نفت سوریه چنین بیان داشت: دولت ترامپ نمیتواند استدلال حقوقی قوی برای تصاحب نفت سوریه و ادعای مالکیت بر منابع نفتی این کشور ارائه کند.
فراتر از مسئله حقوقی در ارتباط با تصاحب نفت سوریه توسط دولت ترامپ، تحلیلگران مسائل خاورمیانه بر این نظر هستند که ماموریت نیروهای آمریکایی در سوریه مملو از خطر است. باید تاکید کرد که ماموریت نیروهای آمریکایی در سوریه همانند باروت است و خطرات زیادی را به همراه دارد.
سربازان و نیروهای آمریکایی در حالی به ماموریت سوریه اعزام شدهاند که مجوز حقوقی شکننده و حداقلی برای این ماموریت وجود دارد، چراکه ترامپ به عنوان فرمانده کل قوا ممکن است هر لحظه نظر خود را تغییر دهد، همانگونه که در گذشته بارها نظرات خود را تغییر داده است.
بعلاوه، با تصاحب نفت سوریه و چنگ انداختن بر منابع یک کشور خارجی در خاورمیانه، بسیاری به این نیت آمریکا مظنون هستند.
ترامپ همچنین اعلام داشته است که وی از یک شرکت آمریکایی میخواهد تا وارد شرق سوریه شود و در میدان نفتی این کشور برای اعاده تولید حداکثری سرمایهگذاری کند. بدون تردید این قبیل اظهارات و چنین اقداماتی مسئلهدار است.
جاسون بورداف، مدیر مرکز سیاست انرژی در دانشگاه کلمبیا در ارتباط با تلاش دولت ترامپ جهت ترغیب یک شرکت آمریکایی برای سرمایهگذاری در میدان نفتی سوریه گفت: منابع نفتی نسبتاً اندک در شرق سوریه، خطر بروز درگیری و موانع حقوقی برای سرمایهگذاری در منابع نفتی این کشور ناشی از تحریمهای آمریکا، شرایط را غیرمحتمل میسازد و شرکتهای نفتی آمریکا از حیث تجاری آن را برای سرمایهگذاری مناسب و جذاب نخواهند یافت.
مایکل وبر، استاد منابع انرژی در دانشگاه تگزاس در آستین در این ارتباط چنین میگوید: سرمایهگذاری در منابع نفتی سوریه مستلزم برقراری امنیت است و شرایط امروز سوریه چنین اجازهای به شرکتهای آمریکایی جهت سرمایهگذاری نمیدهد.
در سال 2015 و 2016، ارتش آمریکا عملیات هوایی در سوریه انجام داد که مشابه عملیات واشنگتن علیه تاسیسات نفتی رومانی در جریان جنگ جهانی دوم بود. کاترین زیمرمن، کارشناس مسائل ضدتروریسم در موسسه امریکن اینترپرایز در این خصوص گفت: آمریکا به دنبال مبارزه با جنگجویان و گروههای افراطی نیست، بلکه به دنبال پول است. ممانعت از دسترسی گروههای افراطی همچون داعش به منابع نفتی سوریه دستمایهای است که آمریکا برای توجیه مبارزه با این گروهها بدان نیاز دارد.
مارک اسپر، وزیر دفاع آمریکا در خصوص ماموریت این کشور در دیرالزور گفت: هدف این است که مانع تلاش ارتش سوریه و روسیه برای اثبات این امر شویم که شرق رود فرات چالشی برای نیروهای آمریکایی است. وی همچنین افزود: مقامات آمریکایی با مقامات روسیه تماس برقرار کردهاند تا از تجمع نیروهای روسیه و سوریه در طرف دیگر منطقه فرات سوال کنند. این تجمع نیرو میتواند بیانگر تقابل بالقوه باشد.
ترامپ به شخصه به درگیری بالقوه بر سر منابع نفتی سوریه اذعان داشته و چنین اعلام کرد: ما سربازان آمریکایی را برای حفظ نفت در شرق سوریه باقی میگذاریم. ممکن است بر سر نفت بجنگیم که این یک امر معمول است.
0 Comments