جدیدترین مطالب

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading
کارشناس مسائل شبه قاره مطرح کرد

چشم انداز انتخابات آینده افغانستان

۱۳۹۷/۰۵/۲۷ | دیدگاه, گفتگو

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: سیاست اصولی ایران حفظ ثبات و امنیت در افغانستان است و هر حرکتی که به بی‌ثباتی این کشور بیانجامد از نظر جمهوری اسلامی ایران نامطلوب و محکوم است.

پیرمحمد ملازهی، کارشناس مسائل شبه‌قاره در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی به بررسی انتخابات پارلمانی و شوراهای محلی که قرار است مهر ماه در افغانستان برگزار شود پرداخت و گفت، داعش و نیروهای طالبان سعی خواهند کرد همزمان با برگزاری انتخابات به محل‌های رای‌گیری حمله کرده و اجازه ندهند انتخابات سالمی برگزار شود.

 

آنچه در ادامه می‌خوانید، متن کامل این گفتگوست که از نظرتان می‌گذرد:

پرسش: اهمیت انتخابات آینده پارلمانی و شوراهای محلی در افغانستان چیست؟

این انتخابات تقریبا یک سال پیش قرار بود برگزار شود اما به دلیل نامساعد بودن شرایط به تعویق افتاد؛ اما اکنون شرایط به گونه‌ای است که نمی‌توانند زمان برگزاری انتخابات را به عقب بیاندازند؛ لذا اهمیت انتخابات پیش‌رو، نخست این مسئله است که دوره پارلمان فعلی ماه‌هاست که پایان یافته و دیگر اینکه شرایط امروز افغانستان به گونه‌ای است که به یک پارلمان قدرتمند نیاز دارد تا بتواند به مشکلات کشور رسیدگی کند.

از دیگر سو برگزاری انتخابات شوراهای محلی نیز بسیار اهمیت دارد؛ زیرا برای دومین بار است که انتخابات شوراهای محلی برگزار می‌شود و بخشی از نمایندگان شوراهای ولایات به مجلس سنا راه خواهند یافت. این انتخابات از محله آغاز می‌شود و در روستا، بخش، شهر و استان ادامه می‌یابد؛ در نهایت شورای استان باید یک نفر را به مجلس سنا معرفی کند.

پرسش: مهمترین مسائلی که در انتخابات پیش روی افغانستان مورد توجه خواهد بود چه مواردی را شامل می‌شود؟

در حال حاضر یک اختلاف‌نظر بسیار جدی میان احزاب سیاسی و کمیسیون انتخابات به وجود آمده است مبنی بر اینکه کمیسیون انتخابات، تعدادی از افراد جهادی را با این عنوان که آنها نیروی مسلح هستند، در برخی ناامنی‌ها دخالت کرد‌ه‌اند و یا مسائلی دارند که با فساد مالی مرتبط است، از لیست نامزدهای انتخاباتی حذف کرده و افراد جهادی نسبت به این مسئله معترض هستند. درواقع موضوعی که ممکن است انتخابات را با مشکل مواجه کند حذف این افراد جهادی است. زیرا آنها افرادی هستند که در مناطق خودشان بسیار صاحب نفوذ هستند و اگر کمیسیون بخواهد مقاومت کند ممکن است این افراد اجازه برگزاری انتخابات را ندهند.

نکته دوم این است که یک اختلاف‌نظر جدی بین احزاب سیاسی و دولت بر سر استفاده از فن‌آوری بیومتریک و انتخابات هوشمند بوجود آمده است؛ به این صورت که دولت ظاهرا تصمیم گرفته از این طرح استفاده نکند در حالی که احزاب سیاسی معتقد هستند باید از چنین طرحی استفاده شود. چرا که خطر تقلب در انتخابات را کاهش خواهد داد. زیرا آنها مشکوک به امکان تقلب نیروهای دولتی در انتخابات هستند.

همچنین در این رابطه دولت افغانستان اعلام کرده که 9 میلیون نفر برای شرکت در انتخابات ثبت‌نام کرده‌اند،‌ در حالی که این احزاب معتقد هستند 3 میلیون نفر بیشتر ثبت نام نکرده‌اند.

مشکل دیگر به مناطقی مربوط می‌شود که کنترل آنها در اختیار دولت نیست و طالبان اجازه نمی‌دهد در مناطقی که آنها حضور دارند انتخابات برگزار شود. بنابراین مشروعیت پارلمانی که با چنین مسائلی روبرو است خود به خود زیر سوال می‌رود. ولی دولت به هر حال تصمیم خود را گرفته و انتخابات را در ماه مهر برگزار خواهد کرد.

پرسش: بحث انتخابات در مناطقی که طالبان حضور دارند چگونه خواهد بود؟

فعلا توافق شده که باید فرصت داده شود تا هر زمان این مناطق امن شد در آنجا انتخابات برگزار شود.

پرسش: با توجه به وجود گروه‌های مسلح و جهادی در افغانستان، آیا انتخابات در این کشور می‌تواند در یک فضای امن برگزار شود؟

اگر فرماندهان جهادی که از لیست انتخابات حذف شده‌اند که حدود 10 تا 12 نفر را شامل می‌شوند و تماما نیز افراد قدرتمندی در مناطق خود هستند با کمیسیون انتخابات و اشرف غنی، رئیس جمهور به تفاهم نرسند، این توانایی را دارند که در کشور مشکل ایجاد کنند و حتی اجازه برگزاری انتخابات را ندهند. این مسئله، مشکل بسیار بزرگی است و به لحاظ امنیتی ممکن است درگیری‌های نظامی نیز پیش بیاید.

دومین مشکل به لحاظ امنیتی، مربوط به داعش و نیروهای طالبان می‌شود که آنها نیز سعی خواهند کرد تا همزمان با برگزاری انتخابات به محل‌های رای‌گیری حمله کرده و اجازه ندهند انتخابات سالمی برگزار شود.

بنابراین از نظر امنیتی اگر بدون موافقت نیروهای موثر بویژه نیروهای جهادی این انتخابات برگزار شود، خطر تشدید درگیری‌های نظامی چه در زمان انتخابات و چه پس از آن در مناطق مختلف وجود خواهد داشت.

پرسش: آیا برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای محلی تاثیری در روابط تهران و کابل خواهد داشت و نگاه ایران به این انتخابات چگونه است؟

سیاست اصولی ایران حفظ ثبات و امنیت در افغانستان است و هر حرکتی که به بی‌ثباتی این کشور بیانجامد از نظر جمهوری اسلامی ایران نامطلوب و محکوم است. به نظر می‌آید چون این برداشت وجود دارد که اگر افغانستان ناامن شود این ناامنی می‌تواند به کشور همسایه آن ایران نیز سرازیر شود، از این زاویه تهران همواره خواهان آن است که بر سر تمام مسائل از جمله مسئله انتخابات در افغانستان یک توافق ملی و عمومی حاصل شود. زیرا اگر این توافق بین ‌گروه‌های مختلف حاصل نشود و هر کدام ساز خود را بزنند امنیت در افغانستان برهم خواهد خورد و اگر در آنجا امنیت نباشد، امنیت ایران نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. بنابراین هدف اصلی در ایران این است که به روند برگزاری انتخابات سالم در این کشور کمک کند. اما به لحاظ سیاسی بر سر مشکلاتی که میان ایران و افغانستان در خصوص مسائل مرزی و آب وجود دارد با تغییر پارلمان خیلی تفاوتی حاصل نخواهد شد. البته بدیهی است منافع دو کشور ایجاب می کند که با تلاش مشترک دو دولت بتوان به راهکارهای مناسب برای رفع این مشکلات دست یافت.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *