شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
حسین آجورلو در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به اینکه روسیه یکی از مشارکت کنندگان اصلی در کنفرانس حمایت از سوریه در سالهای قبل بود، گفت: «در حالی که اکنون نیز باید این کشور را به اجلاس دعوت میکردند و به آن نقش میدادند، اما کشورهای غربی با عدم دعوت از روسیه، میخواهند روند تحولات سوریه را به سمت دیگری پیش ببرند.»
وی ادامه داد: «دعوت نکردن از روسیه در این نشست به مفهوم حذف تدریجی این کشور از معادلات بینالمللی و ابتکارات بینالمللی در خصوص سوریه است.»
به گفته این کارشناس، مسئله قابل توجه این است که غربیها میخواهند به تدریج جایگاهی که پیش از این برای روسیه در بحران سوریه قائل بودند را نادیده بگیرند و این کشور را از معادلات مربوط به سوریه حذف کنند.
در ادامه آجورلو با بیان اینکه بحران سوریه، بحرانی بود که ابعاد آن از مرزهای داخلی عبور کرد و به یک بحران بینالمللی تبدیل شد، گفت: «این مسئله منجر به آن شد که به غیر از بحث ناامنی در داخل سوریه، مسائل مربوط به این کشور به کشورهای پیرامونی نیز سرایت کند.»
وی با اشاره به اینکه یکی از مهمترین مباحث مربوط به سوریه بحث آوارگان این کشور بود، گفت: «تقریبا نزدیک به 80 درصد آوارگان سوری در پیرامون این کشور مستقر شده و نزدیک به 20 درصد نیز به کشورهای اروپایی مهاجرت کردند.»
آجورلو با بیان اینکه اوج این مهاجرتها به ویژه بعد از قدرتگیری داعش بود، افزود: «در آن مقطع مهاجرتها به شدت افزایش یافت و به نوعی برای کشورهای اروپایی به بحران تبدیل شد.»
این کارشناس در ادامه گفت: «در سال 2017 ابتکاری که اتحادیه اروپا با همکاری سازمان ملل متحد در پیش گرفت این بود که در قالب ایجاد یک کنفرانس بینالمللی، اقدام به جذب 10 میلیارد دلار کمک از کشورهای اروپایی و دیگر کشورها برای کمک به سوریه کردند.»
وی توضیح داد: «در آن زمان بیش از 80 کشور در این پروسه مشارکت کردند و برخلاف انتظار سازمان ملل نزدیک به 5 میلیارد دلار کمک جمعآوری شد.»
کارشناس مسائل خاورمیانه با بیان اینکه بخشی از کمکها از طریق مرزها به داخل سوریه انتقال پیدا میکرد، افزود: «بخش دیگری از کمکها هم به کشورهای همسایه سوریه مانند ترکیه، اردن، لبنان و مصر اختصاص پیدا میکرد و آنها میخواستند که خود را از تبعات این بحران در امان نگه دارند.»
آجورلو با اشاره به اینکه اینها ظاهر امر بود، تاکید کرد: «مسئله دیگری که قابل ذکر است اینکه در این سالها تلاش شد از حضور سوریه به عنوان اصلیترین بازیگر در این بحران در کنفرانسها و تصمیمگیریها ممانعت به عمل آید. این در حالی است که وقتی کنفرانسی در خصوص یک کشور برگزار میشود باید دولت مستقر در آن مشارکت داشته باشد تا کمکها به جای آن که به مناطق پیرامون یا مناطق خارج از حوزه کنترل سوریه اهدا شود صرف مردم آن کشور شود.»
به گفته این کارشناس، چنین اقداماتی با هدف تضعیف نظام سوریه صورت میگیرد و کشورهای مشارکتکننده در چنین فرآیندهایی در پی آن هستند که یک رژیم بینالمللی ایجاد کنند تا پولها به دست متحدان خودشان برسد.
آجورلو در نهایت در خصوص چشمانداز کنفرانس حمایت از آینده سوریه در بروکسل گفت: «آنچه که در اجلاسهای پیشین مشاهده کردیم این بود که کشورها یک سری قولهای مالی میدادند و اغلب نیز به تعهداتشان عمل نمیکردند. به نظر میرسد که کنفرانس فعلی نیز به همین صورت پیش برود.
کارشناس مسائل خاورمیانه در خصوص حذف سوریه از معادلات نیز توضیح داد: « طی چند سال گذشته یکی از دلایل حذف سوریه از روندهای بینالمللی اتحادیه اروپا است که بحثهای حقوق بشردرباره سوریه را بهانه میکند. اکنون نیز میخواهند روسیه را از ابتکارات بینالمللی حذف کنند. هرچند برای روسیه این نادیده انگاشتن در مسئله سوریه خیلی به چشم نمیآید و مسئله بزرگی نیست.»
0 Comments