جدیدترین مطالب
انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفهای چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «قانون شتاببخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق میدهد که لندن ترجیح میدهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکتها به برخی طرحهای یارانهای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزانقیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»
«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « در واشنگتن هیچکس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمیکند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحثهای پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات میتواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامههای محدودکننده اختیارات جنگی رئیسجمهور، احضاریههای کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبهرو هستند: وتوی رئیسجمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»
انتخابات میاندورهای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترلشده
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکراتها در انتخابات میاندورهای آمریکا، اگرچه میتواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیمگیریهای داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما بهدلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهتگیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»
آیندهای برای خلیجفارس: تبدیل گفتوگو به امنیت منطقهای
شورای راهبردی آنلاین -رصد: «امنیت خلیجفارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکتهای خارجی مورد بحث قرار میگیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز میشود، عاملی سادهتر میتواند تعیینکننده باشد: آیا دولتها میتوانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیتها روشن نیست، بهسرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»
اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سالهای اخیر گسترش یافته، اما همکاریهای روسیه با آفریقا در حوزههایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا میداند.»
أحدث المقالات
انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفهای چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «قانون شتاببخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق میدهد که لندن ترجیح میدهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکتها به برخی طرحهای یارانهای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزانقیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»
«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « در واشنگتن هیچکس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمیکند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحثهای پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات میتواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامههای محدودکننده اختیارات جنگی رئیسجمهور، احضاریههای کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبهرو هستند: وتوی رئیسجمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»
انتخابات میاندورهای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترلشده
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکراتها در انتخابات میاندورهای آمریکا، اگرچه میتواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیمگیریهای داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما بهدلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهتگیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»
آیندهای برای خلیجفارس: تبدیل گفتوگو به امنیت منطقهای
شورای راهبردی آنلاین -رصد: «امنیت خلیجفارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکتهای خارجی مورد بحث قرار میگیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز میشود، عاملی سادهتر میتواند تعیینکننده باشد: آیا دولتها میتوانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیتها روشن نیست، بهسرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»
اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سالهای اخیر گسترش یافته، اما همکاریهای روسیه با آفریقا در حوزههایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا میداند.»
دستان خالي اروپا در برابر تحولات سوريه

به دنبال آغاز عملیات نظامی ترکیه در شمال سوریه علیه کردها، بسیاری از کشورهای جهان در شرق و غرب با هدف کاهش تنش در این منطقه فعال شدند و رایزنیهایی با رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه داشتند.
اما شاید در این بین ایران و روسیه بیش از دیگر کشورها توانستند در خصوص تحولات سوریه نقشآفرین باشند؛ چراکه شاهد بودیم سهشنبه ۳۰ مهرماه طی دیداری که میان ولادیمیر پوتین و رجب طیب اردوغان در شهر سوچی در روسیه برگزار شد دو طرف در مورد سوریه به توافقاتی دست یافتند. در همین رابطه، وزارت دفاع ترکیه طی بیانیهای اعلام کرد: «در این مرحله جز منطقه عملیات چشمه صلح، هیچ نیازی به انجام عملیات جدید نیست.» این در حالی است که پیشتر رهبران فرانسه و آلمان نیز برای رایزنی با اردوغان اعلام آمادگی کرده بودند. در رابطه با اهداف و نگرانیهای اروپا از ناامنی در سوریه و همچنین قدرت نقشآفرینی آنها به چند مورد میتوان اشاره کرد.
اولا تحولاتی که در سوریه پیش آمده و اقداماتی که رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه برای پر کردن خلا خروج نظامیان آمریکایی از سوریه طی چند هفته گذشته در پیش گرفته به نوع دیگری ضعف و استیصال دولتهای اروپایی را در پیشبرد اهداف سیاسی و امنیتشان در خاورمیانه به صورت آشکار نشان داد. به خصوص فرانسه که ادعای نفوذ منطقهای در خاورمیانه را به دلیل سوابق استعماریاش داشت درعمل نشان داد که در قبال تحولات منطقه به هیچ وجه نمیتواند یک کنشگر فعال در مدیریت بحرانهای منطقهای بویژه منطقه خاورمیانه باشد.
از این رو، رویارویی دولتهای اروپایی در قبال اقدامات اردوغان ضعف آنها را کاملا آشکار کرد. از سوی دیگر نباید از نظر دور داشت که ترکیه دومین قدرت نظامی ناتو است و یک موقعیت استراتژیک دارد. اروپا نیز به خوبی نسبت به این مسئله آگاه است که اگر بخواهد با ترکیه وارد یک تنش سیاسی جدی شوند میتواند تبعات امنیتی و سیاسی در حوزههای مختلف برایشان به همراه داشته باشد. از جمله مهمترین این تهدیدات عزیمت موج پناهجویان به اروپا در سال ۲۰۱۶ و تهدیدات گروههای تکفیری-تروریستی به خصوص گروه داعش علیه کشورهای اروپایی بود.
لذا اگر ترکیه بخواهد در این زمینهّها تهدیداتی را متوجه دولتهای اروپایی کند، آنها عملا ابزاری برای مقابله با این تهدیدها ندارند. موج پناهجویان به سمت اروپا به خوبی این مسئله را نشان داد که اروپا به شدت به لحاظ امنیتی به آنکارا وابسته است. به همین دلیل ما شاهد رویکرد محافظهکارانه دولتهای اروپایی در قبال تصمیم اردوغان برای حمله به سوریه بودیم و مشاهده کردیم که آنها تلاش داشتند با رایزنی و گفتگو از شدت تنشها در حملات ترکیه به شمال سوریه بکاهند و همزمان از افزایش تنش در روابط خود با ترکیه جلوگیری کنند.
در مقابل این رفتار کشورهای اروپایی، شاهد فعال تر شدن نقش روسیه در سوریه هستیم. هرچند این مسئله خیلی مورد انتظار و میل دولتهای اروپایی نیست اما به هر حال کنشگری روسیه در سوریه کاملا مشهود است و در مقابل نقش دولتهای اروپایی در این زمینه هر روز کمرنگتر از گذشته میشود.
در رابطه با ابزارهای کشورهای اروپایی در مقابل ترکیه نیز باید گفت که طی سالهای گذشته آنها همواره تلاش داشتند تا از ابزار عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا و یا تعلیق روند مذاکرات عضویت این کشور علیه اردوغان استفاده کنند. ولی این ابزار امروز کارکرد مدنظر اروپا را از دست داده است. چرا که ترکیه با این واقعیت مواجه شده که دولتهای غربی بیش از آنکه به دنبال پذیرش این کشور در اتحادیه اروپا باشند در پی استفاده از ظرفیتهای سیاسی-اقتصادی-امنیتی آنکارا و موقعیت جغرافیایی این کشور در پیشبرد اهداف سیاست خارجی و امنیتی خودشان هستند.
دولت اردوغان نشان داد که ترکیه ظرفیت بالایی به لحاظ استراتژیکی و اقتصادی دارد که به موجب آن، دولتهای اروپایی توان نادیده گرفتن این موقعیت را ندارند. در تحولات اخیر در سوریه نیز مشخص شد که عملا دولتهای اروپایی ابزاری برای فشار بر دولت ترکیه ندارند. لذا مشاهده میکنیم که آنها در روند تحولات منطقه نیز نتوانستند نقشآفرینی داشته باشند و این روسیه و ایران بودند که توانستند نقش بسزایی در سمت و سو دادن به این تحولات ایفا کنند.
0 Comments