شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
داود احمدزاده *
محور عبری- عربی و حتی آمریکا با تصور برهم زدن توازن قوا به ضرر جبهه مقاومت درپی سرنگونی بشار اسد و تحکیم جریانهای غربگرا در منطقه برآمده بودند. همچنین قبل از برگزاری انتخابات نیز آشکارا هجمه سنگینی علیه حزبالله در سطح رسانههای منطقهای نزدیک به عربستان و رژیم صهیونیستی و حتی برخی کشورهای اروپایی به راه افتاده بود.
دلیل این هجمه آن بود که حضور حزبالله هم در درون لبنان و هم در منطقه به منزله تقویت محور مقاومت به رهبری ایران محسوب میشد، لذا اولین پیامد پیروزی جریان 14 مارس در انتخابات اخیر، تقویت هر چه بیشتر جریان مقاومت و به تبع آن بیاثر شدن هجمهها و حملات سنگین نظامی و رسانهای علیه این نیروها خواهد بود.
دوم اینکه در داخل لبنان نیز برخلاف تصور جریانهای غربگرا وابسته به سعد حریری و جریان المستقبل، پیروزی جریان حزبالله به نوعی در ایجاد ثبات و پایداری لبنان و مقاومت در قبال توطئههای رژیم صهیونیستی اثربخش خواهد بود. از دیگر سو باید اضافه کرد که جریان غربگرا به رهبری حریری نمیتواند خارج از قواعد بازی در داخل لبنان نسبت به تشکیل دولت جدید بدون حضور قوی و سازنده نیروهای ائتلاف به رهبری حزبالله اقدام اساسی اقدام کند.
باید توجه داشت از جمله دولتهایی که از پیروزی حزبالله و جریانهای وابسته به آن در انتخابات پارلمانی اخیر به شدت ناراحت شدند، دولتهای ریاض و تلآویو بودند. درواقع این پیروزی تلخترین خبر برای تلآویو و برخی از کشورهای عرب همفکر با این رژیم قلمداد میشود.
با این تفاسیر باید منتظر گسترش حملات سیاسی و یا برخی اقدامات شتابزده نظامی از جانب رژیم صهیونیستی با مشارکت عربستان علیه حزبالله و محور مقاومت به دلیل پیروزیهای اخیر پارلمانی باشیم، چرا که هم عربستان و هم اسرائیل به دنبال خلع سلاح حزبالله و تضعیف داخلی و منطقهای آن هستند. در عین حال اولین واکنش مقامات صهیونیست به این پیروزی این بود که هرگونه تهدید یا پرتاب موشک از سوی لبنان که از جانب حزبالله یا نیروهای امل باشد به منزله حمله نظامی از طرف دولت لبنان تلقی خواهد شد و رژیم صهیونیستی این حق را برای خود با هدف حمله همه جانبه علیه لبنان و نیز تحریمهای متعدد در حوزه سیاسی و اقتصادی قائل خواهد بود.
همزمان تجربه تلخ و تکرار دخالتهای قبلی عربستان در وادار ساختن سعد حریری، نخست وزیر لبنان به استعفا و ایجاد تزلزل در ارکان سیاسی این کشور نشان میدهد که ممکن است ریاض بار دیگر برای تحت فشار قرار دادن لبنان و به ویژه طرفداران حزبالله ضمن قطع برخی همکاریها در حوزه تجاری و سیاسی از مهرههای نزدیک به خود برای ایجاد بیثباتی و دوره آشوب سیاسی بار دیگر استفاده کند.
نکته آخر و پایانی که میتوان به آن اشاره کرد اینکه انتخابات اخیر نشان داد که حزبالله به عنوان یک متغیر مستقل توان اثرگذاری داخلی و منطقهای خود را حفظ کرده و برعکس برخی از تصورات اشتباه تحلیلگران غربی، حزبالله نه در قالب یک نهاد نظامی صرف، بلکه در قالب یک جریان اجتماعی-سیاسی از محبوبیت و مشروعیت کامل در داخل لبنان برخوردار است.
کارشناس مسائل خاورمیانه*
0 Comments