حسین مفیدی احمدی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با اشاره به تلاش‌های انگلیس برای تداوم جنگ در اوکراین و ادعای وزیر دفاع این کشور مبنی بر اینکه به نفع اوکراین است که در طول زمستان فشار بر روسیه را حفظ کند و به جنگ ادامه دهد، درخصوص علل راهبرد لندن برای طولانی شدن جنگ، تصریح کرد: به نظر می‌رسد اگر قائل به این باشیم که سیاست خارجی بریتانیا به ویژه پس از برگزیت، هویت و نقش آتلانتیکی پررنگ‌تری یافته، کنش‌ها و راهبردهای ژئواستراتژیک این کشور نیز در ارتباطی قوی با برنامه‌های جهانی و اوراسیایی واشنگتن معنا می‌یابد.

وی با بیان اینکه در این شرایط، جنگ اوکراین فرصت‌های سلبی و ایجابی قابل توجهی در اختیار ایالات متحده و بریتانیا قرار داد، افزود: در حوزه سلبی جنگ اوکراین به یکی از عوامل فرساینده قدرت روسیه و کاهش نفوذ این کشور در حوزه پیرامونی اش منجر شد و در صورت ادامه وضعیت فرساینده کنونی،  تردید در کنترل نسبی ژئوپلیتیکی روسیه بر این مناطق پر رنگ‌تر خواهد شد.

این کارشناس مسائل بریتانیا و اروپا توضیح داد: در حوزه ایجابی نیز واشنگتن و لندن موفق شدند ضمن ارتقای همگرایی سیاسی و نظامی آتلانتیکی، وابستگی اروپا و اوکراین را به چتر امنیت ساز خود تثبیت کنند؛ گفتمان‌های مرتبط با برون گذاری و تهدید پنداری روسیه را بر کرسی بنشانند و سطحی قابل توجه از همگرایی آتلانتیکی را برای شکل‌دهی به سیاست اوراسیایی مشترک ایجاد کنند.

مفیدی احمدی با یادآوری اینکه رئیس جمهوری اوکراین نخستین مقام خارجی بود که سوناک پس از رسیدن به مقام نخست وزیری با او تماس گرفت، خاطرنشان کرد: رقابت و منازعه بریتانیا با روسیه البته ابعادی ژئوپلیتیک و ژئوکالچر نیز برای این کشور دارد. در حوزه ژئوپلتیک، رقابت یک قدرت دریایی یعنی بریتانیا با یک قدرت قاره‌ای یعنی روسیه نمایان است. به عنوان مثال، منطقه دریای سیاه اکنون به یک سنگر مرکزی برای سیستم دفاع بیرونی بریتانیا، هم در منطقه یورو آتلانتیک و هم برای آسیا-پاسیفیک، بدل شده است.

وی با اشاره به اظهارات نخست وزیر انگلیس مبنی بر اینکه دوران طلایی روابط با چین به پایان رسیده و چالش سیستماتیک پکن علیه منافع و ارزش‌های بریتانیا در حال افزایش است، گفت: در حوزه ژئوکالچر نیز اگر دقت کنیم متوجه این نکته می‌شویم که در اسناد امنیتی بالادستی بریتانیا به مانند آمریکا، یک مؤلفه ایدئولوژیک قوی وجود دارد، که به تهاجم/ضدحمله مداوم علیه چین و روسیه به عنوان رژیم‌های مستبد اشاره می‌کند.

این پژوهشگر مسائل بریتانیا و اروپا، با اشاره به ارتقای جایگاه بریتانیا در ایجاد نظم امنیتی اروپا پس از جنگ اوکراین، اضافه کرد: این مسئله، محصول چند پیشران مهم از جمله ارتقای جایگاه بریتانیا در ناتو و روابط یوروآتلانتیکی و برجسته‌تر شدن موقعیت این کشور در متن ائتلافهای داوطلبانه در حوزه‌های امنیتی، ژئوپلیتیک و ژئوکالچر است. به عنوان مثال امروزه بریتانیا شبکه‌ای امنیتی ایجاد کرده است که از قطب شمال تا دریای سیاه و از جمله منطقه شمال مرتفع و کشورهای بالتیک را در برمی گیرد. در واقع در نظم امنیتی امروز اروپا، بریتانیا بازیگر مهم‌تری نسبت به یک سال پیش است.

مفیدی ضمن اشاره به حجم بالای کمک‌های مالی و تسلیحاتی که انگلیس در ماه‌های پس از وقوع جنگ در اختیار اوکراین گذاشته است و همچنین سفرهای مکرر مقامات این کشور به کی یف، ادامه داد: تمام این نکات، قرینه هایی از این واقعیت هستند که برای آمریکا و بریتانیا، ادامه جنگ اوکراین و تبدیل آن به یک جنگ فرسایشی، با توجه به تضعیف قدرت و نفوذ روسیه و همگراتر کردن اروپا با استراتژی جهانی این دو کشور، فرصت آفرین است.

به گفته این کارشناس مسائل بریتانیا و اروپا، در واقع ما در قالب رقابت ژئوپلیتیکی دو قطب نظام بین‌الملل، شاهد نوعی تقسیم کار ژئواستراتژیک جدید هستیم که در آن بریتانیا چه در حوزه آسیا-پاسیفیک یعنی همان حوزه ژئوپلیتیکی که غربی‌ها هند-آرام می‌شناسند، و چه در حوزه آتلانتیک-اوراسیا نقش جدیدی پذیرفته است.

وی تاکید کرد: در این رابطه هم آمریکا و هم بریتانیا متمایل هستند تا از فرصت استمرار جنگ اوکراین، انگاره گردش غرب متحد به سوی اوراسیا را تثبیت و عملیاتی کنند.