کیت کلارنبرگ در گزارشی تحقیقی شرح می‌دهد که چگونه پاسخ کوبنده ایران با حملات موشکی بی‌سابقه، گنبد آهنین را به زانو درآورد، شبکه جاسوسی موساد را نابود کرد و اقتصاد اسرائیل را با خسارات میلیاردی مواجه ساخت، درحالی که اتحاد بی‌سابقه مردم ایران پشت دولتشان، محاسبات غرب را به کلی برهم زد.

کیت کلارنبرگ، روزنامه‌نگار تحقیقی و همکار «مینت‌پرس نیوز» که نقش سرویس‌های اطلاعاتی را در شکل‌دهی به سیاست و برداشت‌ها بررسی می‌کند، در گزارشی که اندیشکده اوراسیاریویو منتشر کرد، نوشت: در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵، تل‌آویو حمله‌ای را آغاز کرد که بسیاری از ناظران بین‌المللی و مقامات ایرانی آن را حمله نظامی بی‌دلیل به ایران توصیف کرده‌اند. نتایج اولیه حمله چنان مقامات اسرائیلی را به وجد آورد که ادعاهایی آتشین مطرح و از آمریکا دعوت کردند تا رسماً در «حذف» برنامه هسته‌ای تهران مشارکت کند و به طور ناشناس به رسانه‌ها اطلاع دادند که «یک پویش چندوجهی اطلاعات نادرست» که دونالد ترامپ در آن «شرکت‌کننده فعال» بود، «برای متقاعد کردن ایران به اینکه حمله به تأسیسات هسته‌ای‌اش قریب‌الوقوع نیست» دنبال شده است.

پاسخ کوبنده تهران به حمله نظامی تل‌آویو به سرعت به شکل موجی از حملات موشکی آغاز شد که خسارات بی‌سابقه‌ای به تل‌آویو و حیفا وارد کرد. ارزیابی تأثیر آن بر تأسیسات نظامی اسرائیل به دلیل سیاست سانسور سختگیرانه داخلی دشوار است. با این حال، بمباران‌های ایران به طور مشهود اسرائیلی‌ها را به سمت پناهگاه‌ها سوق داد، در حالی که بسیاری دیگر از اسرائیل به خارج از شهرها گریختند. این یک مهاجرت جمعی از اسرائیل بود که از 7 اکتبر 2023 تاکنون نیز با کاهش گسترده جمعیت مواجه بوده است. دولت اسرائیل از آن زمان به دنبال اجرای ممنوعیت‌های قانونی و سوال‌برانگیز برای خروج شهروندان خود بوده است.

مقامات تل آویو در 19 ژوئن لاف‌زنی را کنار گذاشتند و رسانه‌های غربی در حال توضیح این مساله بودند که چرا گنبد آهنین نتوانسته حملات ایران را دفع کند. حمله بی‌وقفه ایران به اسرائیل تا 22 ژوئن، زمانی که آمریکا رسماً وارد جنگ شد، با سرعت ادامه یافت. ترامپ با افتخار اعلام کرد که برنامه هسته‌ای ایران «محو» شده است. تهران در پاسخ، پایگاه آمریکا در قطر را هدف قرار داد. سپس ایران و اسرائیل پیش از آنکه با اکراه آتش‌بس را بپذیرند به مدت دو روز دیگر به تبادل موشک پرداختند که خسارات بسیار بیشتری به اسرائیل وارد کرد.

آتش‌بس تاکنون پابرجا است. در این میان، ادعاهای آمریکا مبنی بر آسیب رساندن، چه رسد به نابودی، به تأسیسات هسته‌ای ایران، به سرعت از بین رفته است؛ همانند ادعاهای اسرائیل در این باره که حمله ۱۳ ژوئن به دلیل اینکه ایران در آستانه دستیابی قریب‌الوقوع به سلاح‌های هسته‌ای بود، یک ضرورت فوری محسوب می‌شد.

با فروکش کردن گرد و غبار، به طور فزاینده‌ای آشکار می‌شود که «جنگ ۱۲ روزه» مدت‌ها در حال برنامه ریزی بوده و یک فاجعه تمام‌عیار برای تل‌آویو و واشنگتن، به همراه پیامدهایی گسترده برای منطقه و فراتر از آن بوده است.

علی ابونیمه، یکی از بنیانگذاران «انتفاضه الکترونیک»، به «مینت‌پرس نیوز» گفت: «نتانیاهو می‌خواست محرک تغییر رژیم در تهران باشد و آمریکا را به جنگی گسترده‌تر بکشاند. او در هر دو مورد شکست خورد و اکنون ایران قوی‌تر است، شهروندانش با یکدیگر متحدتر و پشت دولت خود هستند.» با افتخار حرف زدن درباره این که مذاکرات هسته‌ای ترامپ یک حیله بوده «به این معنی است که نه تنها ایران، بلکه بسیاری از کشورهای دیگر در سراسر جهان دیگر هرگز به دیپلماسی آمریکا اعتماد نخواهند کرد.»

تایلر ویور، یک کهنه سرباز ارتش آمریکا که یک حساب کاربری محبوب «ایکس» را اداره و تحلیل‌ها و تفسیرهای نظامی منتشر می‌کند، گفت: «ایران توانایی مداوم خود را برای نفوذ به دفاع موشکی اسرائیل و آسیب رساندن یا نابودی زیرساخت‌ها و سیستم‌های رزمی اسرائیل نشان داد.» «اسرائیل مطمئناً جنگ ۱۲ روزه را باخت». «این «نمایش بزرگ» آنها علیه ایران بود و نتایج آن با تلاش انجام شده مطابقت نداشت. مؤثرترین سلاح اسرائیلی‌ها شبکه تهاجمی ایجاد شده در داخل ایران به لطف موساد بود که اکنون از بین رفته است و احتمالاً قابل بازسازی نیست.»

در حمله اسرائیل، مقادیر زیادی مهمات مصرف شد که هزینه مالی زیادی به همراه داشت. یک مشاور مالی سابق رئیس ستاد ارتش اسرائیل تخمین می‌زند که تنها ۴۸ ساعت اول عملیات ناموفق تل‌آویو ۱.۴۵ میلیارد دلار هزینه داشته است که تقریباً ۱ میلیارد دلار آن فقط صرف اقدامات دفاعی شده است. در همین حال، اقتصاددانان دولتی هزینه روزانه عملیات نظامی را ۷۲۵ میلیون دلار تخمین زده‌اند. طبق گزارش‌ها، تل‌آویو ظرف پنج روز به طرز خطرناکی با کمبود رهگیرهای موشکی مواجه شد، با وجود این که آمریکا ماه‌ها قبل از این «مشکلات ظرفیت» آگاه بوده و ماه‌ها صرف «تقویت دفاع اسرائیل با سیستم‌های زمینی، دریایی و هوایی» کرده بود. این امر به نوبه خود «نگرانی‌هایی را در مورد کاهش رهگیرهای خود آمریکا» در پنتاگون ایجاد کرده است. بر اساس گزارش ژوئیه ۲۰۲۴ موسسه رند، که توسط وزارت دفاع تأمین مالی می‌شود، واشنگتن با هیچ سرعت یا مقیاسی نمی‌تواند ذخایر این مهمات را دوباره پر کند.

هاآرتص تخمین می‌زند که تلفات غیرنظامی و اقتصادی جنگ ۱۲ روزه علیه اسرائیل ممکن است به میلیاردها دلار برسد. هزینه‌های بازسازی صدها میلیون دلار پیش‌بینی شده است. اکثر صنایع در طول این درگیری متوقف شده‌اند و فشار بر اقتصاد شکننده تل‌آویو را تشدید کرده‌اند. در مجموع، توانایی اسرائیل برای تحمل یک رویارویی طولانی‌تر یا شدیدتر با ایران، از نظر نظامی یا مالی، و ظرفیت ایالات متحده برای ارائه پشتیبانی مداوم، به طور فزاینده‌ای نامشخص به نظر می‌رسد.

علیرغم برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای که ظاهراً به دوران دولت بایدن برمی‌گردد، از جمله سناریوهای مانور جنگی متمرکز بر برنامه هسته‌ای ایران، تحلیلگران تأثیر محدود حمله اسرائیل را زیر سوال برده‌اند. علاوه بر این، مشخص شده است که مقامات ارشد اسرائیلی از ماه مارس برای حمله ۱۳ ژوئن آماده می‌شدند و به دنبال حمله قبل از «بازسازی پدافند هوایی ایران تا نیمه دوم سال» بودند.

این سوال که در ادامه چه اتفاقی می‌افتد همچنان بی‌پاسخ است. الکس مک‌کی، از موسسه مارکس انگلس لنین و موسسه «افول و سقوط»، خاطرنشان کرد که اگرچه «آخرین تلاش برای تغییر رژیم به پایان رسیده اما توطئه‌های امپراتوری انگلیسی-آمریکایی و واسطه اسرائیلی آن علیه ایران ادامه خواهد یافت»، زیرا «قدرت‌های امپریالیستی نمی‌توانند ایران را به عنوان یک ملت مستقل و دارای حاکمیت بپذیرند.»

با این حال، او معتقد است که «شکست کامل» عملیات اخیر علیه ایران را نمی‌توان دست‌کم گرفت. این شکست ضعف و آسیب‌پذیری آمریکا-اسرائیل را به وضوح آشکار کرد.

مک‌کی به مینت‌پرس گفت: «وقتی مشخص شد که کودتای مورد انتظار یا انقلاب رنگی محقق نخواهد شد، فقط تعدادی گزینه نامطلوب برای آمریکا باقی ماند.» وی با ذکر این که «قدرت‌های امپریالیستی جهان (به جای جنگ زمینی طولانی مدت) ترجیح می‌دهند جنگ‌های خود را از طریق نیروی هوایی، اقدامات تروریستی، ارتش‌های نیابتی، جاسوسی و براندازی فرهنگی انجام دهند»؛ افزود: جنگ هوایی گسترده علیه ایران نیز «خطرات عظیمی را به همراه دارد»، مانند بستن تنگه هرمز توسط ایرانی‌ها یا هدف قرار دادن زیرساخت‌های نفتی در سراسر کشورهای خلیج فارس که میزبان پایگاه‌های آمریکا هستند. هر دو رویکرد «منجر به افزایش قیمت نفت و فرو بردن اقتصاد کشورهای امپریالیستی در رکود عمیق» خواهد شد.

اگرچه حمله موشکی تهران ممکن است پایان یافته باشد، اما بدون هیچ تردیدی ایران همچنان در جنگ با اسرائیل و عروسک‌گردان‌های غربی تل‌آویو است و در نتیجه باید همواره هوشیار باشد. بدیهی است که این دیدگاه به طور گسترده در بین شهروندان ایرانی مشترک است. مردم به جای بی‌ثبات کردن و تجزیه کشور و ایجاد فروپاشی دولت انقلابی، بیش از هر زمان دیگری علیه قدرت‌های غربی متحد هستند.

اگر اسرائیل دوباره تلاش کند تا جنگی تمام عیار با ایران به راه بیندازد، با دشمنی بسیار آماده‌تر روبرو خواهد شد که از حمایت داخلی برای پیروزی کامل برخوردار است، که ممکن است به معنای نابودی نهایی تل آویو و نابودی پایگاه‌های ایالات متحده در سراسر غرب آسیا باشد. با توجه به اینکه چین در 26 ژوئن جلسه اضطراری با وزرای دفاع ایران و روسیه تشکیل داد، احتمالاً تهران نیز مسلح‌تر ظاهر خواهد شد. اکنون نوبت نتانیاهو است که حرکت بعدی را انجام دهد، که ممکن است آخرین حرکت او باشد.