شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
وبسایت شورای آتلانتیک آمریکا در یادداشتی نوشت: طی 12 ماه آینده، متحدان درباره یک مفهوم استراتژیک جدید مذاکره میکنند که بتواند وظایف اصلی ناتو یعنی دفاع جمعی، مدیریت بحران و امنیت جمعی را با محیط امنیتی فعلی سازگار کند. مفهوم استراتژیک جدید فرصتی برای دمیدن روح تازه در امنیت جمعی از طریق همکاری با کشورهای غیر عضو برای حل این چالشها است. ناتو ضمن مذاکرات سیاسی با شرکا و ایجاد زمینههای جدید برای همکاریهای علمی و فناوری، باید ظرفیتهای جذب اعضای غیر عضو در برنامههای مشارکتی خود را دوچندان کند.
برنامههای مشارکتی ناتو بیش از 25 سال است که گزینههایی برای همکاری با کشورهای غیر عضو فراهم کرده است. این گزینههای همکاری تا حدود زیادی انعطافپذیر و سازگار شدهاند تا در خدمت منافع شرکا و همچنین منافع تکاملیافته ناتو باشند. این گزینهها همچنین به تحکیم روند انتقال دموکراتیک قدرت در اروپا کمک کرده، از مأموریتها و عملیات ناتو پشتیبانی نموده و همینطور دفاع جمعی و بازدارندگی را تقویت میکند. بهواسطه برنامه مشارکت برای صلح، ناتو فهرستی از 1400 فعالیت مرتبط را برای چهل کشور شریک خود در جهان فراهم میکند. بر این اساس، شرکای ناتو میتوانند حوزه، تمرکز و میزان همکاری خود با ناتو را انتخاب کنند.
اما در شرایط فعلی، فشارهای زیادی برای انطباق بخشی به برنامههای مشارکتی برای اطمینان از ادامه حمایتها از منافع ناتو وجود دارد. چراکه اکثر اعضای غیر عضو در ارتقای همکاریهای امنیتی یا رایزنیهای سیاسی در مناطق جغرافیایی مختلف کوتاهی کردهاند. آنها همچنین ظرفیتها و توانمندیهای ناتو را در جهت اهداف خود به کار بردهاند. علاوه بر این، برای فعالیتهایی که کشورهای شریک برای آنها بیشترین اهمیت را قائل هستند، ازجمله ایجاد پیوند میان نیروهای امنیتی محلی با ناتو، بودجه کافی وجود ندارد. در چنین شرایطی ناتو باید سه دستور کار را در پیش گیرد؛
نخست، ناتو باید اطمینان حاصل کند که ظرفیت و انعطافپذیری لازم در برنامههای مشارکتی آن دیدهشده است. بهویژه آنکه چین از اهرم قدرت اقتصادی خود برای گسترش همکاریهای امنیتی استفاده میکند و پکن به همراه روسیه اعتبار ناتو را تضعیف میکند. تقویت نهادهای امنیت جمعی به مقابله با تهدیدهای چین و روسیه بهویژه در گرجستان، عراق، اردن، مولداوی و تونس کمک میکند. درعینحال، باید توجه بیشتری به اوکراین، بالکان غربی و مناطقی شود که دارای نهادهای ضعیف هستند یا دموکراسی آنها در حال ضعیف شدن است.
افزایش ظرفیتهای برنامههای مشارکتی ناتو میتواند زمینههای همکاری با ناتو حتی در میان کشورهای بیطرف را فراهم کند، چراکه ناتو از استانداردهای نظامی قابلشناسایی بینالمللی و توانایی نقشآفرینی در اتحادیه اروپا، سازمان ملل یا سایر عملیات چندجانبه برخوردار است. ناتو باید برای غلبه بر محدودیتهای رزمایش نظامی مشترک، بهویژه برای ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و نیوزیلند نیز تلاش کند.
دوم، ناتو باید رایزنیهای سیاسی درباره خطرات چین را تسریع کند، بهویژه در مورد کشورهایی که در دایره ابتکار کمربند و جاده چین قرار دارند.
و سرانجام، ناتو باید مرزهای جدیدی را در همکاری علمی و فناوری با کشورهای شریک و اتحادیه اروپا ایجاد کند. ازجمله آنکه ناتو باید هر چه سریعتر هنجارها و استانداردهای لازم در فنآوریهای مخرب در حال ظهور را تعیین کند تا مانع از عملیات سایبری چین و روسیه شود.
درمجموع برنامههای مشارکتی ناتو باید با منافع سازمان ناتو در سراسر جهان سازگار شوند، زیرا این سازمان با ظهور بیشتر چین دستوپنجه نرم میکند و درعینحال باید چالشهای بیشمار دیگری را نیز برطرف کند. مفهوم استراتژیک جدید، رویکرد همکاریهای امنیت جمعی را بهروزرسانی میکند. ناتو باید سطح بالاتری از جاهطلبی را برای مشارکت اعضای غیر عضو خود تعیین کند و به آنها کمک مالی کند تا بیشازپیش برای همکاری متمایل شوند.
عدم موفقیت برنامههای مشارکتی ناتو درزمانی که جامعه یورو-آتلانتیک برای رویارویی با یک نظم جهانی مناقشه آمیز به شبکه گستردهتری از شرکا نیاز دارد، باعث خواهد تا نقش این سازمان بسیار کمرنگ شود.
0 Comments