جدیدترین مطالب

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

سیاست تحریم‌ها؛ میراث دوران مغول

شورای راهبردی آنلاین – رصد: سیاست مدرن اعمال تحریم‌ها تا حدودی به شیوه‌های مدیریتی گروه ترکان طلایی مغول یا اردوی زرین شباهت دارد.

ایوان تیموفیف در تحلیلی که اندیشکده روسی شورای روسیه منتشر کرد، نوشت: یکی از عناصر آن‌ها ایجاد نظامی از برچسب‌ها (جارلیگ‌ها)، دستورات یا مجوزهایی بود که توسط خان برای دست‌نشاندگانش صادر می‌شد.

به نظر می‌رسد منطقی است که در مورد شیوه‌های اردوی زرین در رابطه با روسیه بحث و به ماهیت «آسیایی» قدرت سیاسی آن، استبداد و تمرکز بیش‌ازحد قدرت اشاره کنیم. برخی از شیوه‌هایی که امپراتوری‌ها اجرایی می‌کردند، به نظر جهانی می‌رسد. امروزه می‌توان این شیوه‌ها را در سیاست آمریکا و تا حدودی در سیاست اتحادیه اروپا مشاهده کرد.

از دیدگاه هنجاری، امپراتوری نامیدن ایالات‌متحده و اتحادیه اروپا تقریباً معادل یک اقدام تحریک‌آمیز سیاسی است. ساختار دموکراتیک دولت‌های منفرد، نافی وجود روابط اجباری بین آن‌ها و تعیین سطح روابط آن‌ها با دیگر دولت‌ها نیست.

ایالات‌متحده در قرن بیستم واقعاً توانست یک جامعه بین‌المللی منحصربه‌فرد ایجاد کند که می‌توان آن را «امپراتوری نرم» نامید. هسته اصلی آن، بدون شک، زور و اجبار به عنوان یک ابزار است. این امپراتوری در نتیجه جنگ جهانی دوم شکل گرفت که در آن ایالات‌متحده به همراه متحدانش تعدادی از دولت‌های بزرگ (ایتالیا، آلمان، ژاپن) را شکست دادند و سپس آن را اشغال کردند.

بااین‌حال، برتری اقتصادی، فناوری و مالی ایالات‌متحده بسیار مهم‌تر بود. پیروزی در جنگ سرد و فروپاشی بلوک شوروی را می‌توان اوج توسعه «امپراتوری نرم» آمریکا و جهانی‌شدن دانست که در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم اوج گرفت و به قله خود رسید.

اروپا نیز به‌نوبه خود «امپراتوری نرم» خود را ایجاد کرده است که اساساً متفاوت از ایالات‌متحده است، اما درعین‌حال ارتباط نزدیکی با آن دارد. این امپراتوری هرگز مبتنی بر اجبار نظامی-سیاسی نبود. اتحادیه اروپا از طریق تحکیم استانداردها، قوانین و بروکراسی خود، رابطه قدرت و اجبار را با کشورهای عضو خود و در مدار نفوذ اقتصادی خود برقرار کرده است که دست‌کمی از استفاده مؤثرتر از زور ندارد.

قدرت مالی و اقتصادی ایالات‌متحده و اتحادیه اروپا یکی از عواملی است که به «امپراتوری» آن‌ها اجازه می‌دهد «نرم» باقی بمانند. تحریم‌های اقتصادی را می‌توان فناوری کلیدی «امپراتوری‌های نرم» مدرن در نظر گرفت. سیاست مدرن تحریم‌ها همچنین موجب تناسخ عمل صدور «جارلیگ» می‌شود. وزارت خزانه‌داری ایالات‌متحده با اعمال محدودیت در یک منطقه خاص می‌تواند برای مثال مجوز عمومی صادر کند که معاملات خاصی را مجاز می‌کند. صدور مجوزهای مشابه در سیاست اتحادیه اروپا نیز امکان‌پذیر است.

در چارچوب سونامی تحریم‌ها، روسیه باید با به یاد داشتن تجربه دوره اردوی زرین، با شیوه قدیمی مقابله با ممنوعیت‌ها و «جارلیگ‌ها» مواجه شود. «جارلیگ» در جایی صادر می‌شود که منافع آغازکنندگان تحریم‌ها ایجاب کند. آن‌ها همچنین ممکن است به‌عنوان پاداش برای «تغییر رفتار» صادر شوند. «تغییر رفتار» یکی از اهداف اصلی و غایی دکترین مدرن سیاست تحریم هم هست. بر این اساس، روسیه می‌تواند به اتکای خود به «جارلیگ‌ها» ادامه دهد یا شرایطی ایجاد کند که تحت آن محدودیت‌های خارجی قابل دور زدن باشد.

تجربه گروه اردوی زرین مغول، مانند بسیاری از امپراتوری‌های دیگر، این است که وقتی انبوهی از بازیگران آن‌ها را نادیده بگیرند، «جارلیگ‌ها» معنای خود را از دست می‌دهند. «امپراتوری‌های نرم» غربی همچنان حاشیه امن وسیعی برای خود خواهند داشت. بااین‌حال، مقاومت بازیگران اصلی مانند روسیه ممکن است به‌تدریج سلطه آن‌ها را تضعیف کند.

مشارکت چین در این فرآیند چالش جدی‌تری را برای «امپراتوری‌های نرم» ایجاد خواهد کرد. سیاست چین بسیار محتاطانه خواهد بود، اما تجربه حمله اقتصادی به چین در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ در ایالات‌متحده، پکن را مجبور کرده است تا اقداماتی را برای تضمین حاکمیت اقتصادی خود و توسعه سازوکارهای صیانت از خود در صورت تشدید غیرقابل‌اجتناب اتخاذ کند.

تاکنون، چین «جارلیگ» را برای شرکت‌های بزرگ خود تحمل کرده است. بااین‌حال، سؤال این است که فروتنی به این سبک تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *