جعفر قنادباشی/ کارشناس مسائل خاورمیانه

البته ورود به چنین مرحله‌ای به خودی خود، به معنای هوشمندی و درک شرایط کنونی عراق و منطقه توسط مقامات و شخصیت‌های سیاسی عراق و بیانگر عبور موفقیت‌آمیز از مرحله‌ای است که می‌توانست به دلیل توطئه‌های متعددی که وجود داشت عراق را در یک بن‌بست سیاسی قرار دهد. به هر ترتیب انتخاب محمد الحلبوسی به عنوان رئیس‌ پارلمان در شرایط کنونی این کشور، یک شاخص گویا از پیدایش وفاقی است که میان احزاب و گروه‌های سیاسی به‌وجود آمده است و برای کسانی که خواستار شناخت شرایط کنونی حاکم برعراق هستند، نشانه‌های روشنی مبنی بر تلاش احزاب عراقی برای ورود به مرحله آرام و سازنده به شمار می‌رود. به خصوص آنکه بلافاصله بعد از انتخاب رئیس پارلمان، سخن از انتخاب نخست‌وزیری آقای عادل عبدالمهدی به میان آمد و امیدواری‌ها را در عراق برای تحقق آنچه که مردم عراق بدان نیاز دارند، افزایش داد. با توجه به نوع ساختار سیاسی عراق، که پارلمان نقش محوری و بسیار تعیین کننده ای در انتخاب دست‌اندرکاران قوه مجریه، انتخاب نخست‌وزیر و سپس اعضای کابینه دارد، تفاهمات و توافقات جدید، به مفهوم ایجاد شرایطی است که به تحکیم ارکان اصلی ثبات و آرامش در عراق می انجامد. همچنانکه می‌توان گفت با ادامه چنین روندی، تمام راه‌ها برای ادامه مداخلات خارجی مسدود خواهد شد. از این رو بدون علت نیست که همزمان با انتخاب رئیس‌ پارلمان و سپس بحث انتخاب نخست‌وزیر، رسانه‌های منطقه‌ای و متعلق به ارتجاع عربی، تبلیغات منفی خود را علیه روند کنونی عراق آغاز کرده و به عناوین مختلف تلاش دارند تا رویدادهای چند روز اخیر عراق را در مسیری غیر از مسیر منافع ملی این کشور، تفسیر کنند.

این در حالی است که آنچه طی چند روز گذشته در عراق روی داده است، مبتنی بر انتخاباتی است که با آرای مردم عراق شکل گرفته و صحت نتایج آن در مراحل مختلف مورد تایید واقع شده است. این بدان معنا است که رئیس پارلمان عراق، منتخب نمایندگانی است که در انتخاباتی سالم و سراسری از جانب مردم انتخاب شدند و انتخاب نخست‌وزیر جدید نیز مبتنی بر یک روند دموکراتیک و قانون اساسی‌ای است که مورد قبول عموم مردم عراق است.

با این اوصاف شرایط مطلوبی در عراق ایجاد شده است که به نمایندگان پارلمان این اجازه را می‌دهد تا نه تنها زمینه برنامه‌ریزی و تدوین برنامه‌های توسعه در این کشور را فراهم کنند بلکه در عرصه سیاست خارجی راهبردهای مربوط به تنظیم روابط عراق با دیگر کشورها را نیز مشخص ‌سازند. ‍پیدا است که در چنین شرایطی فرصت بهتری برای دولت و ملت عراق جهت برقراری و گسترش روابط با دوستان این کشور و اتخاذ سیاست‌های مناسب برای مقابله با دشمنان عراق فراهم می‌شود. کما اینکه اکثر قریب به اتفاق تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌ها بر این امر تاکید دارد که علاقمندی دست اندرکاران جدید قوه مقننه و مجریه عراق به تامین منافع ملی این کشور،  به دوستی بیشتر با جمهوری اسلامی ایران و نزدیکی بیشتر روابط دو کشور می‌انجامد.  در این چنین فضایی، قاعدتاً کشورهایی که در منطقه یا در سطوح جهانی، بانیان پیدایش داعش و حامیان این گروهک تروریستی در تخریب زیرساخت ها و کشتار های فجیع در عراق بوده‌اند نخواهند توانست بر سیاست راهبردی این کشور تاثیر گذاشته و نتایج حاصل از انتخابات اخیر مردم عراق را به نفع خود مصادره کنند.

در واقع با انتخاب رئیس پارلمان و نخست‌وزیر جدید عراق، راه‌های نفوذ و مداخله ارتجاع منطقه و قدرت‌ّهای غربی برای ورود به این کشور مسدودتر شده است و همه توطئه‌هایی که طی چند ماه اخیر برای تاثیرگذاری بر روند تحولات عراق به کار برده‌اند خنثی خواهد شد.

البته این به معنای پایان کوشش‌های مداخله ائتلاف عربی- غربی علیه عراق نخواهد بود بلکه می‌توان پیش‌بینی کرد که ائتلاف مذکور بازهم درصدد برآید تا روند کنونی را که مبتنی بر دستیابی مردم عراق به خواسته‌هایشان است متوقف سازد. ولیکن با توجه به تجاربی که از مردم عراق در افت و خیزهای اخیر مشاهده شده است  قاعدتا این کوشش آنها نیز در مراحل آتی با شکست های جدّی مواجه شد.