وب‌سایت اندیشکده بروکینگز آمریکا در یادداشتی نوشت: بعد از درگذشت صباح، این سؤال مطرح می‌شود که دوره گذار سیاسی در کویت چگونه انجام خواهد شد و نقش آتی کویت به‌عنوان یک بازیگر منطقه‌ای چگونه رقم خواهد خورد؟

در حال حاضر نگرانی‌های زیادی درباره رویکردهای نواف الاحمد الجابر الصباح، امیر جدید کویت وجود دارد. شیخ نواف قبل از اینکه امیر کویت شود، با 83 سال سن پیرترین ولیعهد جهان بود و اکنون نیز این سؤال مطرح است که او چه کسی را به‌عنوان ولیعهد خود انتخاب خواهد کرد. تاکنون، امور جانشینی طبق قانون اساسی کویت پیش رفته و شیخ نواف حداکثر یک سال فرصت دارد تا ولیعهد خود را منصوب کند، بنابراین در هفته‌ها یا ماه‌های آینده باید منتظر معرفی گزینه‌های ولیعهدی توسط وی باشیم.

اما علاوه بر ابهامات مربوط به انتخاب ولیعهد بعدی، انتخابات پارلمانی نیز قرار است در ماه‌های آینده (به‌احتمال‌زیاد در 28 نوامبر و حداکثر تا 10 دسامبر) برگزار شود. در آخرین انتخابات پارلمانی کویت، این کشور شاهد پیروزی بی‌سابقه جریان‌های اپوزیسیون بود. اگر تعداد نمایندگان اپوزیسیون در انتخابات پارلمانی جدید افزایش یابد، امیر جدید کویت با چالش‌های اساسی مواجه خواهد شد، به‌ویژه آنکه وی برای انتخاب ولیعهد آینده به رأی نمایندگان نیاز دارد. در همین حال، گفته می‌شود به دلیل نارضایتی زیاد مردم کویت از نحوه مقابله دولت با ویروس کرونا و همچنین به دلیل نگرانی گسترده در مورد وضعیت اقتصادی کویت و فساد گسترده در آن، مخالفان حضور گسترده‌ای در انتخابات امسال خواهند داشت.

مسیر سیاست کویت

به‌احتمال‌زیاد شیخ نواف تمرکز بیشتری بر مسائل اقتصاد داخلی خواهد داشت. از زمان شیوع گسترده ویروس کووید – ‌19 نگرانی‌ها درباره وضعیت اقتصادی کویت در حال افزایش است. شیخ نواف از برخی جهات مشابه سلطان هیثم بن طارق در عمان است. او احتمالاً رویکرد سیاست خارجی کویت در دوره صباح را ادامه خواهد داد و در عوض بر نظم دهی بیشتر به اقتصاد داخلی متمرکز خواهد شد. پارلمان کویت نیز همچنان در سیاست‌های این کشور نقش اساسی را بازی خواهد کرد و از تبدیل‌شدن امیر کویت به فردی مانند محمد بن سلمان در عربستان سعودی جلوگیری خواهد کرد.

بنابراین، اگرچه شیخ صباح معمار اصلی سیاست خارجی کویت بود اما جایگاه کویت بسیار مهم‌تر از امیر آن است. همان‌طور که روند تعیین جانشینی در کویت نشان می‌دهد، کویت برخلاف برخی همسایگانش در منطقه دارای نهادهای دموکراتیکی است. علاوه بر این، افکار عمومی برای رهبری کویت دارای اهمیت است. سیاست خارجی این کشور نیز در داخل و در خارج از کشور موردقبول بوده و بنابراین دلیل یا احتمال زیادی برای تغییر سیاست خارجی وجود ندارد. بااین‌حال، نگرانی‌های اقتصادی در مرکز توجهات باقی خواهد ماند. با توجه به فشارهایی که به خاطر شیوع ویروس کرونا به وجود آمده و جاه‌طلبی‌هایی که در خصوص چشم‌انداز 2035 کویت وجود دارد، احتمالاً شیخ نواف و ولیعهد وی به دنبال ایجاد اصلاحات اقتصادی و از بین بردن فساد باشند.