جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
طرح ترامپ برای تکهتکه کردن فلسطین

هانس آلپن، نماینده بنیاد (FES) در اراضی فلسطین در تحلیلی که مجله سیاست و علوم بینالملل در بروکسل منتشر کرد، با اشاره به نفع شخصی بنیامین نتانیاهو در این طرح با توجه به اتهامات وارده علیه او و انتخابات پیش رو در ماه مارس، نوشت: با توجه به اینکه بنی گانتز رقیب بزرگ سیاسی نتانیاهو نیز از این طرح آمریکایی حمایت میکند، «طرح صلح» اکنون در حال تبدیل شدن به دینامیکی است که هر چیزی بهجز صلح را برای منطقه به همراه خواهد آورد.
سناریوی پیشنهادی این طرح فلسطین را اصلاً به استقلال یا حق تعیین سرنوشت خود نزدیک نمیکند. فلسطین در این طرح چه چیزی به دست خواهد آورد؟ درواقع آنها بیش از همیشه از داشتن کشوری که برای خودشان باشد و توسط آمریکا و اسرائیل به رسمیت شناخته شده باشد، دور میشوند. آمریکاییها درعینحال یک برنامه گسترده سرمایهگذاری برای کمک به کشور آتی فلسطین را پیشنهاد کردهاند؛ اما این کشور شامل اراضی وصلهپینهای خواهد بود که با شبکهای از پلها و تونلها به هم متصل میشود. حق بنیادی حاکمیت محدود خواهد بود و فلسطینیها باید از ادعاهای مهم و تضمینشده بینالمللی در بیتالمقدس شرقی و نیز حق بازگشت آوارگان چشمپوشی کنند.
طرح ترامپ حقوق بینالملل و تمامی ابتکارات صلحی را که در گذشته بهصورت دوجانبه دربارهاش مذاکره شده بود، نادیده میگیرد. تدوین، ارائه و اجبار به اجرای این طرح برای فلسطینیها تحقیرآمیز است. آنها به شکلی متناسب به آن واکنش نشان دادند و قاطعانه آن را رد کردند و از جامعه بینالملل خواستند در برابرش موضع بگیرد.
رهبری فلسطین باید نوعی ظرفیت و توانایی عمل را برای جامعه سرخورده فلسطین فراهم کند و در غیر این صورت ممکن است اوضاع به سمت خشونت کشیده شود. آنها علاوه بر نپذیرفتن قاطعانه این طرح آمریکایی، میتوانند انتخاباتی را برگزار کنند که از مدتها قبل اعلام اما برگزاری آن بارها به تعویق انداختهشده است.
یک تأثیر مثبت جانبی این وضعیت این بوده که برای اولین بار بعد از سالها تمامی جناحهای فلسطینی ازجمله حماس برای بررسی این طرح و مذاکره درباره واکنش به آن با یکدیگر دیدار کردند. مصالحه میان این گروهها در نوار غزه و کرانه باختری اولین گام مهم دررسیدن به اتحاد میان فلسطینیها بود که اساس انتخابات و مذاکرات جدی صلح با اسرائیل را فراهم میکند.
یکراه حل برای رسیدن به صلحی پایدار باید نیازهای تمامی مردم ساکن میان اردن و مدیترانه را در نظر بگیرد. خطر طرح ترامپ این است که اکنون هر دولتی در اسرائیل آن طرح را که ازنظر فلسطینیها غیرقابلپذیرش است، مبنای مذاکرات در نظر خواهد گرفت. اجرای یکجانبهی بخشهایی از این طرح نظیر الحاق شهرکها و دره اردن به اسرائیل حتی خطراتی جدیتر را در بر خواهد داشت. بسیاری از کارشناسان در اسرائیل نیز همینطور فکر میکنند.
آموس یادلین، یک کارشناس امنیتی و رئیس سابق اطلاعات نظامی اسرائیل هشدار میدهد که این سیاست به یک واقعیت یک کشوری میان اردن و مدیترانه منجر میشود و اسرائیل را مجبور خواهد کرد بین دموکراسی و دولت یهود دست به انتخاب بزند. بهعلاوه طرحهای الحاق ممکن است معاهدات صلح با اردن و مصر را نیز به مخاطره بیندازد.
چپگراهای اسرائیلی از مدتها قبل درباره این سناریو هشدار دادهاند. آنها از عبارت جنجالبرانگیز «دولت آپارتاید» استفاده میکنند. راستگرایان اسرائیلی ظاهراً مشکلی با آن ندارند. نخستوزیر اسرائیل گفته است که تاکنون الحاق را فقط به این دلیل اجرا نکرده است که باعث تهدید شورای امنیت به تحریم اسرائیل خواهد شد.
آنچه دونالد ترامپ «معامله قرن» خواند، شاید برای نتانیاهو طرح خوبی باشد اما بههیچوجه برای فلسطینیها، برای اسرائیل یا برای صلح در منطقه طرح خوبی نخواهد بود.
0 Comments