جدیدترین مطالب
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
أحدث المقالات
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
پشت پرده حمایت غرب از آتشبس سوریه
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اگرچه قطعنامه 2401 شورای امنیت با هدف به اصطلاح اعمال آتشبس 30 روزه در سوریه، مورد حمایت دولت های مخالف این کشور قرار گرفت و ایجاد دسترسی بشردوستانه به مناطق تحت محاصره نیز از هدف های دیگر آن عنوان شد، ولیکن شاید هیچکس را در سوریه نتوان یافت که نسبت به مقاصد واشنگتن و لندن در دادن رای مثبت به این قطعنامه تردید نداشته باشد.
جعفر قنادباشی*
رویداد های چند روز گذشته در غوطه شرقی دمشق و جاروجنجال رسانه های غربی درباره آن، نشان داد که قدرت های غربی در اعلام حمایت از برقراری آتش بس در سوریه، تاچه اندازه صادق هستند و ادعاهای آنان در این خصوص تا چه اندازه با واقعیت تطابق دارد.
آنچه مسلم است وقایع غوطه شرقی را باید نتیجه آخرین تلاش های معارضان سوری و حامیان منطقه ای و بین المللی آنان برای برافروختن مجدد شعله جنگ داخلی در این کشور و حاصل اجرای تازه ترین نقشه های توطئه آمیز واشنگتن جهت فراهم کردن زمینه های مداخلات نظامی مستقیم وغیر مستقیم در جنوب و غرب سوریه تلقی کرد؛ تلاش هایی که با ناامیدی در دستور کار مقامات سیاسی و نظامی آمریکا قرار گرفته و بخشی از تاکتیک های جدید برای اجرای راهبرد کلان این کشور جهت تضعیف دولت سوریه با هدف تأمین امنیت رژیم صهیونیستی بشمار می رود.
البته در صورت ظاهر آتشبس در سوریه که طرفهای بینالمللی و منطقهای از برقراری آن حمایت کردند، آتشبسی است که در مقطع کنونی میتواند زمینهساز حرکت سوریه به سمت ثبات و آرامش باشد و برخی اهدافی که در نشستهای مختلف آستانه، سوچی، ژنو و وین دنبال میشد را تحقق ببخشد. در واقع به همین منظور نیز دولت سوریه و همپیمانان این کشور همواره نه تنها از برقراری آتشبس در سوریه استقبال میکنند بلکه یکی از نخستین شروط و درخواستهای آنها برای هر تحولی در این کشور توقف جنگ و در پیش گرفتن راه های مسالمت آمیز است.
با این حال همه تجارب گذشته نشان داده است که طرفهای مقابل، هیچگاه در موضوع برقراری آتشبس صادق نبوده و همواره کوشیدهاند تا از برقراری آتشبس به منظور تجدید قوای گروههای تروریستی، احیای آنها و وارد کردن ضربات جدید به ارتش سوریه سوء استفاده کنند. بر اساس این تجارب، ادعاهای غرب در اعلام حمایت از برقراری آتشبس در سوریه، فریبی بیش نبوده است. روشن است که شرایط رو به آرامش کنونی در سوریه، تنها در نتیجه مقاومت ارتش سوریه و گرفتار نشدن در دامهای فریبی که بر سر راه آن پهن شده بود، حصول یافته است. چنانکه در نتیجه این مقاومتها و عملیات هوشمندانه ارتش سوریه، دامنه فعالیت های مسلحانه گروهکهای تروریستی- تکفیری در این کشور به مناطق بسیار محدودی منحصر شده و این گروهکها اینک در آستانه شکست کامل و پذیرش آخرین ضربات قرار گرفتهاند. براین مبنا موضوع برقراری آتشبس کنونی در سوریه و بویژه در غوطه شرقی تا اندازهای با موارد قبلی آتشبس در این کشور تفاوت دارد و آن اینکه در این عرصه، طرفین بینالمللی و ارتجاع منطقه میکوشند تا بار دیگر اوضاع سوریه را ناآرام ساخته و آشفتگیها و نابسامانیهای ناشی از جنگ داخلی را مجددا رقم بزنند. این در حالی است که کوششهای آمریکا برای بهرهبرداری از موضوع شکافهای قومیتی در شمال سوریه و تلاشهای این کشور برای سوءاستفاده از درگیریهای منطقه عفرین، نتوانسته است روند تحولات سوریه را به نفع دشمنان دمشق و مخالفان این کشور تغییر دهد.
لذا به نظر میرسد در اجرای راهبرد ناآرام سازی مجدد سوریه، تاکتیک سواستفاده از موضوع نقض حقوق بشر در دستور کار طرفهای بینالمللی قرار گرفته و آنها کوشیدهاند تا با برجستهسازی موضوع درگیریها در غوطه شرقی، دولت بشار اسد را با امواج تازهای از تبلیغات رسانهای مبتنی بر سرکوب اهالی این منطقه مواجه سازند.
کارشناس مسائل خاورمیانه*
0 Comments