جدیدترین مطالب
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
کنفرانس حمایت از آینده سوریه در بروکسل بدون مشارکت دولت این کشور؟!

حسین آجورلو در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به اینکه روسیه یکی از مشارکت کنندگان اصلی در کنفرانس حمایت از سوریه در سالهای قبل بود، گفت: «در حالی که اکنون نیز باید این کشور را به اجلاس دعوت میکردند و به آن نقش میدادند، اما کشورهای غربی با عدم دعوت از روسیه، میخواهند روند تحولات سوریه را به سمت دیگری پیش ببرند.»
وی ادامه داد: «دعوت نکردن از روسیه در این نشست به مفهوم حذف تدریجی این کشور از معادلات بینالمللی و ابتکارات بینالمللی در خصوص سوریه است.»
به گفته این کارشناس، مسئله قابل توجه این است که غربیها میخواهند به تدریج جایگاهی که پیش از این برای روسیه در بحران سوریه قائل بودند را نادیده بگیرند و این کشور را از معادلات مربوط به سوریه حذف کنند.
در ادامه آجورلو با بیان اینکه بحران سوریه، بحرانی بود که ابعاد آن از مرزهای داخلی عبور کرد و به یک بحران بینالمللی تبدیل شد، گفت: «این مسئله منجر به آن شد که به غیر از بحث ناامنی در داخل سوریه، مسائل مربوط به این کشور به کشورهای پیرامونی نیز سرایت کند.»
وی با اشاره به اینکه یکی از مهمترین مباحث مربوط به سوریه بحث آوارگان این کشور بود، گفت: «تقریبا نزدیک به 80 درصد آوارگان سوری در پیرامون این کشور مستقر شده و نزدیک به 20 درصد نیز به کشورهای اروپایی مهاجرت کردند.»
آجورلو با بیان اینکه اوج این مهاجرتها به ویژه بعد از قدرتگیری داعش بود، افزود: «در آن مقطع مهاجرتها به شدت افزایش یافت و به نوعی برای کشورهای اروپایی به بحران تبدیل شد.»
این کارشناس در ادامه گفت: «در سال 2017 ابتکاری که اتحادیه اروپا با همکاری سازمان ملل متحد در پیش گرفت این بود که در قالب ایجاد یک کنفرانس بینالمللی، اقدام به جذب 10 میلیارد دلار کمک از کشورهای اروپایی و دیگر کشورها برای کمک به سوریه کردند.»
وی توضیح داد: «در آن زمان بیش از 80 کشور در این پروسه مشارکت کردند و برخلاف انتظار سازمان ملل نزدیک به 5 میلیارد دلار کمک جمعآوری شد.»
کارشناس مسائل خاورمیانه با بیان اینکه بخشی از کمکها از طریق مرزها به داخل سوریه انتقال پیدا میکرد، افزود: «بخش دیگری از کمکها هم به کشورهای همسایه سوریه مانند ترکیه، اردن، لبنان و مصر اختصاص پیدا میکرد و آنها میخواستند که خود را از تبعات این بحران در امان نگه دارند.»
آجورلو با اشاره به اینکه اینها ظاهر امر بود، تاکید کرد: «مسئله دیگری که قابل ذکر است اینکه در این سالها تلاش شد از حضور سوریه به عنوان اصلیترین بازیگر در این بحران در کنفرانسها و تصمیمگیریها ممانعت به عمل آید. این در حالی است که وقتی کنفرانسی در خصوص یک کشور برگزار میشود باید دولت مستقر در آن مشارکت داشته باشد تا کمکها به جای آن که به مناطق پیرامون یا مناطق خارج از حوزه کنترل سوریه اهدا شود صرف مردم آن کشور شود.»
به گفته این کارشناس، چنین اقداماتی با هدف تضعیف نظام سوریه صورت میگیرد و کشورهای مشارکتکننده در چنین فرآیندهایی در پی آن هستند که یک رژیم بینالمللی ایجاد کنند تا پولها به دست متحدان خودشان برسد.
آجورلو در نهایت در خصوص چشمانداز کنفرانس حمایت از آینده سوریه در بروکسل گفت: «آنچه که در اجلاسهای پیشین مشاهده کردیم این بود که کشورها یک سری قولهای مالی میدادند و اغلب نیز به تعهداتشان عمل نمیکردند. به نظر میرسد که کنفرانس فعلی نیز به همین صورت پیش برود.
کارشناس مسائل خاورمیانه در خصوص حذف سوریه از معادلات نیز توضیح داد: « طی چند سال گذشته یکی از دلایل حذف سوریه از روندهای بینالمللی اتحادیه اروپا است که بحثهای حقوق بشردرباره سوریه را بهانه میکند. اکنون نیز میخواهند روسیه را از ابتکارات بینالمللی حذف کنند. هرچند برای روسیه این نادیده انگاشتن در مسئله سوریه خیلی به چشم نمیآید و مسئله بزرگی نیست.»
0 Comments