امین رضایی‌نژاد در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: جنگ غزه و پیامدهای آن، طرح‌های کریدور اقتصادی هند – خاورمیانه – اروپا (IMEC) را متوقف کرده است؛ اما این پروژه بزرگ همچنان این توانایی را دارد که روند خود را طی کند. زیرا هرکدام از بازیگران این پروژه اهدافی را دنبال می‌کنند که طی آن IMEC همچنان جذابیت‌های خود را برای آنها حفظ می‌کند.»

به گفته این کارشناس، هدف ایالات متحده و اتحادیه اروپا از IMEC، نزدیک‌تر کردن هند به خود با هدف مقابله با نفوذ چین است. از سویی این کریدور به راهبرد هند برای فرار از محاصره پکن و فراهم کردن احتمالی شرایط جهت ایفای نقش رهبری در میان کشورهای درحال‌توسعه کمک می‌کند. همچنین امارات متحده عربی و عربستان سعودی، IMEC  را به‌عنوان یک طرح مکمل برای ابتکار یک راه – یک کمربند چین (BRI) و در راستای تلاش خود برای تبدیل شدن به پل اقتصادی بین شرق و غرب، پذیرفته‌اند. اما به‌طورکلی این پروژه برای هند، ایالات متحده و اروپا از اهمیت بیشتری برخوردار است.

وی افزود: «بخشی از مسیر این پروژه از سرزمین‌های اشغالی عبور می‌کند و IMEC می‌تواند مکمل پروژه ابراهیم بوده و به عادی‌سازی احتمالی روابط کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و رژیم صهیونیستی کمک کند. از این منظر هرچند جنگ غزه موجب تاخیر در اجرای این پروژه می‌شود، اما فوریت IMEC را بیشتر به رخ کشیده و فروکش‌کردن جنگ غزه تسریع در روند آن را به همراه خواهد داشت. در نتیجه در آینده شاهد افزایش فشار کشورهای اروپایی و ایالات متحده برای پیشبرد این طرح خواهیم بود.»

رضایی‌نژاد تاکید کرد: «از طرف دیگر، هند به دلیل انزوای حاصل از BRI همچنان به دنبال توسعه IMEC  خواهد بود و دلیلی نمی‌بیند که به دلیل جنگ غزه از بزرگ‌ترین طرح راهبردی خود که به معنای ایجاد یک فضای تنفس برای آینده این کشور است، دست بکشد. همچنین برای هند IMEC  به‌عنوان تکه‌ای از پازل بزرگ‌تری است که تکه دیگر آن را کریدور رشد آسیا – آفریقا (AAGC) تشکیل می‌دهد؛ کریدوری که قرار است از ژاپن شروع شده و به بنادر بمبئی و سورت در غرب هند متصل شود، بنادری که قرار است مبدأ IMEC  باشند.»

وی با اشاره به اینکه IMEC می‌تواند تأثیر مضاعفی در توسعه کشتیرانی در غرب هند داشته باشد، توضیح داد: «این امر می‌تواند بهترین دلیل برای مشارکت شرکای غربی هند در تامین امنیت این منطقه باشد و دیگر لازم نیست دهلی‌نو به‌تنهایی با خطرات دریانوردی در این ناحیه که می‌تواند از سوی پاکستان و یمن ایجاد شود، مقابله کند. به زبان ساده‌تر IMEC می‌تواند نقش یک پیمان امنیت ضمنی را نیز برای هند بازی کند.»

رضایی‌نژاد در عین حال معتقد است که اتصال AAGC و IMEC به یکدیگر از منظر راهبردی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برای اروپا و ایالات متحده برخوردار است؛ زیرا تقابل با BRI  را ساده‌تر کرده و مسیر جایگزینی برای طرح هژمونیک پکن به‌حساب می‌آید.

این کارشناس درباره تاثیر جنگ غزه بر این طرح گفت: «به نظر نمی‌رسد جنگ غزه چیزی بیشتر از یک مانع موقت برای IMEC باشد؛ زیرا در نهایت و با وخیم‌تر شدن شرایط در سرزمین‌های اشغالی نیز این مسیر قابلیت تغییرات ژئوپلیتیکی را داشته و به‌راحتی با حذف اردن و رژیم صهیونیستی و عبور از مصر می‌تواند راه خود به اروپا را باز کند.»

وی تاکید کرد: «به نظر می‌رسد صرفاً پیوندزدن IMEC به منافع رژیم صهیونیستی خطای راهبردی است که در فضای تحلیلی داخل کشور رخ‌داده و نباید فراموش کرد که برای خنثی‌کردن این طرح و حفظ جایگاه ایران در چهارراه جهانی نیاز به تلاش‌های جدی و چندجانبه‌ای می‌باشد که بیان آن‌ها در این چند سطر نمی‌گنجد.»