شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
دکتر علیرضا محرابی در گفتگو با سايت شوراي راهبردي روابط خارجي گفت: آنچه که مشخص است از سال 2014 به این سو و حتی اواخر دوره ریاست جمهوری اوباما بحث کاهش بودجه دفاعی – نظامی ایالات متحده آمریکا و پنتاگون جزء موضوعات بسیار مهم بود که مورد توجه آنها قرار داشت و بر آن تاکید داشتند.
وی ادامه داد: برخی از پایگاه های نظامی هزینه های سنگینی برای ایالات متحده آمریکا ایجاد می کند به خصوص پایگاه هایی که در منطقه خلیج فارس هستند به جهت شرایط محیطی شان و وضعیت ژئوپلیتکی و غیره که دارند هزینه های سنگینی دارند.
این تحلیلگر تحولات بین المللی افزود: در شرایط کنونی در منطقه خاورمیانه شاهد تشدید بحران هستیم. با توجه به تحولات اخیر صورت گرفته و وضعیتی که در یمن شاهد هستیم و بی ثباتی ها در سوریه و عراق و حتی خود افغانستان که طالبان در زمینه صلح در افغانستان با آمریکا به تفاهم نرسیدند همراه رشد فزاینده توان نظامی – دفاعی ایران که در رابطه با این متغیرها تاثیرگذار است قطعا نیروهای ایالات متحده آمریکا در منطقه آسیب پذیر به نظر می رسند.
وی تاکید کرد: تهدید پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه می تواند فشاری را برای آمریکا ایجاد کند.
محرابی همچنین به تغییراتی در مواضع قطر نسبت به روابطش با ترکیه و روسیه اشاره و اظهارکرد: قطر روابط خوبی با ترکیه دارد و روابط ترکیه با روسیه هم در حال افزایش بوده است؛ همانطور که در مساله تحویل موشکهای S 400 و موضوعات دیگر شاهد آن بودیم. همچنین تشدید شکنندگی حضور اعضا در ناتو هم مساله قابل توجهی است. همه اینها نشان می دهد نقش روسیه در حال پر رنگ تر شدن است و شخص پوتین هم اعلام آمادگی کرده که ناوگان دریای اش را به اقیانوس هند و خلیج فارس بفرستد. این امر می توند در زمینه کاهش پایگاه های نظامی آمریکا در خاورمیانه نقش داشته باشد.
وی افزود: در چنین شرایطی قطر و کشورهای دیگر شاید چندان علاقه مند نباشند با داشتن پایگاه های نظامی در منطقه مورد تهدید قرار بگیرند و شاید بخواهند روابط خود را با روسیه بیشتر دنبال کنند.
وی درخصوص اظهارات یک مقام نظامی آمریکا دررابطه با تغییر رویکرد نظامی این کشور در منطقه گفت: آنچه در منطقه در حال وقوع است بحث استراتژی خود آمریکا است. مواضع آمریکایی ها و عملکرد آنها نشان می دهد اگر عربستان و کشورهای منطقه هزینه نظامی سربازان آمریکایی را فراهم کنند آمریکا احتمالا بخواهد در مقابل ایران وارد فاز نظامی هم می شود، اگرچه عملا آنها توان این کار را ندارند و شکنندگی اقتصادشان بسیار تاثیرگذار است. کشورهایی مانند عربستان توان پرداخت صورتحساب های آمریکا را ندارد و طبعا قطر هم چنین شرایطی دارد. بودن پایگاه نظامی در قطر هم دارای هزینه است و شرایط سیاسی و اقتصادی خاصی را ایجاد می کند. خواست خود این کشورها هم عاملی است که باعث می شود که آمریکایی ها محل و فعالیت پایگاه های نظامی شان را مجددا بازنگری کنند.
محرابی گفت: سیاست های ایالت متحده آمریکا نشان می دهد در شرایط کنونی این کشور در هیچ جنگی به صورت ابتدا به ساکن وارد نخواهد شد؛ زیرا چنین اقدامی هزینه های بسیاری را به اقتصاد آمریکا تحمیل می کند. در عین حال وجود پایگاه نظامی هم زمینه درگیری را ایجاد می کند که در ارزیابی ها باید مورد توجه قرار بگیرد.
0 Comments