شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
مایکل روبین در یادداشتی که وبسایت شورای روابط خارجی آمریکا آن را منتشر کرد؛ نوشت: بااینحال، به نظر میرسد که این توسعه حسن نیت سیاسی با برخی موانع مواجه شده است. از جنوب و جنوب شرق آسیا گرفته تا اروپا و آفریقا، دولتها به دیپلماسی موسوم به دیپلماسی ماسک چین واکنش نشان دادهاند. فرصت پکن برای نمایش رهبری معقول و سنجیده در مقابله با کرونا ویروس جدید، به شکست دیپلماتیک تبدیل شده است. با توجه به نمونهای از کشورهایی که پکن پس از کووید-19 در آنها فعالیت دیپلماتیک و تبلیغاتی داشته است، ظاهراً فعالیت این کشور در اصل برای تقویت روابط پیش از کووید-19 بوده است.
پاکستان بهشدت تحت تأثیر همهگیری کووید-19 بوده و کمکهای مربوطه چشمگیری از چین دریافت کرده است. دریافت کمکهای چین توسط پاکستان، حداقل در سطح دولتی، بازتابی از روابط نزدیک موجود بین «دو متحد روزهای خوش و ناخوش» است. چین و پاکستان همکاری نظامی صمیمانهای داشته، چین از منافع پاکستان در شورای امنیت سازمان ملل حمایت کرده و پاکستان در طرح جاده و کمربند چین، اهمیت راهبردی یافته است. دریافت کمکهای چین در رابطه با کووید-19 بیانگر تداوم حمایت مقامات پاکستان از روابط دوجانبه نزدیک است.
در مقابل، واکنشها در مالزی مختلف بوده است. افکار عمومی مردم مالزی، چین را جزو محبوبترین کشورهای آسیا میدانند، اما در سالهای اخیر این تصویر خوشایند از چین احتمالاً افول کرده است. مهاتیر محمد، نخستوزیر سابق مالزی، مخالف سرسخت سرمایهگذاری چین در مالزی بود. در مبارزه با همهگیری کووید-19 (که در آن، مالزی با کمبود تجهیزات حفاظتی فردی مواجه بوده است) چین برای تأمین تجهیزات ایمنی گام برداشته و مقامات مالزی هم این کمکها را بیانگر مشارکت قوی بین این دو کشور قلمداد کردهاند. تأثیر کامل کووید-19 بر روابط چین-مالزی ماههای بعد معلوم خواهد شد، اما به نظر میرسد که رهبران مالزی در قبال فعالیت امدادی چین نگرش محتاطانه و عملگرایانهای داشتهاند.
در بسیاری از کشورهای غربی نظیر اسپانیا، دیدگاهها در مورد کمکهای پزشکی چین عمدتاً منفی بوده است. این امر تا حدودی به نگرش منفی قبل از اینهمه گیری بازمیگردد که تقریباً 53 درصد از مردم اسپانیا نسبت به چین نظر مساعدی نداشتند. از اواسط مارس، اسپانیا و دیگر کشورهای اروپایی، هدف دیپلماسی ماسک یا کمکهای چین بوده است. با توجه به عدم هماهنگی در کیفیت کمکهای دریافتی از چین، اتحادیه اروپا نسبت به انگیزه پنهانی چین در این فعالیت امدادرسانی پزشکی بدگمان بوده است، بهطوریکه جوزف بورل، نماینده ارشد سیاست خارجی اتحادیه اروپا، معتقد است که چین «از طریق سیاست بذل و بخشش به دنبال نفوذ است» و درعینحال اشاره کرده است که بستههای کمکی چین نشان میدهد که دولت این کشور، «برخلاف آمریکا، شریکی مسئول و معتبر است».
در این نمایش کمک به دهها کشور جهان، دولت چین در ازای تأمین تجهیزات پزشکی به دنبال قدردانی و حقشناسی آنهاست. مقامات چین خواستار سپاسگزاری و قدردانی آشکار دولتهای خارجی از چین به خاطر تأمین تجهیزات پزشکی بودهاند. نمونه این امر همین اواخر در آلمان مشهود است. اگرچه کمکهای خارجی در تاریخ همواره هدف سیاسی و راهبردی داشته است، اما اقدامات اخیر چین بهوضوح به دنبال امتیازات قدرت نرم بوده است. در کنار تحسین ریاکارانه دولتهای خارجی، مقامات چین زور خود را برای جلوگیری از انتقادات بکار گرفتهاند. دیپلماتهای چین مقامات اتحادیه اروپا را تحتفشار گذاشتند تا در گزارش مستند از چگونگی دروغپردازی دولتها در مورد کووید-19، انتقادات خود از چین را نرمتر سازند.
کیفیت زیر-استاندارد کیتهای تشخیصی خریداریشده از چین نیز موجب نارضایتی کشورها شده است. اگرچه چین برای کاهش مشکل کیفیت اقداماتی انجام داده است اما صرفنظر از هر نوع روابط سیاسی پیش از کووید-19 بین این کشورها و دولت چین، نارضایتی کشورهای دریافتکننده این کیتها پابرجاست.
واکنش جهانی به دیپلماسی همهگیری چین نشان داد که چطور بلندپروازیهای جهانی چین بهطور فزایندهای با واقعیتهای محلی هماهنگ است. با افزایش میزان و مقدار منافع چین در خارج، دولت و حزب این کشور باید به شرایط سیاسی محلی (ازجمله نگرش مردمی به چین) توجه بیشتری نموده و تخصص لازم برای درک نیازهای جوامع محلی داخل یک کشور خاص را توسعه دهد.
پیام پساکووید-19 چین، تناقض در اساس دیپلماسی چین را آشکار ساخت. مقامات این کشور نژادپرستی ضد چین را در خارج محکوم میکنند اما نژادپرستی در داخل چین تحمل شده و حتی تشویق میشود. رهبران چین کمکهای پزشکی این کشور را خیریه و انسان دوستانه جلوه میدهند اما حداقل در برخی موارد، این کمکها وسیلهای برای دستیابی به قدرت نرم بوده است. اگر حزب کمونیست چین به دنبال تحقق بلندپروازیهای خویش در خارج از این کشور است، نخست باید این تضادهای درونی خویش را حلوفصل کند.
0 Comments