شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
سیامک کاکایی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درخصوص چشمانداز خروج آمریکا از عراق اظهار داشت: «در ماههای اخیر در پی انجام عملیاتهای گروههای متعدد مقاومت علیه پایگاههای آمریکا و متقابلا حملات موشکی این کشور علیه برخی مقرها و پایگاههای گروههای مقاومت در عراق و سوریه، بحثها پیرامون ضرورت خروج نیروهای نظامی آمریکا از عراق بالا گرفته است. چنانچه برخی از گروهها و جریانهای سیاسی در عراق از دولت خواستهاند به این موضوع سامان جدیدی بدهد و درخواست خروج نظامی آمریکا از عراق را به طور جدیتری پیگیری کند.»
وی افزود: «در این بین گفته میشود شیاع السودانی بحثهایی را در باره خروج آمریکاییها از عراق مطرح کرده است، اما هنوز بهعنوان یک موضوع جدی در دستورکار دولت قرار نگرفته است. البته پیش از این، پارلمان عراق رای به خروج نظامیان آمریکایی از عراق داده بود.»
به گفته کاکایی، از آنجایی که عراق یک موقعیت ژئوپلتیک دارد و آمریکا بزرگترین سفارت خود را در این کشور ایجاد کرده، قابل پیشبینی است که مساله خروج نظامی آمریکا از عراق به راحتی انجام نخواهد شد، مگر آنکه در راهبرد آمریکا در غرب آسیا تغییرات جدیدی ایجاد شود.
این کارشناس با اشاره به اینکه به نظر میرسد در عراق دیدگاهها در خصوص خروج آمریکاییها از این کشور یکسان نیست، توضیح داد: «در شمال این کشور یعنی اقلیم کردستان تاکید جدی بر ادامه حضور نظامی آمریکا دارند. اما در میان برخی گروههای عراقی مانند گروههای مقاومت و شیعیان، موضوع خروج آمریکا بهطور جدی پیگیری میشود. هر چند دولت بغداد نیز طرح و ایده جدیدی مبنی بر خروج ارائه نداده است.»
کاکایی معتقد است: «در چشمانداز سیاست آمریکا در غرب آسیا مسائلی مانند ادامه حضور نظامی در سوریه، عراق و حوزه خلیجفارس با ابهاماتی مواجه است، اما واشنگتن هم در این باره تردید دارد که بخواهد به طور کامل از این مناطق خارج شود. به طور مثال، زمانی که دونالد ترامپ تصمیم به خروج نظامیان آمریکا از سوریه گرفت، بلافاصله این تصمیم به دلیل توصیههای نهادهای استراتژیست آمریکا لغو شد و همچنان نیروهای آمریکا در سوریه باقی ماندهاند.»
وی در ادامه گفت که مسئله خروج کلی آمریکا از عراق پس از آن جدیت بیشتری یافت که آمریکا اقدام به خروج کامل نظامی از افغانستان کرد.
به گفته کاکایی، بحث و نظرها درباره نقش منطقهای آمریکا و امکان جابجایی یا انتقال قدرت از آمریکا به کشورهای دیگر مانند روسیه، چین یا اروپا، موضوع میزان حضور نیروهای آمریکا در منطقه را در یک حالت نوسان قرار داده است. شاید به همین دلیل باشد که تصمیم جدی از سوی آمریکا برای خروج کامل از عراق در این شرایط متصور نیست. بهویژه آنکه سال جاری در آمریکا سال انتخابات است و تمرکز بر چنین مسائلی ممکن است تبعات انتخاباتی برای دمکراتها داشته باشد.
کارشناس مسائل عراق توضیح داد:«این دیدگاه نیز وجود دارد که با توجه به تشدید بحران در غزه و حمایتهایی که آمریکا از جنایات رژیم اسرائیل در غزه میکند، مسئله خروج نظامیان آمریکا از منطقه با ابهام بیشتری مواجه است و شاید همین وضعیت، پیش کشیدن خروج نظامیان آمریکا از سوی دولت و نهادهای تصمیمگیر این کشور را پرچالش کرده است.»
کاکایی در نهایت گفت: «پس از تحولات هفت اکتبر و مجموعه اقدامات نظامی که آمریکاییها در منطقه انجام دادهاند، درخواست افکار عمومی منطقه نیز برای اعتراض به حضور آمریکا بالا رفته است؛ اما در ارتباط با عراق، مسئله مهم تصمیم دولت این کشور برای موضوع خروج آمریکاییها است که این موضوع باید به طور جدی در نهادهای تصمیمساز عراق مورد بحث قرار گیرد و دولت آن را نهایی کند.»
0 Comments