شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
رژیم صهیونیستی از زمان انتخابات پارلمانی در ۱۷ سپتامبر که پیروز مشخصی نداشت، با بنبستی سیاسی مواجه شده است که دولت نتانیاهو، نخست وزیر ۱۳ ساله اين رژيم را تهدید میکند. تا به امروز هیچ یک از دو حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو و آبی- سفید به رهبری بنی گانتس موفق به تشکیل اکثریت با همپیمانان خود نشدند که این امر موجب شد روون ریولین، رئیس این رژیم راهحلی میانه را در پیش بگیرد و نتانیاهو را در شرایط حاضر در سمت خود ابقا کند و در صورتی که در هفتههای آتی به اتهامات فساد محکوم شود، از سمت خود کنارهگیری کند؛ اتهاماتی مانند فساد، کلاهبرداری و سوءاستفاده از اعتماد که البته وی همه را رد کرده است.
لذا در حال حاضر بنیامین نتانیاهو برخلاف انتظاراتی که پیش از انتخابات داشت در موقعیت بسیار ضعیفتری قرار گرفته است. مهمترین دلیل پیدایش چنین وضعیتی نتایجی است که از انتخابات حاصل شد و وی برخلاف تصوراتش نتوانست آرای تعیینکنندهای در این انتخابات کسب کند. البته رقابت و مناسبتهای حزبی که از گذشته در رژيم صهيونيستي وجود داشته از جمله عوامل تاثیرگذار در کاهش این موقعیت به شمار میرود. نگاه و مروری بر روند و چگونگی تشکیل دولت طی دو دهه گذشته در رژيم صهيونيستي و همچنین مناسبات ناشی از رقابتهای فشرده حزبی همواره از جمله موانع جدی بر سر راه کسب آراي تعیین کننده برای احزاب بوده است. همین عامل منجر به تشکیل دولت های ائتلافی در اين رژيم شده است.
دلیل دیگر این موقعیت ضعیف به مناقشات او بر سر موضوع امنیت رژيم صهيونيستي و به خصوص به مناقشاتی برميگردد که با آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ این کشور داشت و موجب استعفای لیبرمن شد؛ لذا او تبلیغات وسیعی را علیه نتانیاهو به عنوان عامل ناامنی و پیدایش امنیت شکننده در سرزمینهای اشغالی به راه انداخت.
در حال حاضر نتانیاهو با موانعی برای تشکیل کابینه مواجه است؛ اصلی ترین مانع او در تشکیل کابینه، عدم برخورداری از تعداد کرسیهای لازم برای کسب رای اعتماد و موافقت پارلمان است. عامل بعدی گسترش اختلافات حزبی و فشردهتر شدن رقابتهای سیاسی و همچنین عمیق تر شدن یک سلسله اختلافات شخصی میان نتانیاهو و سران صهيونيستي است. بنابراین دیگر احزاب نه تنها از همکاری با نتانیاهو استقبال نمی کنند بلکه امیدوار هستند با شکست او در روند تشکیل کابینه این ماموریت به رقیب او یعنی بنی گانتس واگذار شود.
به ویژه آنکه گانتس و برخی دیگر از سیاستمداران نزدیک به وی کوشیدهاند تا با ایجاد ساختار جدید حزبی امیدواریهایی را در بخشی از جامعه صهیونیستی ایجاد کنند و درصدد ایجاد روزنههایی برای عبور از مشکلات متعدد فعلی در اسرائیل برآیند.
این در حالی است که مسائل عقیدتی و سیاسی مناسبات احزاب اسرائیلی را به مناسباتی نه تنها رقابت آمیز بلکه خصمانه تبدیل کرده است؛ مسئله ای که همواره در سرزمین های اشغالی موجب کوتاه شدن عمر دولت ها بوده است. دیگر مانعی که بر سر راه نتانیاهو وجود دارد تحقق نیافتن برخی وعدهها در حوزه سیاست خارجی و شکست برنامههای او برای تثبیت موقعیت این رژیم است. نتانیاهو به مردم اسرائیل و احزاب سیاسی وعده داده بود که برنامههایش برای تحقق معامله قرن خواهد توانست موازنه قدرت را در منطقه به نفع اسرائیل تغییر دهد و پیرو آن تهدیدات منطقهای که در دوران نخست وزیری نتانیاهو به شدت افزایش یافته، کاهش یابد.
در مقطع کنونی از دیدگاه بسیاری از مقامات اسرائیلی، آسیب پذیری فعلی این رژیم ایجاب می کند که مقامات حزبی باز هم مانند دوران آریل شارون و برخی دیگر از مقاطع گذشته به سمت و سوی تشکیل دولت وحدت گام بردارند و در شرایطی که رژيم صهيونيستي از هر جهت ضعف های بزرگی را تجربه می کند، به یک همکاری عملی تن دهند.
از طرف دیگر کسب آراي تقریبا مشابه از سوی نتانیاهو و گانتس از جمله دیگر عواملی است که طرفین را به همکاری با یکدیگر دعوت می کند، چرا که هر گونه رقابتی در این شرایط، به رقابتی فرسایشی تبدیل شده و زمینه سقوط پی در پی دولت و درنتیجه آسیب پذیرتر شدن این رژیم را فراهم می کند.
با توجه به این مسئله است که احتمال ادامه رقابت های بی ثمر در میان احزاب اسرائیلی کاهش یافته و احتمال همکاری و همگرایی برای تشکیل کابینه افزایش می یابد. به ویژه که شخصیت های مذهبی در رژيم صهيونيستي و همچنین صاحب منصبان با سابقه سیاسی در این رژیم پیوسته تاکید می کنند که شرایط حاضر شرایطی نیست که این رژیم به دلیل رقابت های سیاسی موقعیت ضعیف خود را به موقعیتی باز هم ضعیف تر تبدیل کند. بنابراین نتانیاهو همچنان به تلاش های خود برای تشکیل کابینه و کسب نظر مثبت گانتس ادامه خواهد داد، البته اگر موانعی که بدان اشاره شد منجر به کناره گیری وی از این موقعیت نشود.
0 Comments