جعفر قنادباشی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی توضیح داد: «چهره علنی و ظاهری اختلافات بر سر برخی از نهادها، سازمان‌ها و موسساتی است که بین دو دولت لیبی یعنی دولت شورای هماهنگی به ریاست عبدالحمید الدبیبه و دولت منتخب پارلمان به ریاست فتحی باشاغا دست به دست می‌شود و به نوعی کوشش هر یک از دولت‌ها را برای استقرار در پایتخت به نمایش می‌گذارد.»

به گفته قنادباشی این رقابت‌ها با قدرت‌طلبی برخی گروه‌های شبه‌نظامی مستقر در طرابلس، دامنه بیشتر و ابعاد خشونت‌بارتری پیدا کرده است.

کارشناس مسائل آفریقا درباره چهره نهان و یا پشت‌پرده این درگیری‌ها توضیح داد: «در این خصوص باید به رقابت‌های جدی‌ میان قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای بر سر مخازن نفت و گاز لیبی اشاره کرد؛ آن هم در شرایطی که بحران انرژی دنیای غرب را فرا گرفته است.»

وی در ادامه گفت: «با این حال هر دو طرف درگیری‌ها یعنی دو دولت کنونی در لیبی اختلافات موجود را اختلاف بر سر نحوه برگزاری انتخابات، زمان آن و چگونگی اجرای مقررات انتخاباتی عنوان می‌کنند. چنانکه آقای دبیبه بر این امر تاکید می‌کند که وی ماموریت دارد تا از طرف شورای هماهنگی و سازمان ملل متحد، مقدمات برگزاری انتخابات سراسری در لیبی را فراهم کرده و پس از آن قدرت را به دولت منتخب مردم واگذار کند. در مقابل فتحی پاشاغا مدعی است که دولت آقای دبیبه دولتی غیرقانونی است و مشروعیت این دولت از طرف پارلمان رد شده است.»

این کارشناس با اشاره به اینکه تاثیرات نبرد اوکراین در شمال آفریقا و در قالب فشرده‌تر شدن رقابت‌ قدرت‌های غربی بر سر منابع نفت سایه انداخته، گفت که احتمال حضور و نفوذ روسیه در لیبی نیز موجب تشدید رقابت‌ها شده است.

قنادباشی می‌گوید مسئله برقراری امنیت در لیبی و جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده گروه‌های مخالف غرب از هرج و مرج کنونی از جمله موضوعاتی است که در دستورکار دولت‌های غربی قرار دارد؛ حال آنکه رقابت‌های گذشته میان گروه‌های اخوانی متکی به دولت آنکارا و دوحه از یک سو و گروه‌های متکی به کمک‌های ریاض و ابوظبی از سوی دیگر همچنان در جای خود باقی است و از این لحاظ موضوع برگزاری انتخابات لیبی که می‌تواند موجب ثبات و امنیت مدنظر غرب در لیبی شود را به تعویق می‌اندازد.

به گفته این کارشناس، حادترین مسئله از دیدگاه دولت‌های غربی مخالف روسیه آن است که جریان صدور نفت از لیبی همچنان ادامه داشته باشد و هیچگونه خللی در روند انتقال نفت ایجاد نشود.

وی ادامه داد: «این در حالی است که موضوع استخراج گاز از منابع تازه کشف شده لیبی در دریای مدیترانه و چگونگی بهره‌برداری هر یک از طرفین نیز از جمله دغدغه‌های اصلی تاثیرگذار بر روند تحولات لیبی محسوب می‌شود.»

قنادباشی در پاسخ به اینکه با توجه به این شرایط چه سناریوهایی را می‌توان برای آینده سیاسی لیبی متصور بود، توضیح داد: «در شرایط فعلی ضروری‌ترین و بهترین گزینه برای مردم لیبی فراهم آمدن مقدمات برگزاری انتخابات سراسری در این کشور است تا زمینه‌های تشکیل دولتی واحد و سراسری در این کشور آفریقایی فراهم گردد. در عین حال باید با ایجاد ثبات و آرامش از هرگونه مداخله دولت‌های خارجی جلوگیری و منافع ملی مردم لیبی را که در گروی تشکیل چنین دولتی است فراهم آورد. لیکن تحقق این سناریو با توجه به شرایط داخلی لیبی و تقسیم قدرت میان دو دولت و همچنین رقابت‌های مورد اشاره در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر به نظر نمی‌رسد.»

این کارشناس درباره سناریوی محتمل گفت: «سناریوی دیگری که عمدتا تحلیلگران واقع‌گرا بر آن تاکید دارند تداوم وضعیت کنونی است؛ آن هم به گونه‌ای که بر روند انتقال نفت و صدور آن تاثیرات مخربی نداشته باشد.»

وی تاکید کرد:«چرا که برای دنیای غرب و اکثر قدرت‌های منطقه‌ای پاسدار منافع غرب، اولویت اصلی عدم کاهش و یا عدم قطع صدور نفت لیبی به دنیای غرب است و برگزاری انتخابات و تشکیل دولت دائمی در اولویت بعدی قرار گرفته است.»