جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
رئیس‌جمهور آمریکا، بازنده اصلی تغییرات در اروپا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در کشورهای عضو اتحادیه اروپا به شکست حزب ویکتور اوربان در انتخابات پارلمانی مجارستان به‌عنوان یک تحول ژئوپلیتیک مهم نگاه می‌شود که جایگاه روسیه را در اروپا تضعیف می‌کند. این دیدگاه به‌ویژه از سوی دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، ابراز شده است.»
دمیتری ترنین، رئیس «شورای امور بین‌الملل روسیه» در یادداشتی که در وب‌سایت این اندیشکده منتشر شد، نوشت: «البته چنین برداشتی کاملاً اغراق‌آمیز است. اوربان هرگز یک سیاستمدار طرفدار روسیه نبود. او یک ملی‌گرای میانه‌روی مجارستانی بوده و هست. ارتباطات اوربان با مسکو همواره در جهت تأمین منافع مجارستان، به‌ویژه در بخش انرژی، انجام می‌گرفت. اختلافش با کی‌یف نیز نه به‌دلیل همدلی با روسیه، بلکه ناشی از نادیده گرفتن منافع مجارستان از سوی اوکراین در زمینه انرژی و رفتار با اقلیت مجارستانی در ترانس کارپاتیا بوده است.
نباید فراموش کرد که بوداپست در دوره اوربان، به بسته‌های تحریمی اتحادیه اروپا علیه روسیه رأی مثبت داد و مجارستان به صورت یک عضو عموما وفادار به ناتو باقی ماند، در عین حال اوربان به عنوان نزدیک‌ترین متحد فکری ترامپ در اروپا در نظر گرفته می‌شد. اگر کسی در اروپا متحد خود را از دست داده باشد، آن شخص رئیس‌جمهور ایالات متحده است.
تغییر قدرت در بوداپست البته پیامدهایی خواهد داشت. دولت جدید مجارستان احتمالاً وتوی وام ۹۰ میلیارد یورویی به کی‌یف را لغو خواهد کرد و بدین‌ترتیب بروکسل را از نیاز به استفاده از «راهکارهای خلاقانه» از پیش تدارک‌دیده شده بی‌نیاز می‌سازد. در حال حاضر در کی‌یف، کنار رفتن دشمن شخصی زلنسکی را جشن می‌گیرند، اما این شادی‌ها احتمالاً دوام چندانی نخواهد داشت. احساسات فروکش می‌کنند و منافع به عنوان ملاک اصلی محاسبات جایگاه خود را حفظ خواهد کرد.
همان‌طور که پیتر ماگیار، رهبر حزب پیروز اعلام کرد، نیازهای اقتصاد مجارستان ادامه گفت‌وگو با روسیه در خصوص مسائل انرژی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند. در واقع، این موضوع اصلی گفت‌وگوها در مسکو با اوربان و وزیر خارجه‌اش بوده است. دولت جدید احتمالاً رویارویی کمتری با دیوان‌سالاری بروکسل خواهد داشت، اما می‌توان انتظار داشت که مسیر «حاکمیت‌گرایانه» مجارستان تا حد زیادی بدون تغییر باقی بماند.
از نگاه روسیه، تغییر قدرت در مجارستان تحول عمده‌ای ایجاد نمی‌کند. فضای روابط دو طرف احتمالاً تا حدی خشک‌تر و سردتر خواهد شد، اما عمل‌گرایی همچنان حاکم خواهد بود. دقیقاً بر همین مبنا، یعنی روابط عمل‌گرایانه با دولت‌های مستقل، نه بر پایه یک ساختار ایدئولوژیک بلوک‌محور، می‌توان روابط با کشورهای اوراسیای غربی (به عبارت دیگر، اروپا) را در بلندمدت توسعه داد. مجارستان از این نظر نمونه خوبی است.
0 Comments